Die vreselijke Peuterpuberteit

Door TintenMeisje gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

De peuter puberteit, de hel van elke moeder! Je hebt geen idee wat je allemaal te wachten staat rond de leeftijd van ong 2 tot 4. Elke Peuter is anders en iedere keer hoop je dat het mee zal vallen met de "2 is nee" fase of de "3 ik wil het nie" fase... Een leuk stukje over het dierenrijk bij mij thuis, waarin mijn zoontje de brullende leeuw is, en zijn zusje een volleerd Leeuwin.

Peuterpuberteit... wat moet je ermee?

Je kent het vast wel, je peuter, 3 turven hoog, altijd lachen gieren en brullen, altijd mama's grote hulp, altijd vrolijk met een grote glimlach van oor tot oor, zo breed dat je kaken er pijn van zouden moeten gaan doen, stoere spijkerbroek aan, shirt half uit zijn broekje omdat hij als een razende wervelwind door de kamer aan het rennen was en geen tijd had om even een pitstop te maken langs mams voor een kleine reparatie en voor een bijtank momentje. Pet scheef op zijn bolle koppie

Diezelfde peuter, nog steeds 3 turven hoog maar dan net even anders, bij elke nee zichzelf als een baksteen op de rond laat vallen en als een brullende leeuw in het dierenrijk tekeer gaat waarbij de dakpannen bijna van het huis vallen, de ramen in hun kozijn beginnen te trillen en zelfs de katten zich uit de voeten maken.

Hij moet erg zijn best doen

Deze peuter die met knijpende oogje een paar waterlanders kan creëren waarbij de de Nicaragua watervallen niets bij zijn. Dat zo een klein jochie met zo een klein lijfje en mondje zoveel decibel kan produceren is mij nog steeds een raadsel. De sirenes van de ambulances (die regelmatig voorbij over de busbaan racen) met piepende banden de nodigen politie wagens erachter aan en dan wel niet een loeiende brandweer kunnen dat zelfs niet overtreffen en geloof me die maken een hoop lawaai als die voorbij denderen met 100 kilometer per uur langs je huis.

Eerst denk je bij jezelf dat gaat vast wel weer over, dat is weer één van die periodes waar hij in verkeerd... alleen deze vind men dan toch wel een beetje lang duren... een beetje erg lang. Om het minste geringste komt de baksteen letterlijk uit de lucht en laat zich dan snoeihard op de grond vallen.

"Uhm... ff denken... waarom zou hij dit keer op de grond liggen? Wat gebeurde er dat hij het er nu niet mee eens is dan?"

Uhm... Help...

Als je dan je ogen over de kleine peuter heen laat dwalen lijkt er op het eerste gezicht helemaal niets aan de hand te zijn,alles lijkt zelfs prima in orde, geen vuiltje aan de lucht, als je dan nog een keer goed kijk zie je ineens hetgeen wat dan de oorzaak zou kunnen zijn, en tja... nogal wiedes daar zou ik mezelf dan ook keihard voor op de grond laten stuiteren, moord en brand gillen, het is namelijk het einde van de wereld als je sok verkeerd om zit en je krijgt hem zelf niet omgedraaid om hem goed aan te kunnen doen. Wat een drama, hemel en aarde verschuiven als er een klein miezerig dingetje verkeerd gaat en het gaat dan niet zoals de 3 turven hoge peuter het gepland had.

Wederom is het dierenrijk niet veilig want de koning van het dierenrijk laat weer even blijken dat de dingen moeten gaan zoals hij dat wenst en niet anders. Niets maar dan ook niets is op dat moment dan ook nog veilig in de buurt van de oppermachtige, een cars auto krijgt de wind van voren en word ergens in een hoek gegooid, ook het zusje van de oppermachtige moet er af en toe aan geloven en word dan gepromoveerd tot levend aas voor de leeuwen koning, tevens komt meteen even het macho gedrag naar boven van: "jij bent lekker klein en ik ben groot dus ik heb het hier voor het zeggen en jij hebt maar te doen wat ik je opdraag". Nou denkt zuslief daar gelukkig anders over want als een volleerde leeuwin kan ze flink van zich af bijten (wat de oppermachtige geheel in het verkeerde keelgat schiet natuurlijk).

