Ik krijg *&^%$#@*&^% die *** verpakking niet open!

Door Arinka gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Als je tegenwoordig een plakje kaas op je brood wilt, moet je eerst op zoek naar een beitel en een zaag. Ik heb het hier over de plakjesverpakking. Er staat zo leuk op dat hoekje met rode lettertjes Hier openen, maar óf ik ben echt extreem onhandig óf er deugt iets niet aan die verpakking.

692febf33191440b04d246fb5d4ecbff_1396600

Allereerst moet ik, ondanks dat ik de bezitster van een paar mooie lange nagels ben, priegelen en peuteren tot ik eindelijk het bovenlaagje plastic van het onderlaagje heb losgepulkt. En dan, op hoop van zegen, trek ik de verpakking open.

En ja hoor, middendoor over de bovenkant heb ik weer een mooie scheur lopen, niet waar die hoort dus. Want ik begrijp wel dat dat plastic gewoon netjes langs de kant open hoort te gaan.

Geen ham dus meer voor mij, of althans, geen hamverpakking open maken. Na 2 dagen uitgedroogde ham hebben, door de barst bovenop, is niet aan te bevelen, dus tegenwoordig opent mijn man die dingen.

Nog vreemder vind ik het verschijnsel bij Camembert. Als je er eenmaal een stukje af hebt gesneden (en de kaas dus kleiner is geworden) past het papier er omheen ineens niet meer (wat dus wel om die grotere kaas paste).

Ja, ik verbaas me wat af over omhulsels. Zo is er tegenwoordig ook een mooie nieuwe dop op bijvoorbeeld pakken dubbeldrank. Je draait de dop er af en het pak is open. Simpeler kan het niet. Ware het niet dat ik eigenlijk altijd de hele dop eraf draai, dus ook dat stuk schroefdraad wat hoort te blijven zitten. Hoe ik het doe, ik weet het niet, maar telkens gaat het weer zo.

Je hebt ook andere openingen op pakken drinken. Zo is er op de Fruxano een, tja hoe zal ik het noemen, zwikzwak opening. Je moet eerst een stuk plastic omhoog doen en dat dan weer terugklappen. Elke idioot kan het, behalve deze dus. Bij mij blijft dat pak tegenwerken en uiteindelijk klotst de inhoud over de tafel als ik het eindelijk open heb.

Een pakje koekjes? ? Allereerst krijg je al de griezels van dat cellofaan. Dat geknars als 2 laagjes cellofaan op elkaar komen is gewoonweg gruwelijk. Snerp-snerp. Gelukkig hou ik helemaal niet van koekjes, want ik krijg de verpakking gewoon niet open. Dat zit dan aan elkaar gesmolten en er móet een schaar aan te pas komen, wil je die verpakking niet helemaal losrukken. Want áls dat cellofaan eenmaal open is, is er geen houden meer aan!!

5a67db4f5c5fd25c6f2419afbd8601a1MTI0MjEz

De uitvinder van de Blisterverpakkingen mogen ze van mij ook opknopen. Koop je een koptelefoontje. Zo'n inimini-ding zit dan in een verpakking gesmolten die ruim 4 keer te groot is. En alles tot aan het koptelefoontje is één bonk Mepal kunststof, zo lijkt het. Onverwoestbaar.

De beste remedie daartegen is een steakknife. Maar dan moet je wel op tijd ophouden met snijden en niet, zoals ik, met hart en ziel door je snoertjes heen zagen.

Ook grappig als je een schaar koopt om verpakkingen open te maken. Waar denk je dat de meeste scharen in verpakt zitten? Juist, in blisterverpakking....Duidelijk niet goed over nagedacht door de fabrikant.

Hoe ik hier nu zo op kom?  Ik stopte net de was in de wasmachine en toen moest ik een nieuw pak waspoeder openmaken. Daar zit zo'n mooie trekstrip aan. Maar als die halverwege afscheurt ben je dus zo een kwartier aan het modderen om dat pak alsnog, zonder een vloer vol waspoeder, open te krijgen. 3 Keer raden wat ik net stond te doen. 

