In Dankbare Herinnering Aan......

Door Diamantje66 gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

IN DANKBARE HERINNERING AAN..... ALLE DIERBAREN DIE WE ZIJN VERLOREN, DIE VAN ONS ZIJN GEGAAN, EN OOIT WEER ERGENS WORDEN HERBOREN.

IN DANKBARE HERINNERING AAN,………..

-------------------------------------------------------------------------------

 

Ze kwamen hier,
En overwonnen,
Overigens zonder veel vertier,
Omdat ze nooit ergens aan zijn begonnen.

In dankbare herinnering aan…..
Al mijn dierbaren,
Die van mij zijn heen gegaan,
Ik zal ze in mijn hart bewaren.

 

Ik ben vanavond even stil,
En pink een traan,
Onze dierbaren te moeten missen is elk jaar weer een bittere pil,Daar denk ik aan.

En als ik vanavond voor de televisie zit,
Dan kan ik alleen nog maar voor ze bidden,
Denk ik heel even shit,
Ze zijn niet langer meer in ons midden.

 

Als ik dan the last post hoor blazen,
Dwalen mijn gedachten af,
Naar al die zieke geesten die op anderen azen,
Ook deze mensen horen thuis in een graf.

Maar iedereen kwam als vlinder op aarde,
Een kleurrijk geschenk,
Dat ik met liefde bewaarde,
Als ik ze vanavond herdenk.

 

Kleurrijk geheel,
Van gedeelde liefde,
Elk deel,
Tot een pijnlijk afscheid dit doorkliefde.

Ze waren zo welkom,
Zo liefdevol,
Zoveel rijkdom.
Van liefde waren we dol.

 

Zo veel waarde,
Toen ze hierheen kwamen vlinderen,
Naar onze aarde,
Als een paar doldwaze kinderen.

Ze kwamen als vlinders op aarde,
En zijn ook als vlinders gestorven,
Terwijl iedere vlinder zijn /haar rijkdom vergaarde,
En nieuwe kennis verworven.

 

Tot het verdrietige afscheid kwam,
En het vlinder zijn doorkliefde,
Het was de vlindergod die jullie tot zich nam,
In zijn armen nam met liefde.

Ze kwamen,
Als vlinders in onze armen,
Waar wij ze liefdevol opnamen,
En konden verwarmen.

 

Door liefde geschapen,
Om te omarmen,
Om veilig in te kunnen slapen,
En heerlijk te verwarmen.

Om te koesteren in het zonnelicht.
Te genieten van de kleuren,
Heel lichaams gericht,
Om even afstand te kunnen nemen van een verdrietig gebeuren.

 

Op groei,bloeien,
En liefde gericht.
En ons nooit vermoeien,
In ons liefdeslicht.

Ze kwamen,
Als vlinders op aarde.
Waar we ze tot ons namen,
En alle verdriet opklaarde.

 

Tot het afscheid,
De tranen liet komen,
Want we waren voorgoed onze vlinders kwijt,
Waar we alleen nog maar over kunnen dromen.

Ze kwamen als vlinders op aarde,
Als engeltje gingen ze weer heen,
Waar ik jou in mijn hart bewaarde
Liet je ons voorgoed alleen.

 

Het afscheid,
Kent geen waarde,
Weg is de levenstijd,
Als vlinder hier op aarde.

Wel het licht,
Wat op hen scheen,
Nooit het bericht,
Dat je uit ons leven verdween.

 

Ze kwamen als vlinders op de aarde,
Als engeltjes kijken ze op ons neer,
Niets wat hun geluk evenaarde,
Wij blijven achter met intens diep hartzeer.

Door de aartsengel weer opgenomen,
In een geelgouden licht,
Je bent terug,van waar je bent gekomen,
En nog zie ik je lieve engelengezicht.

 

In liefde opgegaan,
In het licht,
Om nooit meer op te staan,
Jouw tijdsdoosje is nu dicht.

Dit is wat de pijn,
Hopelijk een beetje verlicht,
Nu jezelf proberen te zijn.
De verloren ogen zijn nu dicht.

 

Ik wens allen en ook mezelf licht,liefde en kracht,
In deze pijnlijke strijd,
Temidden van ons slapen onze dierbaren zacht,
En wij gaan mee met de tijd.

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Geweldig mooie poezie voor deze dag van herdenking! Duim Taco
Heel mooi, duim.
Weer een prachtig gedicht, ben er helemaal stil van. En vooral sterkte gewenst!