Losse stukjes poëzie

Door Utopia gepubliceerd op Friday 28 September 12:14

Drie stukjes filosofisch proza, omdat één niet genoeg is. Veel plezier

Ter verdediging, de antisociale aanpak

 

Je popelt je weerwoord te geven,
maar je mening is als de boeien in de haven
ze vangen de schokken op van de klappen uit het vrije woord
Niets zal je rustig stemmen dan te berusten in leegte
De eigen wil ontzien, de streber aan het oog onttrokken
Juist op het terrein van woorden geeft verdediging zijn zwakte weer
En iedere poging blijft een probeersel
Het is nodeloos erop in te gaan, tenzij je van het spel geniet
Want in mijn bos is het te donker voor je,
in jouw woestijn voor mij te heet
Alleen op zee, komen alle argumenten samen,
en verdrinken in die veelheid
En pas wanneer je de greep loslaat,
en naar de bodem daalt,
zul je lachen terwijl je in de bellen stikt

.....................

 

Wie ben ik?

 

Uitbater van moment en mogelijkheid,
tijd en gelegenheid
Irritant op zijn tijd,
zelden van gedachten bevrijd
Zoekt in complexiteit, de simpliciteit,
omgekeerd, en teruggekeerd
Hou van moeilijk doen als het makkelijk kan,
van makkelijk als men moeilijk doet
Opgeslokt door chaotische principes,
meen ik te denken dat ook ik besta

....

 

Ik ben.....

 


een energie
met een zelfregulerend bewustzijn
dat onderhevig is aan de veranderlijkheid in elk ding
een vast patroon op losse grondvesten
een spiegel van emotie, een reactie en een actie
een streven in een passie
zie hier, ik schrijf en dicht, nog meer leef ik in gedachten
al ware het niet dat ik liever was in rust
als het gevoel van een zuiver gezongen lied
dwars door de chaos die intimideert
de druk van onzekerheid, ja blijven vechten…
de eenheid te raken in een vervulling, die ooit vervuld zal worden
en een overzicht in mijn eigen eindeloze vlaktes en
kriskras er doorheen trekkend, omdat het niet uitmaakt
welke kant je op scheert 

Daarom wil ik je zeggen,,

zie me aan, voel me
deel me mijn hele vorm van zijn
geniet me, geef en vergeef me
lach me toe en heb ieder lief...


want onze boosdoener zit ergens verscholen
laat hem daar zijn
genietend van zijn eigen zuchten
als een noemer van zijn pijn...

 

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
heerlijk heb het een paar keer gelezen en genoten dank je