3dea60e8736b1c4df33cdd305e1cd934c2NoYWFy

En ik heb dat dus zo vaak met verpakkingen. Dat ik sowieso al niet begrijp waarom sommige dingen in zo'n veel te grote megaverpakking moeten. En dat als je iets wilt openen, je gewoon bijna altijd een schaar, of sterker gereedschap, bij de hand moet hebben.

Ook met CD en DVD verpakkingen. Je zoekt je wezenloos naar het beginnetje en als je dat hebt, krijg je er net maar een stukje af en dat spul zit zo strak gespannen, dat je er amper een vinger tussenkrijgt. Gevolg is natuurlijk weer pulken tot je een ons weegt. Je moet je tanden nog wel eens gebruiken om zo'n ding te bevrijden van het plastic. En laat ik het dan over de belachelijke manier van inpakken van condooms en tampons maar niet hebben.

Van de oplosmelk ben ik gelukkig af, nou ja, mijn kinderen dan. Alleen dat was al een reden om zo lang mogelijk borstvoeding te geven. Die Nutriciaverpakkingen, daar kreeg ik spontaan stuipen van.

En zo werd ik er ook niet goed van dat je de eerste paar luiers gewoon echt uit de verpakking moest wrikken, zo strak zaten die er in geperst. Eenmaal verlost van dat euvel door gebruik van luiers, vliegen de resterende luiers dan juist weer spontaan alle kanten op.

Shampoo- en crèmespoelingflessen, een dop, nog een dopje binnenin, zo ook met allerlei pasta's. Je denkt dat je het, met het opendraaien van de dop, open hebt, maar nee, je moet eerst nog met zo'n sterretje een folietje openprikken (wat nooit goed lukt) of een folietje er af pulken (wat vastgelast lijkt) .

18ff07495859285b8c2fb9e5f63822a1dGFuZHBh

En als je denkt dat dat ding nog dicht is en je er, omdat je er mee aan het worstelen bent, in knijpt, blijkt die tube tóch open te zijn.

Chipszakken, daar begin ik dus echt niet meer aan. Ik weet precies hoe ik ze open moet maken en dat lukt ook wel, maar toch ligt er altijd overal chips. Ook snoepzakjes zijn eigenlijk gewoon niet normaal open te krijgen. Misschien wel expres, zodat kinderen niet stiekem een zak openmaken? 

Lukt het jullie trouwens om een pak vla of yoghurt zo open te maken als hoort?  Dus een kant openvouwen, omhoog en dan openklappen naar de zijkant?  Mij dus niet. Ik moet altijd de hele bovenkant openmaken, want op de manier zoals het moet lukt het dus bijna nooit, dat karton is gewoon te slap!

Ik ben ook zo blij dat wij nu een Senseo apparaat hebben, want koffiepakken openmaken, dat vond ik echt heel erg. Overal van die korreltjes en het ruikt wel heerlijk, maar dat geknisper van dat folie is voor mij dus echt niet te doen. Ja dan is zo'n koffiepad toch wel heel handig.

Ja, het is best lachwekkend allemaal, maar ik vroeg me af of anderen dit nou ook zo ervaren, of dat ik nou gewoon belachelijk motorisch gestoord ben. Ik geloof zelf dat dat best meevalt met mijn onhandigheid, maar vraag me wel af of dit vooral bij Autisten herkenbaar is.

Zou mezelf eerder handig dan onhandig noemen, maar als het op verpakkingen aankomt, dan ben ik iemand die een kraai in een glas melk nog niet opmerkt!

ee0a1b78469937a51ae62de02dbff327bWVsay5q

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Heerlijk, dit artikel. Nee, je bent niet onhandig. Zeker bij die pakjes vleeswaren heb ik precies hetzelfde probleem.
Leuk geschreven en herkenbaar :-)