Welverzorgd met pensioen, een gelukstreffer!

Door Tandra gepubliceerd op Friday 28 September 12:11

Ach mensen, wat ik wel niet allemaal meegemaakt heb. Ik heb er meer dan voldoende actieve dienstjaren opzitten.

Sinds ik in een grijs verleden gemaakt werd heb ik heel wat achterwerken moeten aanvaarden. Ik had het bepaald niet voor het kiezen. Soms gaf ik haast zuchtend en steunend bijna de geest onder de dikke achterwerken van theedrinkende zwaarlijvige dames.
Andere keren verdroeg ik de knokige billetjes van veel te dunne jongedames, die dan vaak ook nog nerveus zaten te wiebelen. En ware marteling voor mijn hoogwaardige velours!
Zo nu en dan liet zich ook wel eens een heer in mij neer, de broek scherp in de plooi, keurig uiterlijk. Maar ik zou u verhalen over menig heertje kunnen vertellen. Verhalen over ongewenste intimiteiten met een geurtje zogezegd!

Het is een schande wat een welopgevoede stoel met luxe stoffering soms te verduren krijgt, een schande zeg ik u! Om van gemorste drankjes nog maar te zwijgen. Mijn nobele stoffering is in de loop der jaren 3 maal vernieuwd. Ik kan u vertellen dat dit geen prettige ervaring was, ook al voelde ik mij na afloop natuurlijk wel zo goed als nieuw. 
Ik werd dan ruw uit mijn huiselijke omgeving gerukt. Na een afschuwelijke rit in een busje werd ik ergens in een armoedig aandoend atelier ondergebracht. Soms moest ik daar dagenlang staan vooraleer zich iemand om mij bekommerde.
Een keer had ik zelfs de pech dat een leerling stoffeerder mijn oude bekleding moest verwijderen. Ik heb daar nog een zorgvuldig bijgewerkt litteken aan overgehouden. De schavuit was uitgeschoten met zijn martelwerktuig om de koperen nagels te verwijderen. Zelfs een ervaren stoffeerder kan deze procedure nauwelijks pijnloos uitvoeren. Zoiets is te vergelijken met een wortelkanaalbehandeling van al je tanden ineens. Stelt u zich maar eens voor om al uw tanden te laten verwijderen door een eerstejaars student tandheelkunde.

Maar ik heb ook goede herinneringen. Gelukkig had ik herhaaldelijk het genoegen een slanke, nette jonge dame met een welgevulde, aangename bips te verwelkomen op mijn zachte maar ferme zitting. Dat waren werkelijk de betere dagen, dagen waarvoor ik eigenlijk gemaakt ben. Ik genoot dan ook voluit van de heerlijke gemanierde conversatie van zo’n jongedame. En ach, de herinnering aan de heerlijke geuren van de high tea… ja, dat waren nog eens tijden.

Sinds ik door die aardige dame ben gekocht in een antiekzaak ben ik op pensioen. Ik was daar terecht gekomen na het overlijden van mijn vorige eigenaar. Het deed wel zeer om de andere meubels uit mijn vertrouwde omgeving gedag te zeggen. We hadden samen heel wat jaartjes achter de rug. Maar mijn nieuwe dame verzorgt mij goed. Mijn rug en ledematen krijgen regelmatig een laagje boenwas en worden dan gemasseerd en gestreeld tot ik van genoegen sta te glimmen. En ik hoef alleen nog maar mooi te wezen. Ik sta in een prachtig ingerichte showroom en in feite gaat er helemaal niemand meer in mij zitten. Ik ben nu een stoel op ruste en mag genieten zonder daarvoor wat voor achterwerk dan ook te moeten torsen. 

© Tandra

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Wat een leuk verhaal
Heel leuk geschreven.