Ken je dat, dat je je opeens totaal voor schut gezet voelt door een opmerking van een van je kinderen.....

Door Vlerck gepubliceerd op Friday 28 September 12:10

Type een korte omschrijving over uw artikel

"Vroeger", toen we nog in Utrecht woonden, zei ik regelmatig dat ik, als ik ooit gepensioneerd zou zijn, honden - of katten - of honden én katten - wilde gaan fokken. Mijn man antwoordde dan optimistisch dat ik misschien wel nooit mijn pensioen gerechtigde datum zou halen en dat ik de dingen die ik echt wilde, dus niet moest uitstellen. Dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan, als je in een - weliswaar zeer ruime en half vrijstaande met grote tuin aan het park gelegen - eensgezinswoning in Utrecht woont. Meer dan de twee witte herders die we toen hadden pasten er nl. echt niet in, laat staan een nest van zo'n 8 á 12 puppen.
Deze droom van mij plus het feit dat onze oudste inmiddels de basisschoolleeftijd had bereikt en wij het klimaat op de Utrechtse scholen niet echt ideaal vonden voor de tere zieltjes van onze kinderen, deed ons besluiten om richting platteland te vertrekken.
Ongeveer 8 maanden later kreeg ik mijn eerste nestje Witte Herders, 5 weken na de geboorte van mijn wel gewenste maar nog niet geplande jongste zoon. Daar zat ik dan, in een huis dat volledig om me heen werd afgebroken door mijn man en een paar beunende bouwvakkers, met een kind van 4, een kind van anderhalf, een baby en inderdaad mijn 8 pupjes! En ik voelde me als een vis in het water!!

Toen we verhuisden naar onze huidige woonplaats, kozen we als school voor onze kinderen de Jenaplanschool in een nabijgelegen plaats en dat bleek een goede keuze te zijn, dit schooltype dat het kind en zijn niveau van dat moment centraal stelt, paste perfect bij onze kinderen en onze ideeen over opvoeding. Een van de belangrijke aspecten van het Jenaplanonderwijs is het kringgesprek, waarmee de dag altijd begint en ook weer wordt afgesloten. Omdat onze oudste nog in de onderbouw (wat in onze tijd de "kleuterklas" was) zat, mocht één van de ouders bij die kringgesprekken aanwezig zijn, waardoor deze altijd een hele happening waren, die overigens perfect door de juffen van onze dochter werd geleid. Zo zat ik daar dan twee keer per dag met twee dochters op schoot en zoonlief in de maxicosi, te genieten van wat de kleintjes allemaal te vertellen hadden.

Die middag ging het kringgesprek over babies en kinderen krijgen. De juf van mijn dochtertje vertelde vol trots dat ze zwanger was en dat er over een half jaar een baby zou komen. Deze heugelijke mededeling werd door de aanwezige moeders met veel gekir, oh's en ah's ontvangen, de kinderen reageerden eigenlijk nauwelijks want er waren altijd wel een paar moeders van klasgenootjes (of hun eigen moeder) zwanger. Behalve mijn dochter - natuurlijk. Met een doordringende blik op de juf vroeg ze, luid en duidelijk: "juf, hoe heet jouw vriend??" De stralend zwangere juf keek mijn spruit welwillend aan en zei vriendelijk: "mijn vriend heet Ad, hoezo?" Waarop mijn lieve kleine meisje de historische woorden sprak: "Dan heeft Ad jou gedekt!"

Er viel een doodse stilte, het luchtige, blije sfeertje was op slag verdwenen en alle moeders keken beschuldigend en verwijtend MIJN kant op..... en ik, ontaarde moeder, kon aan de ene kant mijn lachen niet inhouden, terwijl ik aan de andere kant vurig bad om een luik, waaronder ik me zou kunnen verschuilen...
 

Reacties (9) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Geweldig. Kinderen zijn zo recht door zee. Volwassenen doen weleens onnodig moeilijk. Ze kunnen nog wat leren van die heerlijke onschuldigheid van onze kinderen. Een hele dikke duim van mij.
prachtig hoe kinderen kunnen reageren op iets zo eerlijk en direct zonder na te denken
schitterende uitspraak,maar ik kan me indenken dat je even denkt van: ik kan wel door de grond zakken van schaamte. mijn stiefdochtertje van 10 heeft soms ook zo'n moment, net als vele kinderen wel denk ik. zij deed het laatst midden in een winkel. Dan wil je ook het liefst spontaan verdwijnen...... :)

grtjs miranda
Een plus. Van de titel schrok ik even. Maar het was een hilarische uitspraak. Maar om de titel nu te gebruiken om voor schut te worden gezet............prijs je kind om zo een uitspraak.
Hahah, van je kinderen moet je het hebben! Leuk verhaal D
Leuk artikel. je ziet maar ze worden al snel heel erg wijs.

Duimpje Fan erbij!
Haha, géweldig! Ik zie het helemaal voor me. Heel erg leuk beschreven. Welkom en ik word fan! Duim erbij!