Een leven in de spotlights; hoe is dat?

Door Char188 gepubliceerd op Friday 28 September 12:08

Alles opgeven voor een leven in de spotlights. Leven volgens een bepaald stramien, om continu in topvorm te zijn. En dan, net wanneer alles gesmeerd lijkt te gaan, gaat het mis....

Over twee dagen is de grote dag: De nieuwe voorstelling van het gezelschap waarbij ik dans, de Kibbutz Contemporary Dance Company, gaat dan in première. Daaraan is heel wat hard werk, bloed, zweet en tranen vooraf gegaan. Een choreograaf, die baalt van zichzelf en van de dansers, dansers die elkaar met de nek aankijken, 'zij heeft een grotere rol dan ik' en oeverloze doorpassessies voordat het juiste kostuum eindelijk daar is.

 

Heuglijk feit

Drie maanden geleden werd er begonnen met het maken van deze voorstelling. Er werd ons medegedeeld dat alle vrouwen samen een stuk zouden dansen. Jippieyayee, wat een heuglijk feit! Wij vrouwen werken onderling prima samen en er is nooit sprake van jaloezie onder ons. Was dat maar waar. Bij ons kan een blik van een vrouwelijke collega wel degelijk doden en niet zelden is het de repetitor die nog net voorkomt dat er ogen uitgestoken worden. ,, Deze sprong is op links is en niet op rechts! Zij staat altijd vooraan en ik achteraan! Zij heeft twee solo's en ik niet één! ík wil op de poster van de voorstelling! '' Dit zijn veelgehoorde geluiden, die voorbijgangers opvangen wanneer ze hun dagelijkse rondje maken langs onze studio. Om nog maar te zwijgen van; ,, Ik ga niet op in dit kostuum, mijn kont is te dik in deze broek. Waarom mag mijn rok niet korter? Haar pakje is veel mooier dan dat van mij! '' Huilpartijen, schreeuwsessies en doodzwijgerij, soms is het echt een deugd om danseres te zijn.


Lekker naar het strand.. ?

Een maand voor de première komt onze director met nieuwe inspiratie de studio binnenlopen. Onze nieuwe voorstelling zal worden gedanst...in het zand! Jippyayee, vieze kleren, uitglijden over het toneel en overal zand, zand en zand zijn het gevolg. Of ik lekker een dagje naar het strand ben geweest? Nee hoor, gewoon naar mijn werk. Verstopte oren, verstopte neus, zandkauwen en infecties in de longen overvallen ons. Bij één danseres is het zelfs zo erg dat de dokter haar vertelt dat het onverantwoordelijk is om te participeren in deze voorstelling. One down, thirteen more to go.


Onder stroom

Een paar weken voor de voorstelling, liters zweet later, gaat het mis. Tijdens de balletles krijg ik tot drie keer toe een stroomstoot in mijn rug. Ik val op de grond. Dit was het, flitst er door me heen. Einde verhaal, weg danscarièrre. Ik hoop dat ik überhaupt nog op kan staan. Ik blijf roerloos op de grond liggen, terwijl de fysiotherapeut met spoed naar de studio geroepen wordt. Anderhalf uur lang lig ik in mijn balletpakje op de grond. Geen haar op mijn hoofd, die mij doet overtuigen te bewegen. Ik ben bang dat ik nog een keer een pijnscheut krijg. Na twee uur is het de fysiotherapeut dan toch gelukt om me staande te krijgen. Een behandeling van anderhalf uur volgt, maar nog steeds kan ik niets uitbrengen van de pijn in mijn rug.


Het blijkt een tussenwervelschijf te zijn, die er tussenuit geknepen is. Omdat deze niet langer in het gareel loopt, drukken er twee tussenwervels tegen elkaar aan. Ik zit in zak en as, ik kan mijn hoofd niet bewegen, laat staan dansen, en ik kan niet praten van de pijn. Het maakt me niet uit wat voor drugs je me geeft en wat het met me zal doen, maar laat de pijn verdwijnen! Van de vroege ochtend tot de late avond weet ik van ellende niet of ik moet staan, zitten, liggen en hoe vaak ik van positie moet veranderen om mezelf in ieder geval vóór te houden, dat het allemaal wel meevalt. Mijn director wil weten of ik naar de repetitie kom. Two down, twelve more to go?


Er staan mensen in de rij om mijn rol over te nemen, maar ik weiger op te geven. Met een orthopedisch corset om kom ik naar de studio. Eigenlijk mag ik niets doen, maar met gefrustreerd thuiszitten win ik weinig en besluit dan maar als een houten pop in de repetitie te gaan staan.

The show must go on.. !

Twee dagen later staat een van onze andere voorstellingen op het programma in Tel Aviv. Ik vertel mijn director dat ik een vervanger nodig heb, omdat ik niet kan dansen. De fysiotherapeut laat mij weten dat bij het forceren van deze blessure een hernia in het vooruitzicht ligt. Toch besluit mijn director dat ik op moet treden, weliswaar in een aangepaste rol. Even haat ik hem. Ik begrijp hem wel, maar ik ben bang voor die hernia, die op de loer ligt. Die avond sta ik bijtend van de pijn in mijn kostuum op het podium. Lachen, er is niets aan de hand. Dansen, the show must go on! Als ik probeer zo zacht mogelijk te landen na een sprong, schiet het door me heen: ,, Waarom heb ik dit beroep ook alweer? Waarom doe ik mezelf dit aan? ''


Gelukkig, na de show zit de tussenwervelschijf nog op dezelfde plek. Iets teveel naar links ten opzichte van mijn ruggengraat weliswaar, maar ik mag niet klagen. Langzaam revalideer ik. Drie stapjes vooruit en één achteruit, zo word ik langzaam maar zeker weer mobiel. Geduldig doe ik mijn oefeningen en aanvullende zwemtrainingen. De première is over twee dagen en morgenochtend mag ik van de dokter voor het eerst proberen om voluit te dansen.

 

Is dat genoeg? Kan mijn lichaam zo'n zwaar fysieke prestatie al aan? Weet ik nog wel hoe het moet? Of moet ik mijn rol op het laatste moment afstaan aan een nieuwe danseres?

U leest het hier: http://www.xead.nl/een-leven-in-de-spotlights-de-dag-van-de-premiere
 

Reacties (18) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Goed geschreven. Wel oppassen want als je niet oppast krijg je eerst een 'klapvoet'waarna je de volgende dag verlamd bent, dat wil je niet risceren toch...
(Alhoewel, dan volgt er wel meteen een operatie, hoef je niet eerst vijf maanden op een plank en uit de running)
goed geschreven, dikke duim
een risico vol leven ... als je dan maar de waardering krijgt !
Het applaus na de voorstelling maakt alles weer goed ;-)
duim maar beok ook mijn channel mensen :)
het leven van een danseres gaat zeker niet over rozen
sterkte
Gefeliciteerd met je top van de dag

Goed gedaan Duim van wolf