De film: 'Extremely loud and incredible close' toont ons ontroerend, allegorisch, de zoektocht naar de zin van het leven en de dood! Recensie Taco!

Door Taco-Veldstra gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Extremely loud and incredible close is een gevoelige allegorie naar de queeste van ons bestaan!

DE FILM EXTREMELY LOUD AND INCREDIBLY CLOSE, TOONT ONS ONTROEREND, ALLEGORISCH DE ZOEKTOCHT NAAR DE ZIN VAN HET LEVEN EN DE DOOD!

EPILOOG

Ik ben iets te laat als ik het Trianon theater in Leiden binnen kom en zie op het scherm mensen in slow motion door de lucht vliegen. Her refereert aan de mensen die op 9/11, uit het World Trade Center naar beneden sprongen om de overweldigende hitte te ontvluchten. Oskar elf jaar oud weet dat zijn vader daarbij is en meent hem in een film als een van de springers te ontdekken. Samen met zijn moeder[Sandra Bulluck]  moeten ze het verlies van hun vader Thomas Schell,  gespeeld door Thom Hanks overwinnen. Bullock and Hanks spelen hun rollen ontroerend. In flashbacks zien we hoe inventief en speels vader en zoon met elkaar omgaan. Ze hebben daardoor een innige relatie. Thomas Schell de vader zorgt altijd voor opwindende spelletjes en raadsels. In het gelijknamige boek van Jonathan Safran Froer zien we dat terug in allerhande tekeningen en knipsels die je kunt uitvouwen. Vlak voordat hij sterft geeft hij nog de opdracht aan Oscar, om de niet meer bestaande 6e wijk van The Big Apple te vinden, dat als een soort Atlantis in de zee is gezonken.

DE BEGRAFENIS

Voor Oskar is de symbolische begrafenis een zware teleurstelling. Van zijn vader is onder het puin niets meer te vinden, hij filosofeert over een mausoleum in de lucht en weigert naar de kist te kijken die helemaal niets bevat.

POST TRAUMATISCHE STRESS STOORNIS

Op 9/11 wordt Oskar van school naar huis gestuurd en luistert het antwoordapparaat af. Er staan zes berichten op, die eerst optimistisch zijn maar steeds negatiever worden. De zesde durft  Oskar niet af te luisteren. Hij wil het niet weten en is ongeloofelijk bang. Zijn vader zat op de 146 e verdieping  en heeft geen schijn van kans het te overleven. Dan stort het gebouw in en daarmee het leven van Oskar. Een uiterst intelligente, eenzame jongen die nu aan een post traumatische stress stoornis lijdt. [PTSS]

FLASHBACKS

In flash backs zien we hoeveel vader en zoon van elkaar houden.  Er volgt een hartverscheurende scene. Hij hield zoveel van zijn vader, dat hij zijn moeder bekent dat hij liever haar had verloren. Heel cru maar zijn moeder zegt diep bedroefd : ‘ik ook’

DE QUEESTE VAN OSKAR

 

Wanneer Oskar een dure vaas omgooit, een verjaarscadeau van zijn vader aan zijn moeder, vindt hij een brief met een sleutel. Op de envelop staat de naam Black. Die sleutel moet ergens bij passen en hij gaat op zoek. Maar er zijn 472 personen met de naam Black. Aan de overkant woont zijn oma met een wel heel stille man. De man kan niet praten door een shock die hij heeft opgelopen bij het bombardement van Dresden [overigens een schitterende rol van Max van Sydow] In zijn rechterhand staat Yes in zijn linker No en verder communiceert hij met geschreven berichtjes. Het levert heel bijzondere scènes op. Samen gaan ze de systematische queeste aan. Ze bezoeken alle 472  Blacks New York, wat aangrijpende scènes oplevert. Meer vertel ik niet om dat de film  verrassend moet blijven.  

DE BOEKEN VAN FOER EN BEIGBEIDER!

Ik heb het boek niet gelezen maar wel bekeken in de bibliotheek. Het oeuvre doet futuristisch aan met al die tekeningen, kaarten, kijkdozen en vouwsels. Overigens durfde vlak na de ramp niemand zich er aan te wagen over 9/11 een boek te schrijven of een film over te maken. De Fransman Frederic Beigbeider was de eerste met: 'Windows on the World' en dat ' boekgaf een heel mooi realistisch beeld van het gebeuren. Jonathan Safran Foer heeft teveel enigma nodig in de vorm van een sleutel die ergens op moet passen. Beigbeider, de Franse auteur was na drie jaar de eerste en kreeg veel bijval in Frankrijk en Nederland. Ik heb het boek direct aangeschaft en was diep onder de indruk. Foer schreef zijn versie drie en een half jaar later.

 DE SLEUTEL!

                                                          Max van Sydow

DE REGISSEUR DALDRY:

REGIE: Stephen Daldry

PRODUCTIE: Scott Rudin

SCRIPT: Eric Roth

De regie is in handen van Stephen Daldry die drie briljante films heeft gemaakt:’ Billie Elliot’, over een jongen die tegen de wil van zijn omgeving balletdanser wil worden. ‘The Hours’, over drie generaties vrouwen waaronder Virginia Woolf en ‘last but not least’: ‘The Reader’, een film over de ‘coming of age’ van een Duitse jongen die een relatie krijgt met een vrouw met een nazi verleden, met een wel heel verrassend einde. Naar een boek van Bernard Schlink. Regisseur Daldry is een van de redenen ik de film graag wilde zien.    

Cast:
Thomas Horn as Oskar Schell
Tom Hanks as Thomas Schell
Sandra Bullock as Linda Schell
Max von Sydow as The Renter
Viola Davis as Abby Black
John Goodman as Stan the Doorman
Jeffrey Wright as William Black
Hazelle Goodman as Hazelle Black
Zoe Caldwell as Oskar’s grandmother


MUZIEK:
Muziek gecomponeerd door Alexandre Desplat.
Piano door Jan-Yves Thibaudet. Jean –Yves Thibaudet is een van de begaafdste pianisten van Frankrijk.Ik genoot van zijn spel!

TERUG NAAR DE FILM: DE SLEUTEL!
Het lijkt een film cliché te worden. Ik denk dan aan de film Hugo waar een sleutel ook al een belangrijke rol speelt. De Amerikanen waren zeer kritisch over de film, er zou teveel gespeeld worden op de sentimenten. Maar het kan mij niet sentimenteel genoeg zijn zeker wanneer het om het verlies van een geliefde gaat. Door ernstige ziektes en een echtscheiding heb ik teveel geliefden verloren. Ik huilde tranen met tuiten en vluchtte snel de Trianon uit, zodat niemand mijn tranen kon zien. Jammer dat het niet regende!

Reacties (35) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik heb hem vandaag gedaan, wat een goede film zeg!
Heb het boek gelezen, heel bijzonder, prima recensie!
Goede recensie, duim.
Ben gek op Sandra! Mooie recensie!
Ik lees het nu pas en kan alleen maarz eggen dat je weer een mooi recensie schreef! Dikke duim verdiend
Je hebt me weer verleidt.
Ben benieuwd naar de film!