De verzorging van een dwergpapegaai

Door Remrov gepubliceerd op Friday 28 September 12:08

Hoe kun je een dwergpapegaai, of agapornis het beste verzorgen? Mijn ervaringen met mijn agapornis Pilaf.

 

De verzorging van een dwergpapegaai

Het is nu al bijna elf jaar geleden dat ik mijn dwergpapegaaitje Pilaf kocht. Al heb ik natuurlijk door al die jaren veel geleerd, en weet ik inmiddels erg veel over hoe Pilaf het beste te verzorgen, ik leer nog altijd wel nieuwe dingen bij.

Agaporniden komen in de natuur vooral in Afrika voor, maar ze zijn over de hele wereld erg populair als huisdieren. Er zijn negen verschillende soorten agaporniden die vooral qua kleur van elkaar verschillen. Pilaf is een Agapornis Roseicollis. Alleen deze soort heeft al vele verschillende kleurvarianten.

Toen ik Pilaf in een dierenwinkel in Deventer kocht was hij nog maar een paar weken oud. Je kunt het altijd zien dat een agapornis nog erg jong is aan een donkere vlek op de snavel. De snavel groeit altijd door, dus de donkere vlek groeit dan steeds meer naar de punt van de snavel totdat tie uiteindelijk helemaal weg is. De vlek dan, niet de snavel natuurlijk.

 

Tam maken

Ik wilde Pilaf erg graag tam maken dus begon meteen met ontzettend veel tijd bij zijn kooi door te brengen. Op deze manier kan een dwergpapegaai aan jouw aanwezigheid wennen. Gewoon naast de kooi gaan zitten en wat tegen hem gaan praten. Op den duur ben ik geregeld mijn hand in de kooi gaan steken zodat hij aan mijn handen kon wennen. Je kunt dan bijvoorbeeld ook wat voer of iets anders lekkers op je hand leggen zodat hij van je hand komt eten. Hier moet je wel geduld mee hebben. De vogel raakt zo steeds meer met jouw aanwezigheid vertrouwd. Na zo'n twee/drie maanden heb ik de kooi opengezet, en gewoon gekeken naar wat Pilaf zou gaan doen. Hij vloog toen uit zijn kooi en ging vrijwel gelijk op mijn schouder zitten. Dit was een erg goed teken. Hij wilde nog niet geaaid worden, dit kwam pas jaren later. Vanaf dat moment vladderde PIlaf veel door het huis, hij klom in de gordijnen en ook kwam hij geregeld bij mij op mijn schouder zitten. Maar dit deed hij alleen op een moment wanneer hij het zelf wilde.

 

 

Hier zat wel een nadeel aan want regelmatig kwam het voor dat ik weg moest en Pilaf in z'n kooi wilde doen, maar dat ik hem niet te pakken kreeg. Wat je in zo'n situatie beter kunt doen is toch gewoon rustig wachten totdat tie uit zichzelf weer bij je komt. Een dwergpapegaai door de kamer gaan najagen is niet goed. Het bezorgt jou alleen maar een hoop frustratie en de papegaai een hoop stress. Maar zitten wachten totdat hij zelf komt op een moment dat je weg moet is natuurlijk ook niet het allerbeste want dan heb je weer kans dat je te laat komt. Van iedere situatie kun je leren en wat je dus met deze situaties het beste kunt doen is vooruit kijken en op het moment dat de papegaai al bij je zit, hem dan in de kooi te doen. Ook al heb je nog 45 minuten voor je weg moet. Op deze manier voorkom je stress en frustreer momenten die niet bevorderlijk zijn voor de band tussen jou en je papegaaitje. Ikzelf heb hier ook van moeten leren.

 

Aaien en bijten

Toen ik Pilaf net had wilde hij absoluut niet geaaid worden en als ik het probeerde beet hij vaak in mijn vingers. Maar ik bleef het gewoon regelmatig proberen en op den duur begon hij steeds meer aan mijn handen te wennen. Het bijten werd toen veel minder en na zo'n vier jaar vond tie het zelf heerlijk om lekker geknuffeld en geaaid te worden. Vooral geaaid worden rond z'n wangetjes vind tie heerlijk. Vaak wrijft hij uit zichzelf met zijn wangetjes tegen mijn vingers.

Als jouw dwergpapegaaitje ook bijt als je hem wilt aaien moet je eigenlijk proberen niet plotseling je hand van schrik weg te trekken. Dit is natuurlijk heel moeilijk maar je papegaaitje kan hier erg van schrikken en bovendien krijgt hij zijn zin, wat je hem op het moment dat hij bijt niet moet geven want bijten willen we niet. Dus daarom kun je hem beter proberen te aaien wanneer je vogeltje net even met iets anders bezig is en je hand niet ziet aankomen. Maar doe dit dan wel heel zachtjes en rustig. Je vogeltje zal dan niet snel bijten en toch langzaamaan gaan wennen aan het geaai.

Pilaf bijt nu nog heel af en toe. Maar eigenlijk alleen als hij ergens van schrikt. Hij is zoals de meeste papegaaien wel heel erg éénkennig want ik ben wel de enige die hem echt kan aaien.

 

 

Voer

Toen Pilaf een jaar of zeven was werd hij ineens ziek. Hij begon zijn eigen veertjes te plukken. Z'n mooie groene buikje werd helemaal grijzig en ook z'n ruggetje werd wat kaal. Ik ben toen naar een redelijk bekende vogelarts in Meppel gegaan, genaamd Hooimeijer. En daar werd mij verteld wat de oorzaak was. 

