Waarom Ik ?

Door Zeynep gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Hallo ik begin weer aan een nieuwe verhaal. Het verhaal gaat over een meisje die mishandeld word thuis en heel veel meemaakt in haar leven. Nou hier komt die:

Ik zat thuis op me slaapkamer. ik pakte me iPod en deed een rustig muziekje op. ik leefde me helemaal met de tekst mee. Ik hoorde ineens mijn deur met een harde ruk opengaan. Ik draaide me om en zag me vader met een woedende blik die hij altijd heeft op me af komen. Ik was bang om weer klappen te krijgen. Hij kwam naar me toe hij gaf me een stomp in me buik. En klapte me verder overal. Ik had overal pijn. Hij ging maar door en door, ik keek naar de deur en zag me moeder met een huilende blik kijken. Maar ze kon zelf ook niks doen tegen me vader want zij was net als mij ook bang. Hij gaf me nog een laatste stomp tegen me rug en liep met grootte passen het huis uit. Ik kon me amper bewegen ik was bang om op te staan. Me moeder kwam naar me toe en zij dat alles goed kwam. Maar ik wist heel goed dat het onmogelijk was want dit duurt al 5 jaar. Ik als een meisje van 19 nu krijg ik nog steeds klappen. de deur ging open en ik was bang om weer klappen te krijgen maar in plaats van een harde klap te krijgen voelde ik een warme hand op me rug. Ik voelde de pijn al. Ik keek op en zag mijn lieve broer voor me staan met een droevige blik. Mijn lieve broer genaamd emir. Hij was 4 jaar ouder dan mij dus 23 jaar. Hij woonde niet meer bij ons thuis hij had een huisje voor zichzelf. 5 jaar terug toen alle ellende begon kocht hij ene huisje voor zichzelf en ging daar wonen. Nu na al die jaren zie ik hem weer terug. Hij tilde me rustig op hij legde me op mijn bed. De pijnscheuten gingen al door me lichaam. Hij vroeg aan me waarom hij me dit keer had geslagen. ‘emir dat weet niemand alleen hij ik was muziek aan het luisteren en toen voelde ik de klappen weer ’hij keek me met een boze en bezorgde blik aan. Hij stond op en liep naar me kast. Hij pakte een grote koffer en deed al mijn kleren erin. Ik wist niet wat hij van plan was. Ik keek mijn moeder aan die haar zoon met een trotse blik aankeek. Emir kwam weer naar me toe ‘esma kom je met me mee of wil je morgen weer klappen krijgen’ ik keek hem aan en wist niks uit te brengen. Ik keek naar hem en stond met pijn op. hij liet me voor lopen. Ik liep met kleine stapjes het huis uit waar ik was geboren. We kwamen bij de deur ik keek nog een keer achter om naar me moeder die nog steeds trots keek. Emir deed de deur voor me open en we liepen naar zijn auto toe. Hij deed de deur voor me open en hielp me in stappen. Ik keek op naar me ouderlijk huis. Emir reed weg en het huis was steeds ver weg. We kwamen uiteindelijk bij het huis van emir waar ik een paar jaar terug was gekomen. Van me vader mocht ik er niet meer naartoe na die ene keer, nu sta ik er weer. Me broer hielp me uitstappen en pakte me koffer eruit. We liepen naar de deur hij deed hem open. En ik zag ene prachtig mooi huis. Ik wist niks te zeggen. Ik draaide me om en keek me broer aan. Hij pakte me rustig bij me schouders ‘esma alles is voorbij je hoeft niet meer bang te zijn vanaf nu woon je in dit huis het huis is van jou en mij je kan doen wat je wilt hier, ik geef je een extra sleutel er zal niks me gebeuren maak je maar geen zorgen’ ik kon niks uitbrengen en knikte alleen. ‘esma kom ik breng je naar je kamer waar je tot rust kan komen’ hij liep voor me de trap op. aan de einde van de gang deed hij een deur open en ik zag een prachtig kamer. Met licht getinte kleuren rood. En ik hou heel erg veel van rood. Ik zag een groot bed en een tv aan de muur hangen. De kamer had zelfs meteen daarnaast een badkamer voor mij dus. Ik keek om me heen en kon het niet geloven. Was alles nu voorbij. Emir liet me alleen in de kamer ik ging rustig op bed zitten. En dacht na over van alles over me vader hoe hij kon veranderen in slechts 5 jaar. En wat zal me moeder nu doen. ik ging liggen en pakte een boek uit me koffer die ik snel had meegenomen. Ik hou heel erg van lezen. Van lezen kom ik tot rust dan vind ik me eigen helemaal in een ander wereld en dan denk ik dar ik de hoofdpersoon speel. Ik ging liggen en begon te lezen. Ik werd moe en viel in slaap. De volgende ochtend voelde ik een dreun ik was bang. Iemand kwam de trap op richting ik was bang geworden. En ging in een hoekje van de kamer zitten met me handen op me hoofd, wachtend wat er zal gebeuren…
