Ooit had ik heimwee

Door Toonroumen gepubliceerd op Friday 28 September 12:14

Dit is een ode aan de literatuur en de letteren, en meer dan dat.

Mijn letters gaan overal mee naartoe. Ik hoef nooit alleen te zijn. Mijn letters en de letters van anderen die in boekvorm zijn verschenen kan ik altijd en overal met me meenemen. Okee, ik geef toe dat het misschien gek is om Harry Mulisch’ “De Ontdekking Van De Hemel” overal met me mee te slepen aangezien dat boek 936 pagina’s telt en ik dan binnen de kortste keren ook een prachtige begrafenis (inclusief regenboog!) tegenmoet kan zien, maar een boekenweekgeschenk kan altijd en overal mee. Gaat altijd en overal mee. In mijn hoofd of in mijn tas, het kan allemaal. Wat dat betreft ben ik behoorlijk vrij van geest.
Ik ga jullie voor de tweehonderdste keer iets vertellen wat eigenlijk een geheimpje is. Maar goed, het zorgt voor lezers, dus dan doen we het maar weer (ik voel me een aandachtsgeile klootzak). Ik heb heimwee.
(…)
Correctie: ik had heimwee. Ik had heimwee toen ik de Literatuur (met hoofdletter!) nog niet ontdekt had. Toen ik mezelf inwijdde in de wereld van de boeken hield mijn heimwee op. Het verdween als sneeuw voor de zon.
Overal waar ik kwam had ik letters bij me. En het hielp, het helpt nog steeds. Boeken zijn vertrouwd voor me, ik hou van mijn schrijvers, ik hou van hun boeken, hun hoofdstukken, hun alinea’s, hun zinnen hun woorden en zelfs van hun aparte letters. Want een letter van Herman Brusselmans is een andere letter dan een letter van Remco Campert. Je zou het misschien niet zeggen, maar ik zie duidelijke verschillen tussen bijvoorbeeld de letter t van Brusselmans en de letter t van Campert. Ze bedoelen er allebei iets totaal verschillends mee. En volgens mij is dat literatuur.

Misschien lach ik hier om, na mijn studie Nederlands. Misschien lach ik om mezelf, voor hetzelfde geld ben ik verbaasd over mijn al vroege wijsheid en geef ik mezelf gelijk. Wie weet.
Waar het dus om ging (ik ben niet zo heel goed met het vasthouden van één bepaald onderwerp, ik moet toch iets hebben om op te oefenen), ik ben niet meer bang. Niet bang meer om weg te gaan, niet bang meer voor afscheid. Zelfs niet voor afscheid van het leven, want ik klamp me met al mijn kracht vast aan de Literatuur. De Literatuur laat me nooit alleen.
Nooit.


Toon

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
mooi !
leuk geschreven
duim en fan erbij!
en welkom op xead!
Leuk artikel; een goed boek is een vriend voor het leven, zei mijn moeder altijd. Duim en fan erbij.
leuk.!

welkom ook hier.!
en veel plezier bij het schrijven.!

duim.!
Een duim omhoog. Een goed streven van je. Suc6 (voor jou succes) op Xead.
Welkom we hebben er weer een schrijver bij.

Pork geeft de DUIM.
FAN wordt hij ook.

DRIMPELS droomt verder.
Dank! Ik zal het volgende artikel aan plaatjes denken!