De man met de hond

Door Ruud gepubliceerd op Friday 28 September 12:07

Iedere dag zie ik ze lopen door het park. Een man met zijn hond. Als twee onafscheidelijke kameraden lopen zij samen hun dagelijkse rondjes.

Rustig loopt de oude man door het park. Zijn hond, een grote labrador retriever snuffelt aan de struiken en bomen. De oude man met zijn hond is een vaste verschijning in het park. Iedere dag zijn ze er, ongeacht wat voor weer het is. Kortom, ze horen bij het park.

Op het bankje

 Het zal een paar maanden geleden zijn geweest toen ik op een dag met mijn eigen hond door het park liep. De oude man zat op een bankje en zijn hond liep te rennen over het gras. De man zat er met plezier naar te kijken. Mijn hond vond het wel interessant en liep naar de hond van de oude man. Samen gingen de honden lekker ravotten. Ik nam plaats op het bankje naast de oude man en we raakte in geprek.

De man verteld mij dat zijn vrouw een paar jaar geleden is overleden. Hij mist haar nog dagelijks,maar dankzij de onvoorwaardelijke liefde van zijn hond kan hij er mee leven. Luna, zo heet de hond, is voor hem nog de reden om door te gaan met dit leven zoals hij dit verwoorde. Zijn kinderen ziet hij bijna nooit, ze wonen ver weg en hebben een druk leven. De cariere is belangrijker dan hun oude vader aldus de man. Maar ach zucht hij, je hebt het niet voor het zeggen, ze gaan hun eigen weg.

De honden komen uitgelaten op ons afrennen en de oude man aait Luna over de kop. Dan haalt hij een honden snoepje uit zijn zak en geeft de beide honden een snoepje. Ik sta op groet de oude man en vervolg mijn weg, nog nadenkend over het verhaal van de oude man.

Het park

Altijd wanneer ik door het park loop zie ik de oude man met zijn hond. We groeten elkaar en maken soms een praatje en altijd heeft de oude man een snoepje bij zich. Mijn hond weet dat intussen en komt al kwispelend naar de oude man toe. En als hij dan netjes gaat zitten gaat de hand van de oude man in zijn jaszak en komt met een snoepje tevoorschijn.

Leegte

Op een zekere dag was de oude man niet in het park. Ik vond dit vreemd, hij was er immers iedere dag op bijna elk tijdstip en ongeacht het weer. Hoewel ik dit vreemd vond dacht ik er niet lang over na en ging naar huis. De volgende dagen was de oude man er ook niet, ik ging hem echt missen. Hij hoorde samen met zijn hond bij het park. Waar was de oude man, het park was leeg zonder hem.

Boodschapje doen

Weer een paar dagen later kwam ik de oude man tegen. Ik moest een boodschapje doen en daar stond hij plotseling voor me in de rij bij de kassa. De oude man zag er vermoeid uit, wat is er met hem aan de hand dacht ik.  Ik groette de oude man en nadat we onze boodschappen hadden afgerekend maakte we een praatje.

Hij vertelde mij dat zijn hond Luna de vorige week was overleden. Zomaar opeens was hij er niet meer. De oude man had hier veel verdriet om. Nu hen ik niemand meer vertelde hij. Ik ben alleen over en heb geen zin meer om door het park te lopen. Elk plekje van het park roept een herinnering aan Luna op. Het maakt me verdrietig zij de oude man. Daarom loop ik niet meer door het park.

Thuis dacht ik nog aan dit verhaal, triest heel triest voor de oude man.

 

 

En daarna

Op een week of wat later liep ik over straat en zag voor een huis een politieauto en een ambulance staan. Een aantal voorbijgangers was blijven staan, nieuwsgierig als mensen nu eenmaal zijn. Bij het voorbij lopen hoorde ik ze praten. Een oude man die hier woont is overleden. Hij lag al een paar dagen dood in zijn huis.

Ik loop nog vaak door het park en denk dan aan de oude man. Hoe triest het met hem is afgelopen. Hoewel ik vak een praatje met hem maakte was de man erg eenzaam. Ik besefte dat ik niet eens zijn naam kende.

Pas nu hij er niet meer is, mis ik hem.

 

 

 

 

 

Reacties (23) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Prachtig geschreven zeg!
Via via bij dit verhaal uitgekomen, en mooi ontroerend verhaal. Triest, inderdaad, dat wel.
duim en fan erbij.
Mooi en ontroerend verhaal!
Vaak hoor je dat oudere mensen valk na elkaar dood gaan, maar deze man had nog de hond om voor te zorgen, zijn maatje was er nog. Toen die dood was had de man niks meer om voor te leven en dan kan het erg hard gaan. Heel sneu.
mooi artikel!
Heel triest dat het zo moet gaan met veel oude mensen. Mooi artikel!
Duimpje!
een triestig verhaal het doet een mens nadenken