why me? (2)
Ik voelde weer de zachte hand van me lieve broer, ik keek omhoog hij had een droevige blik. Ik stond op en knuffelde hem en gaf hem een kus op zijn wang. ‘esma er is niks hij komt hier vast niet wees niet bang’’emir ik ben gewoon om weer geslagen te worden en elke keer de pijn te voelen’’er zal je niks gebeuren zolang ik hier nog ben kom schat neem een douche en kom naar beneden ik wil je iets laten zien’. Ik knikte en pakte me schone kleren en nam een snelle douche. Ik deed me kleren aan en liep naar beneden ik hoorde emir al zingen ik moest lachen. Hij hoorde me en kwam deze kant op. hij keek me met een lach aan, pakte me hand en bracht me naar de keuken waar ik een meisje en een jonge aantrof. Toen ik de jonge zag werd ik een beetje zenuwachtig. Het meisje kwam met een vrolijk gezicht naar me toe en stelde zich voor als Duygu. Ze was een heel mooi meisje met stijl haar tot op haar schouders ze had mooie blauwe ogen. Ik weet niet maar het leek alsof ik haar langer kende ik voelde me aan getrokken bij haar. Ik was de jonge in de ruimte al vergeten. Maar hij kwam al naar me toe en ik was weer nerveus ik keek naar de grond. Hij stond nu pal voor me. Ik keek naar zijn schoenen en ging rustig met me hoofd naar boven ik kwam met 2 mooie blauwe ogen in contact. Hij was blijkbaar de broer van duygu want ze leken sprekend op elkaar. Hij reikte zijn hand naar me en stelde ook zichzelf voor als deniz. Ik keek hem verlegen aan en gaf hem mijn hand en schudde het en liet het los maar hij keek me nog steeds aan. Ik voelde me nog steeds zenuwachtig en draaide me om. Duygu had ene lach op haar gezicht ze liep met me naar de woonkamer en liet me zitten. We begon al vrij snel te praten over van alles. We konden het ook al snel met elkaar vinden. We waren al helemaal aan het lachen we stopte maa niet, de 2 jongens keek ons niet begrijpend aan maar wij ginge gewoon door. Het was al laat geworden en ik had morgen weer school jammer genoeg. Ze stond op en gaf me een dikke knuffel en een kus op me wang. Deniz kwam naar me toe en gaf me een hand en een mooie lach. Duygu gaf emir nog een zoen en werd rood en ging weg. De deur ging dicht en ik zag emir met een dikke big smile staan. Hij begon gek te dansen en te zingen ik moest er hard om lachen. Ik gaf hem nog een kus en zij dat ik moe was en morgen vroeg op moest staan en dat ik nu zou gaan slapen. Hij wenste me een goeie nachtrust. Ik deed me pyamas aan en viel in slaap. Ik werd in de ochtend al vrij snel wakker, ik voelde me raar. Ik had een hele rare droom met een jongen erin die hele mooi bruine ogen had. Ik snapte het nog steeds niet en probeerde me de droom nog te herinnerren maar ik herinnerde helemaal niks meer. Ik ging met een verwarde hoofd naar de douche naam snel een douche. En ging naar me kast om te kijken wat ik aan zou doen. ik deed een zwarte broek aan met een wit truitje met de tekst erop ‘MY LIFE!’ het was erg koud buiten want het was winter. Ik pakte ook me bontjas en me dsquaerds en liep naar de bus. Ik was net op tijd want geen 1 minuut later kwam de bus. Ik stapte in en net als altijd was het bomb vol ik moest me ergens door een drukke om te staan. We waren eindelijk gekomen op school ik stapte uit. En liep het schoolplein al die meisjes keken weer vies. Ik vond ze echt raar bij ieder mens die hier het schoolplein op kwam keken ze zo vies en raar. Ik negeerde ze en liep richting me kluis waar ook een lief meisje stond. Ze was ook van Turks afkomst dat kon ik zien. Ze groette me en ik