Honden uit het dierenasiel -1-

Door Jojo48 gepubliceerd op Friday 28 September 12:10

Over twee honden uit het dierenasiel. De één, een druktemaker. De ander niet gesocialiseerd

Mijn twee honden uit het dierenasiel
- deel I -

 

Smurfy                                                                                                                                                             Beer †

Dertien jaar geleden wilde ik weer twee honden. Kim onze Mechelse herder was al een jaar overleden. Inmiddels waren we verhuisd en miste ik toch wel erg een hond. Mijn hele leven was begeleid door verschillende honden. Ik wilde wel bewust twee honden. Die ervaring had ik al eerder, dat je dan ‘echte’ honden hebt. Ik bedoel dat hun gedrag veel natuurlijker is.

Omdat ik een grote tegenstander ben om honden te fokken (er zijn er zoveel die op een goed adres wachten en graag familiecontact willen hebben) gingen we dus op weg naar het dierenasiel. In dit asiel kon je de honden niet direct bekijken. Je moest eerst je wensen te kennen geven. En dan kwamen ze met een hond die zij geschikt voor je vinden. Maar ik wilde er twee en zo jong mogelijk. Maar ze hadden momenteel geen ‘stel’ wat echt goed bij elkaar paste. Dus dat geloofde ik dan maar. Ik vroeg of ik mijn telefoonnummer achter kon laten. Eigenlijk niet want iedereen wilde een jonge hond en dan kwamen die anderen niet aan bod. Maar omdat ik er twee wilde hebben maakten ze een uitzondering en noteerden mijn telefoonnummer.

Ik rekende er al niet eens meer op. We waren al adressen aan het zoeken om naar andere asiels te gaan kijken. Inmiddels waren al wel drie maanden verstreken. Opeens telefoon. We hebben net twee jonge honden binnen gekregen. Maar dan moet je direct morgen komen want die mogen hier niet lang blijven. Want die ene hond is niet gesocialiseerd en erg bang. Ze moeten wel één nacht hier blijven omdat ze een chip moeten hebben en de nodige spuiten. Maar morgen kun je ze komen bekijken.

Ik kon die nacht amper slapen.
Hoe zouden ze er uit zien.
De ene was groot en de andere klein.
Ook wist ik dat ze allebei zwart waren.

De andere dag op de afgesproken tijd stonden we bij het dierenasiel. Loop maar even mee naar de keuken. Nou daar waren ze dan. De kleine ‘Benti’ was laag bij de grond met zijn korte poten, maar beslist niet klein. Zijn rug was langer dan die van de grote hond. Benti begroete ons direct en was erg blij. Maar waar was die andere nu. Daar onder de tafel in de keuken. Wij stonden buiten op een plaatsje voor de keuken. Rocky wilde niet komen. Hij had grote blauwe ogen van angst. Die man zei, wacht maar even, dan pak ik wat te eten. Want hij heeft van mij eten gehad en dan komt ie wel. Dat duurde echt wel langer dan tien minuten. Eindelijk kwam hij naar buiten met behulp van Benti. Later bleek dat de ‘kleine’ hond de baas was en het ‘stuur’ van de grote hond.
Nu waren ze allebei buiten. Die man deed Rocky gauw aan de riem en drukte mij die in de hand. Mijn man kreeg de kleine hond aan de riem. Ga er maar even mee wandelen dan kunnen jullie kijken of het klikt tussen jullie. Maar de grote hond wilde geen stap zetten. Dan moet je met die kleine voorop lopen dan komt die grote er vanzelf achteraan. Zo gezegd zo gedaan. Twintig minuten op het grasveld naast het asiel gelopen, geknuffeld, gerent. Ach, wat je allemaal zo met een hond doet. Ja. Wat doen we. Die grote werd wel een probleem, dat kon je wel merken. Maar hij was ook wel erg lief. Wij dus weer naar binnen. We weten het nog niet.  Nou, weet je wat, neem ze maar mee naar huis en kijk maar hoe het daar gaat. Als ze blijven, bel je even. En anders zien we je vanmiddag wel terug (wel eerste betalen natuurlijk). Hé, bij de auto ging het opeens makkelijk. Ze sprongen er allebei zo in.

Thuis aangekomen ging het moeilijker. Dom! Doen we die grote hond ook gelijk de riem af en weg was hij. Achter de TV. En hij kwam er niet meer achter vandaan. De kleine hond, ging de hele woning door en sprong spontaan op de bank. Maar die grote was niet te bewegen. Dus mijn man naar de winkel leverworst en hondenbrokken kopen. Die kleine had gelijk zijn bakje leeg, maar die andere kwam niet. Dan maar met de leverworst proberen. Ja, steeds een klein stukje aanbieden en hem langzaam in de kamer lokken. Het lukte!

Ik zeg, dat doen ze extra. Als je ze thuis hebt breng je ze toch niet meer terug. Maar we waren er nog niet helemaal zeker van of ze het bij ons wel leuk zouden vinden. Wel hebben we een grote tuin met een deel plantsoen wat we erbij gehuurd hadden. Dus ruimte genoeg.  Het advies van het asiel was ook dat we ze eerst in de tuin zouden uitlaten. Tenminste die grote. Hij moest eerst aan het huis en de omgeving wennen. Ja, dat hebben we dan ook wel gemerkt. U dacht het al. Natuurlijk konden we ze niet weer terug brengen. Maar makkelijk werd het ook niet.

Wel hadden we nu twee honden!

Wordt vervolgd.

                                                                                                                Groet

 

dit werk is auteursrechtelijk beschermd
JvdH©2december2011
 

Reacties (14) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
duim en een fan erbij !
Ik ben ook meer een voorstander voor dieren uit het asiel. Die dieren hebben ook recht op een gelukkig leven.
Ik heb zelf 2 honden uit het asiel gehaald en ben er van overtuigd dat het loten uit de loterij zijn.
Doordat ze zo'n verleden hebben gehad ben je veel meer bezig met hun geluk en welzijn.
Voor mij niets anders.
Ik ben ook een echte hondenliefhebber! Ik koop geen honden van fokkers e.d. Na 3 asielhonden die het bij ons allemaal heel goed hebben(gehad) was het tijd om een andere weg in te slaan. Onze Maboule (van Mirtos Animal Project) heeft het veel zwaarder gehad in Egypte dan het merendeel van de Nederlandse asielhonden en heeft sind eind mei 2010 bij ons haar welverdiende gouden mandje gevonden.
hier ook een dierenliefhebber!
ga veel liever een dier redden dan er een kopen met een stamboom!
wat goed zeg, ik ben helemaal fan geworden, kom graag op voor dieren heb er ook artikels over geschreven, mijn dochter heeft een klein poesje gered. dikke duim
goed om een beestje uit het asiel te nemen en ze een goed en warm thuis te geven! duim voor je artikel!