Felicidados, los vissos!

Door Hpj Goossens gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Nou gefeliciteerd, zei de visverkoop- mijnheer van het tuincentrum, het zijn jongetjes en meisjes. Tenminste, relativeerde de visverkoop- mijnheer, misschien. Waarschijnlijk. Zou kunnen.

Wij, mijn vriendin, onze dochter, en ik zei de gek, naar huis, om onze nieuwe huisgenoten een thuis te geven. Ik had mijn ouders gebeld, en die een hartverzakking cadeau gegeven, omdat ik uiterst subtiel aangaf, dat we gezinsuitbreiding hebben. Zo ben ik dan ook weer wel.


Een bak met water, plantjes, steentjes, voedingsbodem,  pompje, Tl- verlichting, en een schuil- huisje. Want vis is gesteld op privacy. Op zijn tijd. Wanneer water klaar is, kan vis er in. Hup.
Twee “black- molly’s”, twee “balloon- molly’s”, én vijf “tetra’s”.  Leuk.

Dochterlief was geboeid, en bleef ouwebetten over de visjes, die bij ons kwamen wonen. Ik zei tegen vrouwspersoon, dat dees aantal vis, wel wat weinig was. Mag nog wat bij, zei ik. Ik hoor het mezelf nu nog zeggen, zeg maar.
Nog geen drie dagen verder, werden mijn gebeden kennelijk gehoord, want vis had gemultiplieerd.
Ik bel vrouwspersoon, en ik feliciteer haar met jong aanwinst. Een nat beschuitje met muisjes zou op zijn plaats zijn. Een baby, zulks een grappig wezentje.


De zelfde avond belde vrouwspersoon mij, en gaf gedecideerd aan, dat wanneer ik in visbak kijk, wat beter moet gaan koekeloere. Waarom? Niet één baby, maar elf! Nu was ik aan de beurt, voor een degelijke hartverzakking.


You win some, you lose some. Zoals het leven is, zo is ook visbak. Van de elf hebben we nu nog zes ‘molly- pubers” over. Twee zwarte, en vier witte. Had van alles op internet gelezen (ook op Xead), en heb lering getrokken, uit al dat tekst. Gewoon de natuur de natuur laten. Dat hield echter ook in, dat één der tetra’s is opgevroten. Met huid en schub.


Verloren hebben we één tetra, en één black- molly. Ondertussen gaat het super met de pubers, die groeien als kool. Waterkool dan. Nu houd vrouwspersoon de bak zeer netjes, iets van een hulpje zou handig zijn. Dus het gezin met zin weer naar tuincentrum, en twee sluier- sneekies, en één zeer lelijke algeneter aangeschaft. En nog wat plantenwerk.


Zo’n bak werd verslavend. Ik snap dat nu. Had dat nooit begrepen, maar wordt nu met eigen onnozelheid geconfronteerd.


We zijn er achter gekomen, dat de sluier- sneekies redelijk vervelend zijn. Niet voor ons, maar voor de molly’s. Want zo molly’s vrouwelijk zijn, zijn sluier- sneekies mannelijk. Grrrr. Niet nog meer kweek, toch? Ach, wat maakt het uit, laat maar gaan. Misschien bloeit er iets moois…..

© danen
Niets uit dit artikel mag worden gebruikt of vermenigvuldigd
zonder uitdrukkelijke toestemming van de auteur.

 

Reacties (5) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Yup Saltus, das het mooie ervan, het komt zo nauwkeurig!
Mijn buurman begon ooit een spontaan een vissenhobby. Maar de dure vissen die hij kocht bleken niet samen te gaan in een aquarium met als gevolg scenes van duellerende vissen en kannibalisme! :)
Thnx allen! Yup, alleen al het eindeloos turen is een genot!
Mooi verhaal. Het lijkt mij niet simpel om het allemaal in de gaten en schoon te houden, verslavend, ja, dat geloof ik graag. Het kan altijd weer mooier en voller. Veel succes met je vissenbevolking!
Mooi geschreven.