groette haar terug. Ze gaf me een hand en stelde zich voor als busra. Ik stelde me ook voor en er kwam uit dat we bij elkaar in de klas zaten. Ik moest nog me boeken pakken en ik zij tegen haar dat ze al kon gaan en dat ze niet op me moest wachten ze lachte en groette me dat ik haar zo zag ik knikte en was bezig om al die boeken te vinden. Uiteindelijk had ik alles gevonden. Het paste allemaal niet eens in me tas! Ik hield de helft gewoon vast en de helft paste net in me tas. Ik liep er worstelend naar het lokaal toen er iemand botste. O fijn het kon niet erger al mijn boeken en ik zelf lagen op de grond. De jonge keek me aan ‘kijk is voor je uit ben je scheel ofzo’ ik kreeg tranenogen me moeder zij altijd tegen me je moet nooit je tranen en je gevoelens laten zien. ‘klootzak kijk zelf dan ook uit sukkel’ hij schrok van me reactie en zij verder niks en liep weg. Ik raapte al me boeken op en liep naar het lokaal. Ik ging naast busra zitten, ze vertelde over haar leven. Ik vertelde ook wat over me natuurlijk niet alles want dat mocht niemand weten. De dag was snel voor bijgaan met busra. Toen ik alle boeken weer in me kluis had gedaan liep ik naar de bibliotheek waar ik me echt thuis voelen. Ik liep naar de 4de etage waar het altijd rustig was ik ging op me vaste plaats zitten. Ik begon te lezen aan me boek en ik was al helemaal in het boek. Maar toen ik voetstappen hoorde verstoorde het me. Het was een jonge hij ging pal voor me zitten. Hij keek me aan. Hij kwam me bekend voor die ogen..
Het wat de jongen die botste op me en die jongen van me droom!
Hij keek me weer aan op een arrogante blik. Hij irriteerde me mateloos. Ik keek hem ook vies aan en doordat kreeg hij een lach op zijn gezicht. Oooh ik werd gewoon gek door hem ik klapte me boek hard dicht werpte hem nog een vieze blik en liep de bibliotheek uit. Het regende ik vond het altijd erg fijn om door de regen te lopen dan zou niemand je tranen kunnen zien. Ik deed me jas strakker om me heen en liep door de regen naar huis. Ik ging naar het parkje waar ik vroeger altijd was ik ging zitten en dacht na..
Toen ik vandaag door de gangen liep botste tegen een meisje aan. Ze had een droevige blik. Ik zij iets tegen haar. En ze beantwoorde bot terug. Ik schrok ervan en liep verder. Heel de dag zaten haar ogen in me gedachten. ik kwam me lokaal uit en ik zag haar lopen. Ik was benieuwd waar naartoe ze ging. Ik begreep me eigen niet ik kende haar niet eens en nu volg ik haar. Ze was zo dichtbij voor me. Ik zag haar lopen. Haar mooie krullend en lange haren gingen op en neer bij elke beweging. Ze liep de bibliotheek in ik ging ook daar naartoe. Ik liep achter haar aan. Ze ging zitten en pakte een boek tevoorschijn. Het boek heette ik leef het.
Ik ging eerst een boek pakken en toen ging ik voor haar zitten. Ze keek me eerst aan en wendde haar blik weer op haar boek. Haar ogen waren prachtig dan prachtig. Ze straalde een droevige blik af. Ik wou weten wat haar leven mee gaf. Ik keek haar weer aan. En ze keek me met een vieze blik aan. Ik moest lachen om hoe ze keek. ze zag dat en werd boos en liep weg. Ik vond het echt grappig. Maar ze was ook zo arrogant maar toch sprak het me aan. Ik liep ook de bibliotheek uit en ik zag haar lopen door de regen. Ik liep naar de bushalte en dacht heel de tijd aan haar. Ik was al weer thuis. Ik liep naar binnen en zag me zusje en me moeder zitten. Me vader die heb ik niet meer die is 3 jaar geleden overleden aan Let op je taalgebruik!. Me moeder is sinds 1 jaar getrouwd met een man. Die bijna nooit thuis is. En als die thuis is dan heeft die commentaar en geeft ons geen aandacht ik heb gewoon een hekel aan hem. En ook dit keer toen ik thuis kwam was hij op een zogenaamde ‘zakenreis’ . ik ging naar me kamer. Pakte me tas en haalde de boek uit die het meisje ook las in de bibliotheek. Het was onderhand al moe geworden en ging maar slapen met haar in me gedachtes..


VERVOLG?

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.