x

Inloggen

Je bent nog niet ingelogd. Aanmelden of een nieuw account Registreren

Shakespeare, een homo met een groot ego?

Door Fierce gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Dit artikeltje gaat over de gebreken van William Shakespeare. Om maar aan te tonen dat zelf de allergrootsten ook gebreken hebben. Dit is geen kritiek, louter een luchtige kijk op zijn werk en leven. Zelf ben ik wél een fan van Shakespeare om zijn prachtige werken. Als je dit artikel leest, neem dan niet alles te serieus.

William Shakespeare

Niet zo attent?

Shakespeare schreef in zijn leven 154 sonetten en enkele langere verzen. Maar geen één daarvan was voor zijn vrouw. Terwijl hij wel gedichten maakt voor ' a tall handsome man ' en enkele vrouwen. Zelf Shakespeare was dus niet zo attent?

Homo, bisexueel, hetero?

Er is veel discussie over of hij hetero was of niet. De geleerden zijn het er bijna allemaal overeens dat hij bisexueel is. Hij had een vrouw (ookal zag hij haar niet echt graag) maar ging vaak uit met mannen. Hij was geïnteresseerd in mannen en schreef ook sonetten voor hun. Dus hoezo is homo zijn in de 21ste eeuw nog taboe? In de foto bovenaan mijn artikel zie je ook dat hij een oorring draagt, zelf hij! Dus hoezo zou je iemand als 'minder intilligent ' aanzien als hij een oorring draagt?

Een groot ego?

Ik zal hier even sonnet 18 van William Shakespeare plakking bij wijze van voorbeeld:

Shall I compare thee to a Summer's day?
Thou art more lovely and more temperate:
Rough winds do shake the darling buds of May,
And Summer's lease hath all too short a date:
Sometime too hot the eye of heaven shines,
And oft' is his gold complexion dimm'd;
And every fair from fair sometime declines,
By chance or nature's changing course untrimm'd:
But thy eternal Summer shall not fade
Nor lose possession of that fair thou owest;
Nor shall Death brag thou wanderest in his shade,
When in eternal lines to time thou growest:

So long as men can breathe, or eyes can see,
So long lives this, and this gives life to thee.

En dat is vrij vertaald:

Ik heb je liever dan een dag in mei,
Omdat ik jou stabiel en zachter vind:
Een lentezomer gaat weer snel voorbij,
En tere knopjes schudden in de wind:
Soms schijnt de zon te fel in mijn gezicht,
En hij verstopt zijn glans het volgend uur;
En altijd weer komt duisternis na licht,
Door toeval of de loop van de natuur;
Maar jij hebt altijd zomer om je heen,
En niets doet afbreuk aan jouw lieflijkheid;
Jij zet de dood op het verkeerde been,
Want in dit eeuwig vers tart jij de tijd:
Zo lang er mensen lezen of verstaan,
Zo lang leeft dit, en dit geeft jou bestaan.

De laatste 2 lijntjes zijn onderstreept. Shakespeare schreef deze ode aan een vrouw. En in het onderstreepte stuk zegt hij letterlijk ' je zal altijd blijven voortleven, want je staat in mijn gedicht.' Daar komt het op neer. En daar is ook veel discussie over, had hij echt zo'n groot ego? 

In dit artikeltje gaf ik jullie dus een luchtige kijk op het leven en werk van Shakespeare, en zo heb je dat stukje van hem ook al eens gelezen. Wat ik wel een fantastisch sonnet vind.

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Grappig. Je ondermijnt je eigen stelling (homo) wanneer je op het laatst rechtsomkeer maakt door te zeggen: "Shakespeare schreef deze ode aan een vrouw." Niets is minder waar hoor: de onderzoekers zijn het zowat roerend eens dat dit gedicht gericht is aan een vriend, een man...
U bent niet ingelogd. Wilt u nu inloggen of een account aanmaken?