Vierentwintig uur samen

Door Trudybrinkman gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

De uitdaging: schrijf een verhaal met 10 steekwoorden. Dit werd het resultaat met de woorden: chocolade, porselein, tent, kerk, voetbalcoach, hondenpoep, basstem, aardbeving, lente, kerk.

Het zag er allemaal perfect uit.

Op het tafeltje naast het grote bed stond een koeler met een fles champagne, twee glazen en een klein flesje kir. Ze verlegde de chocolaatjes op het porseleinen schaaltje, niet omdat het nodig was maar meer om iets te doen te hebben tijdens het wachten. Een blik op haar horloge vertelde dat het nog tien minuten zou duren voordat er op de kamerdeur geklopt zou kunnen worden.

Voor de zoveelste keer ging ze voor de grote spiegel staan om haar haar en kleding te controleren. Ze verschikte een lok, plukte een pluisje van haar zwarte jurkje en keek kritisch of er niet wat op haar tanden zat.
Was haar adem nog wel fris? Of zou ze nog even snel haar tanden poetsen. De zenuwen gierden door haar lichaam en ze kon de klok wel vooruit kijken als dat mogelijk was.

Nog vijf minuten.

Ze wierp een blik door het raam om te zien of ze een glimp van de parkeerlaats zou kunnen opvangen. Opnieuw zag ze alleen de ingang van het hotel. Of niet eens de ingang maar wel de overkoepeling van de entree dat als een soort puntige tentdakjes boven een rode loper gespannen was. Naast de loper stonden plantenbakken met diverse lentebloeiers zoals tulpen en narcissen. De onderste randen waren omslagen met hedera wat de potten een vol aanzicht gaven.

In de verte sloeg een kerkklok vier volle slagen. Nu kon het ieder moment zo ver zijn. Ze spitste haar oren om mogelijk naderende voetstappen op te vangen terwijl ze wist dat de gangen belegd waren met dik tapijt. Het klopje op de deur verraste haar toch nog.
Snel liep ze naar de deur en vroeg wie daar was. Stel je voor dat het op het laatste moment fout zou lopen. Zijn zware basstem stelde haar gerust. Ze zwaaide de deur open om twee tellen later in zijn sterke armen te liggen. Moeiteloos tilde hij haar van de grond en liep verder de kamer in. De deur schopte hij met zijn voet dicht.

Door diverse omstandigheden was het niet mogelijk om elkaar vaker te zien dan eens per twee of drie maanden, daardoor voelde iedere keer als de eerste ontmoeting. Het enige verschil was dat ze nu niet eerst hoefde te gaan eten en dat ze binnen tien minuten op bed lagen.
Als dorstigen in de woestijn laafden zij zich aan elkaars lichaam. Beiden wisten dat het eerste orgasme heftig en snel zou komen. Als een explosie. Daarna was er vierentwintig uur de tijd om elkaar te beminnen, grapjes te maken en te praten, te strelen en masseren. Vierentwintig uur geliefden tot het tijd was om afscheid te nemen tot de volgende ontmoeting.

Het bed was een chaos. De dekens lagen op de vloer en de kussens had hij tegen elkaar gezet bij het hoofdeind. Nu zat ze met haar schouders en hoofd tegen de kussens geleund en hij zat tussen haar voeten. Zijn handen bewogen zich over haar benen. Ze voelde zich loom en ontspannen.
Dit was heel anders dan het bij haar echtgenoot was geweest. Die had haar als een soort voetalcoach aanwijzingen gegeven hoe ze haar been moest neerleggen, waar ze haar hand moest houden en hoe haar rug te krommen. En oh, wee als ze haar been vijf centimeter opschoof. Dan begon hij aan haar te trekken en duwen tot ze in de voor hem juiste positie lag. En meestal was dat een voor haar totaal oncomfortabele positie waardoor ze niet kon ontspannen of genieten. En naar mate de jaren vorderden werden zijn eisen steeds extremer.

Zijn handen haalden haar weer terug naar de kamer, het bed en zijn lichaam. Zijn heerlijke lichaam waar op sommige plekken de tijd absoluut geen vat had gekregen. Net als zijn ogen, die hadden nog steeds de twinkeling van vroeger.
Hij kwm hoger over haar heen en drong diep naar binnen. Zijn bewegingen langzaam om haar de tijd te geven zodat beiden zich volledig konden overgeven voordat hij het ritme opvoerde en haar zo tot het zoveelste hoogtepunt leidde. Hij had zoveel controle over zichzelf dat, terwijl haar lichaam naschokte als de grond na een aardbeving, hij het bij zichzelf kon uitstellen om haar meerdere keren te laten exploderen tijdens hun lichamelijke samenkomst. Stiekem noemde zij zijn mannelijkheid haar hemelsleutel. De kleine aandenkens van elke hotelkamer die ze samen bezocht hadden in de loop van de tijd waren de sleutelhangers die daarbij hoorden.

Na die vierentwintig uur zou onvermijdelijk het moment komen om afscheid te nemen. Dan reden ze weer in hun eigen auto's een andere kant op. Tot de volgende keer dat er tijd en mogelijkheid was.

Nu zie ik de lezers denken hoe dan in hemelsnaam die hondenpoep in dit verhaal verwerkt gaat worden. Nou zo dus.

Reacties (5) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mooie en totaal onverwachte wending
Dank je Drinpels/Pork
Alle steekwoorden erin prachtig verhaal geworden,
Pork geeft de DUIM.
FAN is hij al.

DRIMPELS.
Haha, leuek uitdaging, goed gelukt vooral met die hondenpoep!
Het leuke met steekwoorden is dat er heel veel verschillende verhalen uit kunnen komen Ingrid.