Mijn Huis Met Een Tuintje Ervoor.

Door Diamantje66 gepubliceerd op Friday 28 September 12:14

IK HEB EEN HUIS MET EEN TUINTJE ERVOOR, MET EEN MOOI HOUTEN HEK, HET KAN ERMEE DOOR, HET IS MIJN EIGEN VEILIGE PLEK.

MIJN TUINTJE,,

--------------------------------------------------------------------------------------------------------

Ik heb een tuintje vol kleur,
En ik geniet ervan
Van elke geur,
Zoveel als ik kan.

Ik heb een huis met een tuintje ervoor,
Het is van mij,
Het kan ermee door,
En ik voel me er vrij.

Voor mijn tuintje staat een hek,
Met eromheen muren,
Het is mijn privé plek,
Afgescheiden van de buren.

Ik heb een tuintje waar de zon in schijnt,
Waar de vogeltjes fluiten,
En geen dier ooit verdwijnt,
Hier zit ik heerlijk buiten.

Toen ik als geschenk,
Dit tuintje kreeg,
En ik nog daaraan terug denk,
Was het nog helemaal leeg.

Zo stond het er in het begin,
Toen ik dat zag,
Ik ging erin,
En aan de slag.

Heel af en toe,
Verrichtte ik er arbeid.
Dat werd ik nooit moe,
Want ik had alle tijd.

Dat deed ik niet altijd,
Met evenveel zin,
Vaak was het een zware lichamelijke strijd,
Maar er kwam op een gegeven moment steeds meer in.

Jaren later,
Plantte ik er een boom,
Aan een vijvertje gevuld met koel stromend water,
Geplant aan de koele stroom.

Groot en sterk,
Zoals in mijn droom,
Zo gegroeid door mijn dankbare werk,
Daar aan die stroom.

Zo een waar je onder,
Schuilen kunt,
Heel bijzonder,
En jou een plekje schaduw gunt.

En waar je soms tegenaan,
Kunt huilen,
En je stiekum kunt laten gaan,
Simpel door je even te verschuilen.

Twee rozenstruiken,
Volgden kort daarop,
Met mooie gekleurde pruiken,
Vol in de knop.

Ze bloeiden mooi,
En mijn tuin fleurde op,
In een kleurige tooi,
Met aan elke tak een knop.

In haar pracht,
Kon ik me vaak verheugen,
Met elke kleur,mooi en zacht,
Geurend van zomerse vleugen.

Ik genoot iedere dag,
Met volle teugen,
Omdat  het mag,
En ik me er elke keer weer op mag verheugen.

Soms vanuit,
Mijn veilige beschutting,
Keek ik door de naastgelegen ruit,
En zag ik een grote,bruine ring.

Dan keek ik even,
Over de schutting,
Zag geen enkel leven,
En geen enkel gekleurd ding.

Zag andere tuinen,
Triest en verlaten,
Waar ik liever niet doorheen  zou struinen.
Gelegen aan even zovele verlaten straten.

Overwoekerd met mos,
zwaar verlaten,
Net een verwilderd bos,
Waar stenen lagen,waren grote gaten.

Dan bekroop mij,
Het akelige gevoel,
En dat maakte me niet blij,
Dat ik de enige was met een doel.

Het was een gevoel van onmacht,
En een gemis aan doel,
Iets zonder kracht,
Een raar gevoel.

Tuinen,
Dienen te worden onderhouden,
Om in te zitten,en doorheen te kunnen struinen,
En geen punten zijn van wilde oerwouden.

En willen ze niet lijken,
Op die oerwouden,
Zul je moeten beginnen met alles glad te strijken,
En dus te onderhouden.

Het is een werk,
Van levensbelang,
Het vergt een tijdperk,
Maar dan geniet je ook extra lang.

Al komen tijd en vlijt,
In ,t gedrang,
Na ampele tijd,
Klinkt er vogelgezang.

We hebben er zorg,
Voor te dragen,
Staan er voor borg,
Want de tuin zal altijd om extra aandacht vragen.

In weer en wind,
Zonder te versagen,
Ook al is het een bos van kale takken wat je vindt,
Dat doe je zonder te klagen.

Nu ik geniet,
Van het prachtige weer,
En alles wat mijn oog ziet,
Keer op keer.

Hoe dankbaar,
Ben ik toch de heer,
Hij doet het toch altijd maar ,
Daarom bid ik,telkens weer.

Voor mijn tuin,
Mijn lust en leven,
Waar ik graag in zit en doorheen struin,
Genietend van alles wat het mij heeft gegeven.

Mij zo vol liefde door hem,
Gegeven,
Door zijn gekleurde stem,
Geniet ik in mijn tuintje van het leven.!!

IK HEB EEN HUIS MET EEN TUINTJE ERVOOR.!!!!

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mooi, een tuin, net als een leven.
Groetjes
Neerlijke poetische hommage an je Tuin Duim Taco