Mijn zwarte gelukskat

Door Gerben gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Omdat het vrijdag de dertiende is en het ongeluk door de zwarte kat weer van stal wordt gehaald, heb ik besloten een ode te brengen aan mijn eigen kattenbeest. Het is mijn eerste kat en hij is geboren op 19 juni 2009. Het verhaal over mijn harige vriendje.

13/04/2012 - Vrijdag de dertiende. Vanuit achterhaald bijgeloof een dag om geen zwarte kat tegen te komen. Mensen dachten vroeger dat heksen de gedaante aannamen van zwarte katten en dat ze symbool stonden voor het kwaad. Mijn verhaal gaat juist de andere kant op. Als er al een heks in mijn poezebeest zit, dan is het wel een hele lieve. Ik kom elke dag een zwarte kat tegen en zou me niet gelukkig voelen als dat op een dag niet meer zou gebeuren.

Ik ben opgegroeid in een gezin met een hond. Een echt hondenmens zoals je dat weleens hoort zeggen. Honden zijn roedeldieren en luisteren (als het goed is) naar hun baasje. Katten daarentegen luisteren meestal niet en gaan hun eigen weg. Katten zijn solidaire dieren met personeel. Hoe ik veranderd ben van hondenmens naar kattenmens...

Eigenlijk was ik in 2009 helemaal niet van plan om een kat te kopen. Maar doordat mijn ex er eentje wilde, was ik op zoek gegaan op marktplaats. Ze waren er in alle kleuren en maten. Toen ik een kat voor haar had gevonden, zag ik dat er nog een heel lief beestje uit hetzelfde nest te koop was. Ik was direct  verkocht. Na een week heb ik ze tegelijkertijd opgehaald, vlakbij Apeldoorn. Ze waren heel klein, maar omdat ik nog nooit een kat had gehad, wist ik niet hoe oud ze waren. Ik nam ze mee naar mijn ex, waar ze vervolgens twee weken samen zijn geweest. Ik heb een fulltime baan, dus het leek me verstandiger om ze eerst samen te laten zijn, voordat ik de mijne hele dagen alleen zou laten in mijn huis.

De eerste foto's
Mijn kat is extreem fotogeniek (vind ik zelf.) Het duurde dan ook niet lang voordat ik de volgende foto van hem heb kunnen maken.

En zeg nou zelf: is het geen snoepje?

Bij de eerste keer eten en drinken, merkte ik dat ze nog niet zelfstandig konden drinken van een schoteltje. Dat was wel even schrikken. Met veel geduld heb ik ze diezelfde dag nog leren drinken. Ze maakten er echt een kliederboel van. Na een tijdje ging het helemaal goed. Maar dat was voor mij kat niet genoeg. Hij vond al snel dat ie zelf voor zijn water kon zorgen.

Toen ik vlak na thuiskomst naar de dierenarts ging om hem te laten onderzoeken, vertelde ze me dat hij pas 5 weken oud was toen ik hem kocht. Dat is natuurlijk veel te vroeg. Gelukkig was er met zijn gezondheid niets aan de hand, dus ik ging toch nog blij naar huis. Ik had mijn huis inmiddels al katten-proof gemaakt. Erg belangrijk, want ik wilde niet dat hij zich zou bezeren, mijn spullen kapot zou maken of zich zou vergiftigen aan mijn kamerplanten.

Alleen laten
De eerste dag dat ik hem alleen liet, zat hij heel zielig te kijken. Dat vond ik natuurlijk niet leuk. Ik wist me dan ook geen raad om na mijn werk weer zo snel mogelijk thuis te zijn. Hij ging direct bij me liggen, maar dan wel op een heel aparte manier. Sinds dag één zijn we dikke vriendjes.

Mijn kat lijkt op zijn baasje
Het zal wel een eigenschap van alle katten zijn, maar die van mij is knettergek. Heen en weer rennen, overal in klimmen om er vervolgens niet meer uit te kunnen. Ik hoef maar een tas op de grond te leggen en me om te draaien. Dan zit hij er binnen een paar seconde in.

Het is helemaal speciaal dat hij me iedere dag mijn bed uithaalt. Ik verslaap me regelmatig, maar nu niet meer. Hij krabbelt dan eerst zachtjes, net zolang tot ik reageer. Doe ik dat niet dan maakt ie me met zacht beetjes wakker. Als hij wil spelen brengt ie me een knuffelmuis en gaat ernaast zitten. Hij kijkt me dan aan, net zolang tot ik hem weggooi. Vervolgens haalt hij het op en brengt het weer naar me toe. Soms denk ik weleens dat het een hond is in een kattenlijfje, haha.

Nog even een paar foto's om af te sluiten.


Mijn zwarte kat brengt me geluk. Hij is nog geen drie jaar en ik hoop nog lang van hem te kunnen genieten. En al helemaal op de vrijdagen de dertiende die nog gaan komen.

© Gerben

Reacties (7) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Wat een leuk verhaal!
Groetjes aan je zachte pluizebeeest!
Ik heb jullie reacties voorgelezen aan hem (hij kan namelijk niet lezen, haha) en hij is er erg blij mee. O enne ik ook natuurlijk. :)
hij lijkt op Gypsy, mijn lieve donkerbruine kater. Die al wat jaartjes dood is. Mijn eigen zwarte kat is van een ander type. klein en een tikje onvolgroeid. Een dametje van 17 die mij gelukkig maakt
Als echte kattenliefhebber zwijmel ik helemaal weg bij je verhaal. Wat een schatje zeg. Heb je mijn artikel al gelezen over: een tweede kat erbij? Echt even doen hoor, zie je ook hoe mijn 'hondje' Tommie eruit ziet. Als de bel gaat, staat hij als eerste bij de voordeur en het liefst ligt hij als een stola in mijn hals. Leuke beesten zijn het he.. Duim voor je verhaal
ik geloof er totaal niet in, maar je kat is in ieder geval een leuk beestje ik kan geloven dat je er zo gek op bent. Ik heb ondertussen een katertje van 5 maand ongeveer, mijn dochter heeft hem uit de beek gered. (een korte avondwandeling bracht jou in ons leven artikel op xead) en ik geef toe we zijn gek op hem. En hij weet het!
Dit vind ik geweldig. Ik heb zelf ook een zwarte kat zoals je weet van 21 (zie artikel) maar deze is een snoepie. Zulke leuke fotos ook. Dat jullie maar lang samen mogen blijven.
Duim
Tex
Erg mooi dier zeg, grappige foto ook met die plantenspuit :)