Bleke kwekeling zonder akte maar met guts

Door Fredvanderwal gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Otobiografische bekentenissen van een kwekeling zonder akte

Waarom schilderen??? Wat zullen we nou beleven? Daarom schilderen !

Een bekend zeventiende eeuws spreek woord zegt; Hoe schilder, hoe wilder en een dronk en wijf is een engel in bed. Dat ging er in bij de calvinIsten als gesneden koek.
Hoe schilder, hoe wilder? Voor mij ging dit als moeders braafste, bedeesde en altoos goed oppassen de, gemakkelijk lerende, aantrekkelijke blondharige, grijsblauwogige, onge compliceerde, artistieke, doch aan de andere kant zeer sportieve jongeman (Judo, Jiu jitsu, tennis, tafeltennis, karate en boksen tussen mijn 16 de en 53ste levensjaar) al helemaal niet op.

Maar is Fred van der Wal zo wild of mak als een lammetje?

Niets wees er op dat ik als vlijtige twintigjarige kwekeling zonder akte aan de Da Costa kweekschool voor onderwijzers het door de gewichtig doende staf zo gevreesde artistieke pad alras zou verkiezen boven het suffe, ingeslapen schoolmeestersbestaan ergens in een achteraf dorp in Drenthe,(k met krenten!), in het vooruit zicht van een karig, doch waardevast, keurig ambtenaren pensioen en vakantie toeslag! Vakantie?
Het zou betekenen dat je ieder jaar tijdens de schoolvakanties in kuddes zou vertrekken en in kuddes weer terug komen. Een slavenbestaan, wurgend als de liefdevolle omhelzing van een aanhankelijke boa constrictor.
De gortdroge lessen kunsthistorie aan de Da Costakweekschool van de stotterende, weinig geïnspireerde in stoffig ribfluweel geklede, zwaar brillende, moeizaam ouwe hoerende tekenleraar, de door een over dosis aan schoolbordkrijt reeds voortijdig kalende jonge, vroeg oude meneer de Groot, lijdend aan de ziekte van Hedel. Meer haar op zijn ...(drie letter woord, plat voor manlijk geslachtsdeel) dan op z’n schedel!
Dat zwaar bestofte, bescheten tiepe, droegen niet bij tot verhoging van de interesse in de eigen tijdse, swingende kultuur van de silver sixties. Verder dan Kretenzische kruiken van of Hellenistische hufters met hellebaarden zijn we nooit gekomen en de karakteristieken van Dorische of Ionische zuilen heb ben mij nooit erg kunnen opwinden ondanks de ver wijzingen naar manlijke erecties.
De tot mijn oververhitte, adolescente verbeelding sprekende powezie van de invrouwelijke, sappige, losgeslagen dichteres Sappho van Lesbos, de heldin der lesbische vrouwen, die daar in haar eentje ook nog de saffiese liefde op een zwoele avond tussen neus en lippen door moest uitvinden om historici, sexuologen, pornofilmers en aanhangsters van het lesbisme op marxistiesfeministies leninistiese grond slag tevreden te stellen, interesseer de mij veel meer.
Knap werk van die Sappho! Wat een heksentoer van die teef! Een enorm lekker wijf als ik daar fotos van zie in de Penthouse en de Hustler! En dat zoveel jaren geleden! Alleen begrijp ik nog steeds niet waarom zij op die fotos steeds haar naakte dijen moet spreiden om de kijker een dieper inzicht in haar vrouwe lijkheid te verschaffen!
Ze was haar tijd ver voor uit toen er nog geen discotheken als de It en de Roxy beston den om aan de stoutste, onsmakelijkste, sodommitische en Gonorrheuze fantasietjes van de vroegrijpe, vroeg rotte Nederlandse tieners tegemoet te komen.

Losbandigheid, labi liteit, drankzucht, drugsverslaving, onma tigheid, hang naar perverse sexuele praktijken noch hoererij in de stijl van volksschrijver Jan Cremer, hetzij gokverslaving speelden ooit een rol in mijn dagelijke leven als oersaaie serieuze, zwaar tillende, depressieve, kalvi nistische beeldend kunstenaar, beweren mijn naaste kennissen en als GPV stemmende behuwd vader en schoonvader, nu al meer dan enkele decennia lang (ik ben de tel al lang kwijt alhoewel ik er soms meer, soms minder op pas) aan een stuk gehuwd zonder hoog op lopende crises of voortdurend vreemd gaan, behalve zo nu en dan tot 1989, maar wie zal een gezonde Hollandse jongen met de hormonen op de juiste plaats, een boy met brains en balls, dat anno nu nog kwalijk nemen, zoals in kunstenaarsland tegen woordig zelfs onder die fijn gereformeerde kunstenmakers van de amateur artiesten vereniging Christian Artists in Kampen zo bon ton is.

Mag ik U herinneren aan M.; een van zijn eerste echtgenote gescheiden “vooraanstaand lid” (de gereformeerde glimpieper teken leraar -amateur kletskous vrije tijdsfilosofische bierbuik, kulturele onbegaafde jatmous en een in weemoed en sjaggerijn zwemmende epigoon ) van bovengenoemd gezelschap op de EO televisiebuis in het lullige, achterhaalde, plattelandshuisvrouwen programma “Vrouw zijn” zijn huwelijksleed (slaan met de deur en, schreeuwen, vloeken, schelden, krabben, spugen, jankpartijen tussen de beide, voor de buiten wereld o-zo-fatsoenlijke,aangepaste ingereformeerde echtelieden) breed mocht uit meten met schijn heilige omhaal van woorden,zoals gebruikelijk in fundamentalistische kristelijke kringen. Een ouwe hoer program ma waar deze tekenleraar als oud wijf trouwens zelf prima in paste. Wie te laf is voor de handel en te stom voor de universiteit wordt teken- of handen arbeidleraar!

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.