't gat of het utopia.

Door Xvlinder gepubliceerd op Friday 28 September 12:07

Daar zat ik. Omgeven door de muffe geur van busmeubilair, oude kranten, en m'n eigen parfum. Op weg naar m'n intakegesprek in Den Haag. Met een niet ál te snelle vaart verlieten we het vertrouwde Katwijk, de buitenweggetjes op, langs hoge bomen, té dure wit-blauwe Wassenaarse huizen, en uitgestrekte landerijen. Saaie duffe mensen om me heen, elke levende ziel gevangen in de slome ochtendwaas

Toen reden we Den Haag binnen.
Als wereldvreemde nietsnut die nog nooit in de stad geweest was, keek ik m'n ogen uit. Nee ik wil niet overkomen alsof ik een archeolochische ontdekking gedaan heb;
De stad leefde. Mensen waren op pad. Drukte. Uitlaatgassen en andere vormen van vervuiling. Volle straten. Verschillende smaakjes mensen. Meteen begon ik te vergelijken..
Katwijk; het lichtelijk extreem ingeslapen dorp.. nooit écht vol, (tenzij de hectische dinsdagen der toeristenmarkt weer aangebroken zijn..) en geloofsgetrouw gesloten winkels op zondag, tegenover het lévende Den Haag.

Goh hoe zou het zijn om daar tussen te lopen. De weg te kennen, met mensen praten of dood genegeerd worden door de gigantische menigte, opvallen of verdwijnen, samen met honderden anderen je geld vergooien een teveel kleding en andere rommel..

Natuurlijk kent iedereen de maandelijkse of voor sommigen wekelijkse uitstapjes naar 'de stad' om te gaan winkelen. Dôh.
Maar er werkelijk wonen, en mezelf er zien te redden de hele dag..
Dat is voor een doorgewinterde Katwijker als ik, die aan de dagelijkse haringse sleur na 17 jaar erg gewend is geraakt, toch een zeer moeilijke opgaaf.

Ja. Het verliep goed. Weer terug naar huis.
En daar was ik weer. Volgende halte; Raadhuis.
Weg 'spanning'. Weg 'sensatie'..
'Back to the same old same old..'

En nu lig ik hier..
Met een megaglas overgezoete frisdrank, en een schaal vol-vet-overgoten chips op mn schoot, en de regen die subtiel tegen de ramen tikt.
En als ik hier zo lig, lui, in een warme deken, met een clichématige serie op de buis; denk ik toch maar weer;
Ja jongens. Kan dit wel in the big city?
Rustige regen. Geen lawaai behalve de stemmen van Greys Anatomy, Sex and the City of een irritante Jamba-reclame.
Die rust. Nee die rust zou ik toch liever niet willen missen.

Ach, het zal m'n aard wel zijn.
Geboren en getogen nietwaar?

 


*

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.