We Feed the World, onthullingen over onze voedselindustrie

Door Saltus gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Erwin Wagenhofer laat zien door middel van zijn documentaire We Feed the World hoe door mechanisatie en industrialisatie de grondstoffen van onze wereld uitgeput raken.

Erwin Wagenhofer heeft in het jaar 2005 de documentaire genaamd ‘We Feed the World’ uitgebracht. De filmmaker komt uit Oostenrijk en wilde een beeld scheppen over de reis van ons voedsel. Tegelijkertijd is het een verstorende trip geworden die grote verschillen tussen rijk en arm laat zien.


Onderwerp
 

Het onderwerp van de film is confronterend en realistisch in beeld gebracht. Het laat zien hoe door mechanisatie en industrialisatie de grondstoffen van onze wereld uitgeput worden. Door massaproductie ontstaat een steeds lagere kwaliteit van ons voedsel. Er is weinig ambacht meer en daardoor verliest het voedsel zijn ziel. Bovendien zorgt de massaproductie voor een versnelling van milieuververvuiling. De regisseur gebruikt allerlei voorbeelden uit verschillende landen om de toestand van onze doorgeslagen voedselindustrie uit te beelden. In Oostenrijk laat de filmmaker zien hoe in hun hoofdstad elke dag ladingen brood vernietigd worden. Dit brood is over van dezelfde ochtend en hebben de bakkerijen niet kunnen verkopen. Omdat het de volgende dag niet meer vers is verkopen ze het niet meer, daarom komen vrachtauto's langs aan het einde van de dag om alle overgebleven broden op te halen. De overblijfselen worden gedumpt in een loods en vernietigd, dit zijn aantallen waarmee je hele dorpen kunt voeren. In contrast staan de beelden van een arme landbewerker uit Afrika die zijn best moet doen om elk jaar een beetje graan te produceren om te overleven.

Bedrijfsprocessen
 

Een belangrijk deel van de documentaire gaat over onze voedselindustrie en hun productieproces. De filmcrew heeft locaties als visserijen, fabrieken, kwekerijen, fokkerijen, plantages en slachtfabrieken bezocht. Er is vanuit helicopters geschoten om een overzicht te maken van rijen kassen of graanvelden. De gigantische plakken aarde die ze bedekken zien er imposant uit en schept een mooi symbolisch beeld van de overvloed van de Westerse landen. Hoe de bedrijfsprocessen in zijn werk gaan is mooi in beeld gebracht zodat alles goed bekeken kan worden. Door de wisselwerking tussen rijk en arm ontstaat vaak een kil contrast, machines hebben het werk van de mens overgenomen, er komt geen handenarbeid meer aan te pas. De afschuwelijke reis van een ei tot een kipfilet die je in de supermarkt koopt zorgt voor een vreemd gevoel in je maag. In een proces is te zien hoe een half miljoen kippen zo efficiënt mogelijk worden gefokt om klaargemaakt te worden voor de verkoop en bij de consument in de pan landen.

Tot slot
 

In deze Duits gesproken documentaire zijn allerlei meningen te horen. Ze lopen flink uiteen doordat filmmaker Erwin Wagenhofer iedereen de kans geeft om te zeggen wat op hun hart ligt. Biologen, politici, plaatselijke bewoners, vissers, dorpelingen en een hoge baas van Nestlé mogen hun mening geven. En daarbij blijft de filmmaker zelf objectief. Hij laat zien dat de mensheid de connectie met zelf gekweekt voedsel kwijt is geraakt en alle handarbeid is vervangen door robotarmen. Mensen zien dieren als geld en niet meer als levende wezens. We Feed the World laat een realistisch beeld zien in onze wereld van schaarste en overvloed. Het is raar maar waar, het zal altijd om winst blijven draaien en niet om het welzijn en de gezondheid van elk individu afzonderlijk. Veel beelden blijven nog lang in je netvlies steken. Vooral de scenes dat jonge dieren zoals kalveren en kuikentjes massaal afgemaakt worden zijn erg triest. Ook de hoeveelheid brood en ander voedsel dat weggegooid wordt is om te huilen. De documentaire is uitstekend om eens te beseffen dat we niets te kort komen hier.

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Duim! En fan!
leuk artikel,graag gelezen,
duim erbij
fan ben , en blijf ik
Leuk artikel, duim en fan was ik al.