Ik voel me

Door Mijler gepubliceerd op Friday 28 September 12:14

Reactie op het verhaal van Weltevree "Bent u breier of haakt u graag ogen"

Ik voel me “weltevree” in haar gebreide trui!

 

De gebreide trui, die u van steek tot steek in zijn ontwikkeling hebt kunnen volgen in het artikel van Weltevree: “Bent u een breier of haakt u graag ogen,” kreeg ik pas later onder mijn ogen. Natuurlijk kan ik voor deze onattentheid excuses aanvoeren, maar het voelt alsof ik belangrijke steken in het “breiwerk”heb laten vallen. Het is dan nu ook een poging om op te halen wat ik af heb laten gaan

Laat ik ook maar proberen origineel te blijven door de nodige metaforen in dit breipatroon op te nemen. Uiteraard kan ik niet tippen aan de vaardigheid, kwaliteit en onuitputtelijkheid van Weltevree op dit gebied. Mijn opmerking ging dan ook niet over de metaforen op zich, maar had betrekking op de overdaad aan, op zich fraaie “tierelantijntjes,” die de trui minder prettig aan het lijf laten verdragen. Een biesje, kraagje of V-hals geven het kledingstuk iets extra’s, maar als het “te” wordt, kan het ten koste gaan van het draagcomfort.

Genoeg hierover want jouw artikel gaat juist over het accepteren, begrijpen en waarderen in een openhartigheid naar elkaar. Op een werkelijk geniale manier beschrijf je dit met een onuitputtelijke beeldspraak uit de wereld van de nijvere breister.
Maar ook hier wordt daarmee achterliggende boodschap nog niet altijd gemakkelijk gelezen. Het zal ook wel van persoon tot persoon verschillen. Wat voor de een verduidelijkt, kan voor de ander wat storend zijn.
Het is ook zo dat de schrijver aanhoort maar uiteindelijk zelf bepaalt wat ermee te doen.

Mooi was de keuze om het breiwerk als voorbeeld van de samenwerking te gebruiken. Het breiwerk was vroeger een soort sociale activiteit in de gezinnen. Ik heb geprobeerd dit in een gedicht te verpakken.

Familiebreisels

handelingen routinematig van aard
gingen met handvaardigheid gepaard
veelvuldig toegepast in vroeger tijd
nu slechts een machinale bezigheid

ritmisch tikkende naalden ingestoken
door draden er om slagen, onderbroken
even vaak er weer doorheen gehaald
met af te laten gaan was de steek bepaald

strengen door vaders of stoel gehouden
die moeders tot bollen bouwden
kinderen regelmatig bij de hand
als model van voor- of achterpand

zelf oma's waren niet meer vrij
werden ingeschakeld in het gebrei
kinderen op school dreunden spontaan
insteken, omslaan, doorhalen af laten gaan

ook de poezen waren in hun sas
als bol en draad aan het rollen was
in nood en deugd werd breisel voltrokken
voor hen van wanten en helden op sokken

 

 

Reacties (7) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Geweldige reactie :)
En ja Mijler, ook ik ben erg blij met je artikel, want wij kennen elkaars zwakke en sterke punten. Inderdaad acceptatie... Ik verpak de boodschap altijd anders dan een ander, maar wie doet dat niet? Natuurlijk heeft de lezer daar zijn eigen invulling en perceptie bij. IK zou zeggen, heerlijk.
Een kunstenaar is nou eenmaal anders, raakt, voegt toe of rakelt op, emotie, ergernis of verlangen, begrip of warmte... maar geen een creatieveling heeft per definitie vat op de reacties... wat kwetsbaar maak, maar ook weer sterk. De twee kanten van de menselijke medaille...
Ik sluit me bij Rose aan.
Wat een heerlijke reactie op haar artikel!
Zo dat is niet niks, je reactie is inderdaad iets wat ik ook wel eens denk te veel van het goeie waardoor je vaak iets meerdere keren moet lezen, dacht al dat het aan mij lag. Neemt niet weg dat ik nog niet zover ben als Weltevree want ze kan er wat van een kunstenaar met woorden. Wat dat dichten aan gaat je bent ook van alle markten thuis chapeau !
Mooie "vertaling" van het artikel van Weltevree in een gedicht.
leuke reactie op het artikel van weltevree.

duim voor jou