Aan een geliefde

Door Susieq20 gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Een kijkje in de pijn die een geliefde achter kan laten, een hart wat breekt in duizend stukjes en dan nog is daar iets...

Het was een hele korte extase. Twee maanden duurde het. Toen kwam het moment dat ik je moest verlaten. Ik gaf je een kus. Ik draaide me om en liep weg. We huilden niet, we wisten hoe het zou verlopen. Ik moest gaan, en jij moest mij laten gaan. Als het anders kon dan had ik dat gedaan. Ik mis jou nog steeds. Of jij mij mist? Geen idee.


Voor mij was je geweldig, tot het moment dat ik van mijn wolk terugkwam op deze harde wereldbol. Ik hoor niets meer van je, jij wil niet meer met mij praten. Heb ik iets verkeerd gedaan? Nee, dat heb ik niet. Jij hebt dat wel.  Na al die jaren kan ik nog steeds voelen hoe jij mijn hart hebt zeer gedaan.


Jij bent waarschijnlijk verder gegaan. Heb je ooit teruggekeken? Of ben je mij toen ik me omdraaide meteen vergeten? Als ik dat had geweten! Nu voel ik mij eenzaam en verraadden. Als ik dit van tevoren had geweten, dan had ik nooit geweten hoe de liefde voelt en hoe je deze stekende pijn met je mee kan dragen.


Jij hebt me sterker gemaakt. Ik heb door jouw meer inzicht in mezelf gekregen. Het was je bedoeling niet, jij wilde alleen een pleziertje aan mij beleven. Jij dacht er niet over na wat dat met mij zou doen. Ik denk nog vaak terug aan onze zoen. Hoe kon je dat nou doen?


Ik heb mijn hart gebroken, de duizend stukjes één voor één op moeten rapen. Jaren ben ik bang geweest dat het weer pijn zou doen als ik iemand toe zou laten. Nog steeds is daar die angst, de angst die jij hebt veroorzaakt maar ook de herinnering aan dat gevoel. De liefde voor een ander waarvan je hoopt dat hij hetzelfde voelt.


Naar liefde kan je niet op zoek gaan het borrelt van binnen. Nu na al die jaren heb ik het gevoel dat ik jouw eindelijk los kan laten. De pijn zal ik altijd bij me dragen, net als de liefde die ik voor je had. Het is een stukje van mij geworden.


De pijn die ik voel als ik terugdenk aan al onze mooie momenten, pijn dat jij mij niet zag zoals ik jouw zag. Jouw missen doet zeer, maar als je niet van mij houd dan kan ik niet achter je aan. Je zal mijn hart keer op keer breken en dus zal ik jouw moeten laten gaan.


Mijn leven kan nu weer doorgaan, er is ruimte voor een ander naast het plekje wat jij hebt gemaakt, het is tijd dat ik weer een ander toelaat. Wat betekent dat ik jouw nu voor altijd laat gaan…

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
een mooi verhaal
raakt me
duim van mij
Mooi verhaal geschreven misschien geen happy end, maar je kunt doorgaan.

Pork geeft de DUIM.
FAN was hij al.

Om 20.30 deel 10 op XEAD.

DRIMPELS droomt verder.
Schitterend afscheid genomen, Duim taco
erg mooi, goed geschreven.
dikke duim en fan