Als je je dan begeeft in het dierenrijk en de oppermachtige probeert te kalmeren en te helpen door middel van hem aanwijzingen te geven lijkt het alleen nog maar erger te worden, op dat moment lijkt het dan ook een verloren strijd die je aangaat met je peuter en kan je maar beter maken dat je weg komt voor dat de scherpe klauwen weer tevoorschijn komen en het veranderd in een bloedbad. Terwijl moeders in de keuken verder gaat met het ontbijt klinkt er vanuit de woonkamer ineens een hard gelach en gegier, als je dan je hoofd om het hoekje buigt is de bui alweer overgetrokken en is meneer alweer vergeten waar hij nou eigenlijk mee bezig was, en als de oppermachtige dan in de gaten krijgt dat moeders hem een beetje in de gaten aan het houden is laat hij zich pardoes weer op de grond stuiteren en moet hij echt zijn best doen om de waterlanders weer tevoorschijn te toveren. (zucht)

Als moeder zijnde moet je dan ook nog eens proberen om dan niet in de lach te schieten want dan heeft de oppermachtige je helemaal waar hij je hebben wilt en denkt dan bij zichzelf dat dit een kostelijk vermakend spelletje is dus je draait je om en loopt dan weer grinnikend naar de keuken toe waar je het mes weer van de aanrecht afpakt om vervolgens de volgende klodder boter op zijn bolletje probeert te smeren.

De oppermachtig vergeet alleen dat moeders Uberoppermachtig is en dat staat boven alles en dat had hij dan ook wel een beetje in de gaten. Onze grote vriend komt dan naar de keuken geslopen en vraagt dan met een heel zielig piepend stemmetje wat een beetje lijkt op het gepiep van bassie de clown of hij dan een beetje drinken mag. Men kijkt hem even aan en zegt dan heel standvastig: "nee!"
Onze grote vriend is het daar niet helemaal mee eens en gaat voor haar staan met zijn armpjes over elkaar heen gevouwen een paar gefronsde wenkbrauwen en het volume begint alweer een beetje terug te keren: "Ik wil nu drinken hebben!"

Een nieuwe Oplossing?

Waarop moeders hem aankijkt en hem voorbij loopt de woonkamer in, ze laat zich dan stuiterend op de vloer vallen en begint dan als een bezetene op de grond te bonken en te krijsen en gillen als een volleerde bosaap. Als onze grote vriend dan komt aanlopen en aan moeders vraagt:  "wat ben je aan het doen mama?", moeders begint natuurlijk dan nog harder de mekkeren zodat ook zuslief even raar op haar neus staat te kijken en even niet in de buurt durft te komen.

Grote vriend staat ernaast en kijkt een beetje verbaasd naar wat er zich nu allemaal voor zijn neus aan het afspelen is, hij begrijpt er helemaal niets van en wacht nog steeds op wat er gaat gebeuren en moeders negeert hem een beetje maar houd hem natuurlijk wel als een havik in de gaten. De radartjes in het koppie van de oppermachtige beginnen te werken en draaien over uren en hij staat er echt bij te kijken alsof tie zou willen zeggen van: "Jeetje mens doe is normaal, je bent toch geen klein kind of wel?", op dat moment heb je het even gewonnen en denk je pfff....

En de volgende dag gaat de koning des rijks weer op de zelfde vet verder en heb je weer een strijd die je moet overwinnen....wanneer is die helse puberteit afgelopen???

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Is voor mij al heel lang geleden dat mijn kinderen peuters waren, maar ik herinner het me nog goed. Ik wens iedereen dan ook veel sterkte.
Leuk beschreven trouwens.
het blijft altijd iets nieuws dat komt, hier ook midden in de pubers al valt het allemaal nog goed mee. duim
`dat is het zeker @ Ben LoL
Geweldig, thanks voor de props! ;)
Een duim omhoog. Opvoeden is een vak.
Haha, geweldig!
De peuterpubertijd hebben we hier al achter de rug.
Op dit moment beleven we hier in huis de pubertijd.
al gaan we nog niet mopperen, want tot hier toe gaat het heel goed.
weer een duim en een fan erbij