Poepoog - Hoofdstuk 3: Peter

Door Woutel gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

In hoofdstuk 3 van Poepoog ontmoeten we Peter, een meisje met een eigenzinnig karakter.

Peter is de oudste dochter van burgemeester Ducdalf. Peter heeft rood haar en is een stuk groter dan de meeste meisjes van haar leeftijd. Peter is ook sterker, sneller en brutaler dan alle andere meisjes in Kastanje. Peter is zelfs sterker, sneller en brutaler dan de meeste jongens in de stad. Eigenlijk heet Peter Petra, maar alleen haar moeder noemt haar nog zo. En dat vindt Petra heel vervelend, ze heet veel liever Peter. Waarom zou je een jongen moeten zijn om een jongensnaam te hebben, dat is toch onzin?

Peter heeft een hoop vrienden en vriendinnetjes en is dol op buitenspelen. Vlotten bouwen en in bomen klimmen vindt ze veel leuker dan computerspelletjes of met poppen spelen. Haar vader, de burgemeester, noemt haar vaak Pippi Langkous om haar te plagen. Dat is behoorlijk vervelend, ze kent de verhalen van Pippi wel, maar ze vindt toch echt niet dat ze daar op lijkt. Dat wicht is maar een aansteller met rare sokken. Die Langkous heeft soms zelfs twee verschillende sokken aan! Dat moet je natuurlijk niet doen, dat brengt ongeluk. Dat weet iedereen.

Peter heeft drie kleine zusjes, Elsje, Polly en Mientje. Daar speelt ze alleen mee als het moet, want haar zusjes spelen veel te graag met poppen en een theeservies. Peter begrijpt eigenlijk niet dat die tutjes haar zusjes zijn. Ook haar vader (en eigenlijk alle Kastanjes) vinden het wonderlijk dat Peter toch echt een Ducdalf is.

Haar vader vertelt graag dat Peter ook eigenlijk niet normaal geboren is. Volgens de burgemeester komt Peter uit een nijlpaard-ei dat hij ooit gevonden heeft. Er zou, toen Peter er nog niet was, een nijlpaard in de rivier gewoond hebben.

‘Iedereen in Kastanje was doodsbang voor het nijlpaard’ begon de burgemeester het verhaal altijd. ‘Het was een vreselijk hongerig nijlpaard, en bij hongerige nijlpaarden moet je uit de buurt blijven.’Voor het ontbijt, nam het nijlpaard elke dag een sterke Kastanje.’ Bij voorkeur sleurde het nijlpaard een bouwvakker of een circusartiest het water in om in één of twee happen te verorberen.’ Daarna liet de burgemeester altijd even een stilte in het verhaal vallen.’Voor de lunch had het nijlpaard graag een snelle hap, dus als er net een hardloper langs de rivier holde, was hij voordat hij het wist opeens een lunchpakket. Maar fietsers lustte het nijlpaard ook. ‘Als het tijd was voor het avondeten had het nijlpaard trek in wat brutaals. Meestal schrokte hij een stuk of vijf kinderen op, maar hij heeft ook wel eens een telefonisch verkoper te grazen genomen. Dat vonden de meeste Kastanjes niet eens zo erg’ lachte de vader van Peter dan.

Daarna vertelde de burgemeester altijd dat hij een dierentuin had gebeld om het probleem op te lossen. Als belangrijke man kende hij natuurlijk de directeur en die wilde best een nijlpaard hebben. Met tien slappe, langzame en verlegen mannen hebben ze het beest uiteindelijk gevangen. Het enige wat nog herinnerde aan het nijlpaard van Kastanje was een ei in z’n nest. De moeder van Petra vond het zielig om dat ei daar maar te laten liggen en legde het naast de kachel in de woonkamer. Niet veel later kwam er een roodharig meisje uit het ei gekropen. Een baby die zo sterk was als een bouwvakker, zo snel als een hardloper en vreselijk brutaal. Ze noemden haar Petronella.

Peter kan het verhaal van het nijlpaard-ei niet vaak genoeg horen. Haar moeder gaf altijd een knipoog als het verteld werd en eigenlijk geloofde ze het niet, maar het was een mooi verhaal. En trouwens, Peter weet redelijk zeker dat nijlpaarden helemaal geen eieren leggen!

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Deel 1 en 2 niet gelezen en dat zette me in eerste instantie op het verkeerde been.

Zal beter mijn best moeten doen en eerst de anderen lezen.

Pork geeft de DUIM.

DRIMPELS.