Als eerste gaf ik PIlaf het verkeerde voer. Ik gaf PIlaf altijd het standaard papegaaien zaadvoer wat je in iedere dierenwinkel kunt krijgen, maar je kunt dit voer vergelijken met als wij iedere dag naar de snackbar zouden gaan. In dit zaadvoer zitten niet alle vitaminen die een papegaai nodig heeft. Heel veel mensen weten dit niet en vaak worden papegaaien dan zo tussen het 7de en 10de levensjaar ziek. Ik ben Pilaf toen pellets gaan geven. Pellets zijn iets moeilijker te krijgen want niet iedere dierenwinkel verkoopt ze, maar ze zijn echt veel gezonder. Het zaadvoer kun je dan af en toe als extraatje geven want ze vinden het wel erg lekker.

Naast de pellets geef ik Pilaf altijd een beetje van het avondeten. Een stukje groente en een stukje aardappel is heel gezond voor een papegaai. Maar je moet dan wel uitkijken dat er geen zout of jus ofzo op zit. Op internet zijn vele lijsten te vinden over wat gezond is voor een papegaai en wat niet. Iets wat veel mensen niet weten is dat avocado bijvoorbeeld ontzettend giftig is voor papegaaien.

 

Intelligentie

Papegaaien zijn qua intelligentie te vergelijken met een kind van een jaar of vijf. En je zult dit ook merken als je een papegaai hebt. Ze zijn bijvoorbeeld ontzettend goed in het manipuleren. Echt zielig doen zodat ze voor elkaar krijgen wat ze willen bijvoorbeeld.

 

 

Maar omdat ze zo intelligent zijn hebben ze ook heel veel uitdaging, afleiding en bezigheid nodig. Speeltjes in de kooi is dan ook een must zodat ze zich niet vervelen als jij niet thuis bent. Je kunt een papegaai ook erg veel leren. Zo kunnen ze bijvoorbeeld kleuren leren herkennen. Als je regelmatig objecten met verschillende kleuren laat zien en ze vertelt welke kleur het is kunnen ze zelfs leren om op den duur bijvoorbeeld  'de rode potlood' op te pakken. Pilaf kan dit niet. Ik ben er gewoon weg wat te laat achtergekomen dat papegaaien zo slim zijn dus heb het hem nooit geleerd. Maar Pilaf begrijpt wel verschillende woordjes. Het woord 'kusje' bijvoorbeeld. A;s je kusje tegen hem zegt geeft tie een kusje op je mond. Ook begrijpt hij het woord 'poepje'. Zo kan ik hem een poepje laten doen op het moment dat ik dat wil (bijvoorbeeld voordat we een winkel ingaan zodat hij het niet daar binnen op de vloer doet).

 

Kortwieken

Een paar jaar geleden ben ik Pilaf gaan kortwieken. Daarvoor vond ik dit altijd zielig maar heb toen eens de voor en tegens ervan opgeschreven, en het blijkt echt dat er veel meer voordelen aan zitten. Zo kan een papegaai lekker overal met je mee naartoe in plaats van alleen maar binnen te zitten. En dit vinden ze echt leuk. Aan Pilaf merk ik echt dat hij ervan geniet om buiten te zijn. Ze krijgen zo lekker veel afleiding en uitdagingen en indrukken. Ook heb je het 'najaag' probleem niet meer. Je kunt hem veel gemakkelijker gewoon oppakken en in zijn kooi zetten. Ook merk ik bij Pilaf dat hij veel rustiger is en veel minder gestresst. Hij hoort er zo veel meer bij en dat voelt hij. Daarnaast kan hij niet op plaatsen komen waar het gevaarlijk voor hem is.

 

 

Nadelen zijn dat het wat tegen de natuur in te gaan. En als je hem buiten hebt moet je wel voor hem blijven waken want bij gevaar, bijvoorbeeld een kat, kan hij zelf niet meer wegvliegen.

Pilaf gaat bijna overal mee naartoe. Naar de supermarkt, buiten wandelen, gewoon een dagje uit of op een terrasje zitten. En zo leert hij steeds weer van allerlei nieuwe indrukken. Hij hupt lekker rond op een grasveldje af en toe en voelt zich zo heerlijk vrij.

 

Tot slot

Een dwergpapegaai of iedere andere soort papegaai is ontzettend leuk en hij kan echt een ontzettend leuk gezinslid zijn, maar je moet er wel goed nadenken voor je beslist er één te kopen. Je moet er goed bij stilstaan dat papegaaien ontzettend veel aandacht nodig hebben en echt niet constant alleen in een kooitje kunnen zitten. Daar gaan ze gewoon aan kapot. Als je alleen woont en een fulltime baan hebt kun je er ook beter niet aan beginnen.

Daarnaast kunnen ze erg oud worden. Vooral de grotere papegaaien soorten kunnen wel tachtig jaar worden. Een dwergpapegaai niet zo oud maar toch wel zo'n twintig jaar. Maar als je je er echt aan bind en er veel aandacht aan besteed heb je echt voor jarenlang een hele goede vriend.

 

      

Reacties (6) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Leuk artikel over een prachtig beestje
Erg leuk artikel met leuke foto's.
Papegaaien zijn echt super dieren!
vogels zijn bijzondere dieren
leuk artikel en de foto's ook super!
Een heel erg leuk artikel!
Heel goed artikel met mooie foto's Taco!
Top artikel. Goede en leuke informatie, en ook nog mooie foto's.