Vogelleed in de lente

Door Jancom gepubliceerd op Friday 28 September 12:07

Hoe een vredig lente-tafreeltje wreed wordt verstoord

Ontbijtgasten

In het nieuwe onderkomen van het Slaaphuis/Dagopvang dak- en thuislozen waar ik werk creëerden wij, zonder daar ons van bewust te zijn, extra ontbijtgasten. We hebben deze gasten te danken aan onze eigen ontbijttafel. Ik zal het uitleggen. ‘s Morgens van half acht tot negen uur kunnen onze cliënten die gebruik maken van het slaaphuis ontbijten. Tegen 9 uur, vlak voordat de dagopvang opengaat voor de andere cliënten, ruimen wij de ontbijttafel op. Het zal niemand verbazen dat er brood en müsli op de tafel achterblijft dat niet meer geschikt is voor consumptie. Daar kun je twee dingen mee doen, weggooien of gericht weggooien. Wij hebben gekozen voor gericht weggooien. Het gericht weggooien is heel simpel, we lopen met het brood en de müsli het balkon op en kieperen het in de singel. Daar zitten inmiddels onze gasten meestal al klaar. Ze hebben het servet nog net niet om de hals geknoopt.
Laat me ze voorstellen; een groep ganzen, een behoorlijk stel eenden, veel krijsende meeuwen, wat verdwaalde hoentjes en een grijs/wit gepikkelde reiger. Deze laatste zit nagenoeg altijd aan de overkant op de grasrand en als hij of zij geluk heeft in de buurt van een vissende man. Een vissende vrouw heb ik in al die tijd nog niet gezien.

Het is heel aardig om te zien is hoe de verschillende vogelsoorten op voedsel afkomen. Ze hebben allemaal op hun eigen stijl. De ganzen doen hun naam eer aan, het zijn echte sukkels. Ze beginnen, zodra één van ons op het balkon verschijnt, richting voedsel te zwemmen en maken daarbij zoveel herrie en zo weinig tempo (twee dingen tegelijk is altijd lastig) dat het zeker twee maanden geduurd voordat ze een korst brood te pakken hadden. Je zag ze per dag vermageren. Tegenwoordig drijven ze al om half negen voor de deur. Waarschijnlijk een kwestie van wekker zetten. De eenden zijn beduidend snellere zwemmers en kunnen ook stukken door de lucht afleggen. Hierdoor komt deze soort meestal goed aan z’n trekken. De meeuwen daarentegen zijn altijd in het voordeel. Ze zitten te wachten op het dak boven ons en op het moment dat het eerste brood in het water gegooid wordt storten zij zich als ware kamikazepiloten op het voedsel en hebben door deze alertheid en wijze van benadering vrijwel altijd eerste keus. Op hun tafelmanieren valt nog wel wat af te dingen.
De hoentjes zijn het leukst om zien. Je ziet onmiddellijk of ze grote trek hebben of niet. Bij grote trek lopen ze als het ware heel snel over het water en zijn er dan als de kippen bij. Hebben ze minder honger, dan komen in een gezapig tempo aan peddelen en maken zich absoluut niet druk als er niets meer over is. Bij zo’n gelegenheid hebben de ganzen meer kans wat voedsel binnen te krijgen.

Wij zijn hier in maart mee begonnen en na maart komt april gevolgd door mei. In mei leggen alle vogels………….

En door deze natuurwet gebeurde het dat op een windstille zonnige ochtend een gezinnetje eend langs kwam zwemmen. Moeder eend voorop met direct daarachter op onderling gelijke afstand van elkaar 9 zeer jeugdige eendjes. Vader-eend escorteerde het konvooi aan de zijkant. Een aandoenlijk vredig tafereeltje. Het was niet duidelijk of het gezinnetje voor het ontbijt kwam of op doorreis was. En dat zou het ook niet worden. Ze waren bijna vlak voor ons balkon toen het gebeurde. Als een flits dook vanuit het ogenschijnlijke niets de grijs/wit gespikkelde reiger vanachter op het zwemmende gezin. In deze laffe aanval pakte hij één van 9 jonge eendjes in de bek en trachtte daarmee te vluchten. De overgebleven 8 eendjes raasden over het water naar moeder en nestelden zich tegen haar aan. Vader eend zette ogenblikkelijk de achtervolging in en trachtte door direct naast de reiger te gaan vliegen en met veel gekrijs zijn kind te redden. Het mocht niet baten. Wel liet de reiger wat later zijn prooi uit de bek vallen, maar dit was voor het eendje helaas te laat. Het viel op het gras naast de singel en bleef daar levenloos liggen. De reiger vloog snel door en vader-eend keerde even later terug bij zijn vrouw en kinderen. Kort na deze hereniging vervolgde het gezinnetje hun weg. Opvallend was dat de afstand tussen het derde en vierde eendje twee keer zo groot was als de afstand tussen de andere eendjes.
Nog geen minuut later was het water weer rimpelloos glad.
 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.