Chef's Special keer twee en Birds

Door Laurarosierse gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Chef's Special.. Chef Speciaal.. Sjef.. CHEF'SPECIAL ! Live keer twee, en Birds.

Ik had geen idee waar we naartoe gingen, maar één van hun liedjes was best aardig. Een beetje pop, maar toch net niet. Als ik tegen een vriendin zei 'Ja, ik ga naar Chef.. Chef Speciaal.. Sjef.. Chef'Special?' Kreeg ik een vraagteken terug. Mijn vriendin dacht dat het een kookprogramma was en ik vroeg 'Zie ik eruit als iemand die naar een kookprogramma zou gaan?!' Een vraagteken kreeg ik terug.

Toch keek ik er wel naar uit, een avondje uit met mijn vader was altijd wel gezellig. En live-muziek staat tenslotte voor puur geluk dus eigenlijk kon mijn avond niet stuk. Toen we aankwamen bij een oude graanfabriek in Amsterdam Oost herkende ik die als het decor uit de afgelopen aflevering van So You Think You Can Dance, vond ik helemaal te gek. We konden te auto pal voor de deur parkeren, het was een zwoele lente avond dus onze jas hadden we niet nodig. Toen we binnenkwamen voelde ik me meteen het kleine meisje. Niet zozeer omdat ik een klein meisje was(ben), meer omdat de gemiddelde leeftijd daar een stuk lager was dan waar ik normaal samen met mijn vader heen ging. En ik was de enige die aan de hand van haar vader liep. Ach, als de muziek eenmaal begon zou ik vooraan staan en was papa vergeten. Hij zijn bier en ik op zoek naar leuke jongens, teamwork. 

Zoals gewoonlijk waren we veel te vroeg en stonden we ongeveer een half uur in awkward silence naast elkaar, ik checkte af en toe of ik nog berichten had maar ik had geen verbinding en papa nipte van zijn bier. Ik wist niet dat nippen van bier mogelijk was, ik kende bier als een plastic bekertje vliegend door de lucht en zich uitstortend over mijn pasgewassen haar, of kleding. Later op de avond zou ik erachter komen dat de anderen in de graanfabriek er gelukkig ook zo over dachten. 

Zodra de jongens (want dat zijn het), het podium opkwamen was ik om. De zanger, groot, slank en blond met blauwe ogen had een geweldig kapsel en sexy glimlach. De drummer, een indo met een stralend witte lach en een overdosis aan enthousiasme. De toetsenist, teruggetrokken maar met een heerlijke glimlach en kledingstijl. De bassist, een lange neger met een grote bos schaamhaar op zijn hoofd en ten slotte nog iemand met een gitaar.. Ja, die was ook erg enthousiast. De muziek was geweldig, helemaal mijn smaak, alleen wat ik altijd een domper vind is wanneer je vooraan bij een live concert staat en de muziek niet mee kan zingen. Gelukkig zou ik mezelf dat later in de maand vergeven. 

Toen gebeurde er plotseling iets...
De muzikanten begonnen langzamer en zachter te spelen, achteraf hoor ik in de tekst terug dat dit heel logisch was, toen begreep ik er geen snars van. Sexy zanger Joshua Nolet spreekt: Jongens, ik mag dit eigenlijk niet meer doen... Maar ik doe het toch. Slow down allemaal, zak langzaam naar beneden. Zitten we allemaal?' *Iedereen, degene die ze voor het eerst zien keken met grote ogen op naar die blonde mongool die op zijn hurken aan de rand van het podium zit en ons zegt allemaal op de grond te gaan zitten... Middenin een song!* 'Blijf bewegen, een beetje bouncen. Slow down.' *Sexy zanger steekt sigaret op* 'En nu gaan we liggen, ga allemaal maar liggen.' *Laura gaat middenin een plas bier zitten, maar daar kom ik later op de avond pas achter* De muziek gat weer sneller en luider, het moment is voorbij. Iedereen springt op en het concert gaat verder waar het gebleven was.

Copyright © 2012 Laura Rosierse. All Rights Reserved.

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Geweldig. Kan niet wachten om ze op pinkpop te zien.fan en duim
Nou das weer eens iets anders ;-)
Hel mooi spannend optreden Duim Taco