Ondeugende kinderen

Door Alyssa94 gepubliceerd op Friday 28 September 12:11

Ik was een jaar of 13 samen, samen met een vriendin; een jaar of 11. We dachten een leuk grapje uit te halen met een voorbijganger. Achteraf was dit, een niet zo slim grapje.

Bij een vriendin thuis, we waren in haar kamer aan het vervelen. Kijkend naar buiten. Er liepen een aantal voorbijgangers langs. Hoe we op het idee kwamen weet ik niet, maar we begonnen uit het raam te roepen, ´help´
Voor ons heet geen waar het omdraaide; voorbijgangers keken om zich heen, zoekend waar het vandaan kwam. De één bleef langer staan dan de ander, maar allemaal was het even leuk.

Paniek

Nogmaals, 'help, 'help' riepen we zachtjes naar een voorbij lopende man. Kijkend om zich heen waar het geluid vandaan kwam. Op dat moment waren we stil tot hij verder liep. Op het moment dat de man verder liep begonnen we weer, 'help!'. Opnieuw keek de man om zich heen. Dit keer liep hij een stuk terug en stond stil, recht voor het huis. We kwamen niet meer bij van het lachen, wachtten weer tot de man weg liep. Nogmaals riepen we zachtjes naar de man. Dit keer vertrouwde hij het niet meer en pakte zijn telefoon..

We raakte lichtjes in paniek, we dachten dat hij de politie zou gaan bellen. We lieten de man weg lopen, maar besloten toch nog te roepen dat het een grapje was. Jammer maar helaas, de man hoorde ons niet meer en liep door.

Politie

We waren aardig in paniek geraakt. Ik zag dat er een politie auto langs gereden kwam, ik riep mijn vriendin. De auto reed rechtdoor, ik kon hier wel om lachen, dat we dachten dat ze voor ons kwamen. Een aantal minuten later kwam er nog een politie auto langs gereden.

Ik dacht dat ze me in de maling nam en kwam kijken. Dit keer dus wel de straat in gereden. We probeerden ons zelf nog wijs te maken dat ze niet voor ons kwamen, helaas stopte de wagen voor het huis.

Paniek

Zo snel als we konden zijn we naar beneden gerent en geprobeerd het haar ouders uit te leggen.

In volle paniek! Mijn vriendin was naar buiten gerent om de politie te ontlopen, op de 1 of andere manier wilde ik bij het moment zijn dat de politie echt aan zou bellen. En ja hoor, toen ging de bel. Op dat moment was ik toch wel erg zenuwachtig! Ze vroegen of ik de dochter was, ik knikte nee, op dat moment kwam mijn vriendin terug gelopen.
Er was een politie man en vrouw. Ze vroegen ons wat er aan de hand was, we hebben het proberen uit te leggen. Er werd ons verteld dat we het nooit meer mochten doen, omdat zo bij echte situaties niet meer serieus worden genomen.

Opgelucht konden we weer adem halen, en de ouders konden er eigenlijk wel om lachen!

Zo zie je maar weer dat kinderen vaak niet aan de gevolgen denken. Ik moet zeggen het is wel een erg leuke herinnering!

Reacties (9) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
goeie vehaal dikke duim plus fan erbij! groetjes Oussama Zakouri
dikke duim erbij van een fan !
Leuk verhaal. Als kind sta je meestal niet stil bij de gevolgen nee.. Maarja, soms ook weer een goede les.
Leuk verhaal!
Haha, kinderen... Duimpje!
Heel grappig verhaal. Kinderen staan niet altijd stil bij de gevolgen van hun spelletjes. Leuk om te vertellen aan je eigen kinderen, een grappig verhaal dat tevens een waarschuwing kan zijn. Duim voor je verhaal!
Tja, kinderen doen soms domme dingen,hé! D