Zou spiegelcellen weleens een belangrijke rol zou kunnen spelen tijdens schrijven als therapie?

Door Wezenlijk gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Schrijven heeft grote invloed op ons brein, het is niet alleen een formeel communicatiemiddel, maar de impact op de emotionele ontwikkeling van de hersenen vormt de kern van de zaak. Zou spiegelcellen weleens een belangrijke rol zou kunnen spelen tijdens schrijven als therapie?

Er wordt tijdens schrijven een verbinding gemaakt met ons cognitieve en emotionele brein, die vervolgens voor een impulsoverdracht zorgt. We maken dan gebruik van het associatievermogen van de hersenen (je gedachten bij de emoties en emoties bij gedachten), dat beschreven wordt door de beroemde slogan: Cells that fire together, wire together  - Cellen die samen vuren, raken met elkaar verbonden. Verschillende binnenkomende prikkels veroorzaken activiteit in bepaalde constellaties van neuronen; als die neuronen gelijktijdig vuren, zullen ze eerder nieuwe verbindingen vormen. De neuronen die ervoor verantwoordelijk kunnen zijn hebben de toepasselijke naam ‘spiegelneuronen’.
 

Spiegelneuronen zijn hersencellen die geactiveerd worden, zowel wanneer een subject een bepaalde beweging uitvoert als wanneer hij diezelfde beweging bij een ander persoon observeert. Mijn aanname is dat hierbij de spiegelneuronen bij betrokken zijn, omdat spiegelneuronen zowel frontaal, pariëtaal en somatotopisch georganiseerd zijn. Maar in dit geval, tijdens de schrijftherapie, observeer je jezelf. Bij het uiten en percipiëren van emoties spelen mogelijk ook spiegelneuronen (rizzolati) een rol. Ook is bekend dat een grijpfunctie een spiegelneuron activeert, bijvoorbeeld tijdens een pengreep of vingerbeweging via een computer. Tevens wordt het Broca-gebied geactiveerd, door te kijken naar wat je schrijft en het hardop lezen van je verhaal (horen van bijbehorende klanken), waarbij ook spiegelneuronen betrokken zijn. Je activeert dus je hersenen tijdens de schrijftherapie vanaf het moment dat je een pen grijpt/ je vingers beweegt; zo kan de frontale cortex ( hersengebieden die zorgen voor zelfcontrole)  met het emotionele brein communiceren door boodschapperstoffen te produceren, zogenaamde neurotransmitters. Spiegelneuronen kunnen deze neurotransmitters herkennen omdat ze specifieke eiwitten tot expressie brengen, zogenaamde receptoren. De effectiviteit van schrijven verklaart zich doordat afhankelijkheid tussen emotie en cognitie van toepassing is, wat normaal gesproken niet het geval is.
 

Met deze reden kan schrijven wel een middel zijn om deze koppeling te activeren dankzij Spiegelneuronen.
Nader onderzoek zal nodig zijn, om erachter te komen of mijn aanname klopt.
 

Neurowetenschapper Vilayanur Ramachandran geeft in de onderstaande video een overzicht van de fascinerende functies van spiegelneuronen.

Neurowetenschapper Vilayanur Ramachandran
http://www.youtube.com/watch?v=t0pwKzTRG5E

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Interessant, de naam van Vilayanur Ramachandran klinkt ook meteen slim al eigenlijk.
Typen maakt de mens dommer. Zou je die hypothese kunnen stellen?
wat interessant! schrijven heeft dus meer nut dan dat het alleen leuk is om te doen! duim en fan!