Het werd me op het laatst opgelegd, en als ik ergens een hekel aan heb.

Door Hpj Goossens gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Er bestaat in dit unieke universum een vraag die me altijd enigszins beangstigd. Een vraag waarvan ik onbeschrijfelijke kriebels van krijg. Jeuk. De opmerking jij kunt dat wel hé past daar ook bij. En ook het snoeiende, smekende jij schrijft altijd van die leuke stukjes is ook een favoriet. De vraag; zou jij een stukkie kunnen schrijven voor ons blad.

Eigenlijk zou ik moeten antwoorden, dat ik geen talent ben. Nee, ik ben geen schrijver. Nee, ik kan dat echt niet. Dan lieg ik geenszins. Maar dan toch. Puppy- ogen dwingen rijkelijk, en de Nen gaat dan toch weer in den pen. Met jeuk op rug, en zweet in bilnaad. Want als ik ergens een hekel aan heb….

Een goede beslissing was, wat jaartjes geleden, dat ik besloot te stoppen met portret tekenen. Meer dan eens zat hobbyist dezes, de dagen te vullen met allerhande teken- technieken, om zo tot een acceptabel resultaat te komen. Niet meer, niet minder. Getooid met foto van iemands geliefde, een HB- potlood, en een H- potlood.
Op duur, wit papier. Onzalig zuchtend en kranig kreunend.
Het werd me op het laatst opgelegd, en als ik ergens een hekel aan heb….

Dan maar cartoons. Was bezig met een album. Maar de Nen zou geen hobby hebben, als deze niet in een blaadje zou kunnen passen. Merde.
Daar gingen we weer.
“Jij kan/ Wil jij/ Zou jij”.
Puppy- ogen dwingen rijkelijk.
Na een stuk of vier cartoons voor dat blaadje, hield ik het echter voor gezien. Het belijdende blaadje moest zonder ik door.
Mijnheer deed mij pijn. Ik kreeg van mijnheer ideeën opgestuurd. En het liefst de cartoons in kleur. “Anders nog iets”, zou de winkelbediende dan vragen.
Een striptekenaar noemt ideeën “plots”. En plots hield ik het voor gezien. Het werd me op het laatst opgelegd, en als ik ergens een hekel aan heb….

Muziek. Jij kan/ Wil jij/ Zou jij/ Puppy- ogen.
Daar ging Nen weer. Met boze vlezige vingers, rossend rammend op het kranige klavier van de MC909. Op CD uiteraard, want als men de Nen iets vraagt, neemt men niet de vlezige vinger, maar gelijk de kranig klavier bespelende hand. Met huid en haar (dat ik er over gerings weleens afscheer, tenminste, dat haar dan hé, laat daar geen misverstanden over bestaan). Het werd me op het laatst opgelegd, en als ik ergens een hekel aan heb….

Mensen met wensen. Onzalig ontoepasselijk dat mij er van word.
Ik zou eens een heel vreemde hobby moeten hebben.
Zoiets als masturberen op het toilet, met een varkenssnuit op, en tien kilo aardappelen in m’n kont. Zo.
Eens kijken of er nu weer iemand met een obscuur blaadje aan komt waggelen.

© danen
Niets uit dit artikel mag worden gebruikt of vermenigvuldigd
zonder uitdrukkelijke toestemming van de auteur.
 

Reacties (14) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Thnx Typisch_ik, dank je voor de reactie!
Zodra talenten bekend worden, worden ze uitgemolken. Spijtig, maar waar, en dat vaak ten koste van de getalenteerde persoon in kwestie. Kan me voorstellen dat je er moe van wordt. Leuk geschreven, en je beoogde hobby is de slagroom op de taart. Duim! Fan was ik al.
@ gratixxx; thnx! @mippel; beide, eigenlijk, soms zus, soms zo! @ Cinzia; precies!
Tja mippel, een kunstenaar moet je zijn gang laten gaan en kiezen uit de werken waar hij of zij afstand kan van nemen...
Mij lijkt als ze geld opbrachten hier sprake is van een luxe probleem of moest het ook nog allemaal pro deo gebeuren.
yes we can leuk artikel
Hi hi hi, ik ben ook een vreemde vogel Sandra! @ Amandah; dank U!