Uit het (honden)leven gegrepen

Door Sweetcobra gepubliceerd op Friday 28 September 12:09

Een beknopte omschrijving, uit ervaring. Ingekort uiteraard maar geeft denk ik een aardig beeld van mis(ver)standen tussen mens en hond!

Weken lang ben ik bezig geweest om een dame op leeftijd met een volwassen Akita Inu, duidelijk te maken dat ZIJ de touwtjes in handen moest nemen, en belangrijker nog, het enthousiasme, de verantwoordelijkheid en de tijd!

"Ja maar.... hij luistert niet!"
"Nee mevrouw....het is een behoorlijk zelfstandig ras, dus u zult héél hard moeten werken om te zorgen dat hij u als betrouwbare leider gaat zien!"
"Maar....ik doe al zoveel! En het werkt gewoon niet. Dit is een klotehond!"
"Nee mevrouw, hij ziet er nu alleen even het nut niet van in om naar u te luisteren. Hij vind alles om zich heen leuker en spannender dan u"
"Ja...lekker, wat kan ik dan nog meer doen?"
"Ik zou eens beginnen met flinke wandelingen, onaangelijnd! Zorg ervoor dat ie flinke honger heeft. Stop uw zakken vol met voer, en ga lekker wandelen. Roep hem regelmatig bij u, maar lijn hem dan niet aan! Tover wat eten tevoorschijn uit uw zak, geef het hem, en laat m weer lekker verder rennen! Doe dit zo vaak mogelijk, en de hond leert dat het hem iets lekkers opleverd wanneer hij naar u toekomt, en dat ie daarna gewoon weer mag spelen!"
"Ja! daaag......dan krijg ik m nooit meer te pakken als ik m loslaat! Zodra hij eindelijk bij me komt, lijn ik hem direct aan!"
"Maar....mevrouw....wat leert u de hond op die manier?
Meewarig kijkt ze me aan en trekt haar schouders op.....

Ik stop met praten, en loop een stuk weg.....een meter of 30....

"Laat hem eens los"
Mevrouw doet wat ik vraag, met een blik van 'die is gek', en ik haal al mijn enthousiasme uit de kast terwijl ik de hond roep...het lijkt wel een feestje!
Binnen 5 seconden staat de hond voor mn neus, met die vragende blik: "Wat gaan we voor leuks doen?!?!?"
Terwijl ik hem lekker laat knabbelen op een handje brokjes, vraag ik de mevrouw om de hond bij haar te roepen, met het idee dat ze mn voorbeeld zal volgen.
Maar nee.... met een harde, monotone stem roept ze haar hond, alsof het haar geen donder intresseert, en de hond blijft 'lekker' voor me staan, nog steeds kijkend, vol verwachting!
Prachtige gelegenheid, leek mij! Ik loop weg en de hond loopt achter me aan, zo van: "Hallo! Wij zouden toch iets leuks gaan doen samen?!" Ik hoef m niet te roepen, hij kiest ervoor om bij me in de buurt te blijven!

Vol verwachting loop ik met de hond terug naar de mevrouw, vol overtuiging dat ze snapt wat ze net gezien heeft, maar niks hoor.
"Het blijft een ongehoorzame klotehond! Ik geef je 500 euro als je hem 2 weken meeneemt en hem leert luisteren!'
"Ow.......maar dat is nutteloos mevrouw. Ik kan hem wel leren naar mij te luisteren, maar niet om naar u te luisteren! Dat zult u echt zelf moeten doen!"
"Ik weet het niet meer hoor..... ik ga al 3x per dag 20 minuten met hem wandelen, geef m eten, knuffel hem."
"20 minuten mevrouw?! Jeetje! Dat is écht véél te weinig, zeker voor een ras als dit! Die moet écht minimaal 1x per dag een uur aan één stuk kunnen ravotten of beter nog wérken! Doe m een honden rugzak om, laat hem iets sjouwen, geef hem een taak!"
"Een uur aan één stuk?! Daar heb ik geen tijd voor! Heb je geen beter advies?"
"Ja mevrouw.... doe uzelf en vooral de hond een plezier, en zoek een betere plek voor hem, want dit gaan nooit werken. Als u niet kunt voorzien in de behoeftes van de hond, gaan jullie allebei miserabele jaren tegemoet, en zal geen enkele training effect hebben."
Ze lijkt overrompelt door mijn harde, maar eerlijke reactie. Ik kan het niet helpen, het belang van de hond staat bij mij voorop.....altijd.
"Maar ik hou wel van hem hoor! Ik zei toch al dat ik desnoods 500 euro wil betalen als u hem wilt trainen!" er klinkt verontwaardiging in haar stem.
"Als u écht van hem houd, zorg dan dat hij een beter leven krijgt, op welke manier dan ook, dat is het enige advies wat ik nog heb"

Ik heb haar niet meer terug gezien, maar hoorde wel via via dat ze het beestje heeft afgestaan aan iemand die er wél graag mee wilde werken.
500 euro misgelopen, maar wél een gelukkige hond......hoop ik! En dát vind ik veel belangrijker dan geld!
 

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Leuk verhaal.
Prima artikel!
Leuk verhaal, beter voor de hond en ook voor haar.