Het is iedere dag weer het zelfde. De sleur eindelijk doorbroken.

Door Ruud gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Het is iedere dag het zelfde. De wekker gaat weer eens veel te vroeg volgens je gevoel. Een nieuwe dag is begonnen.

Ik speel al heel lang met de gedachte om deze dagelijkse sleur in te ruilen voor iets anders. Niet meer elke dag het zelfde. Meer afwisseling. Ja, dat is wat ik wil.


Eindelijk heb ik nu de knoop doorgehakt. Waar ik lang van droomde heb ik nu waar gemaakt. Vanaf nu zal mijnleven niet meer het zelfde zijn. De dagelijkse routine maakt plaats voor het avontuur.


Het begon van morgen vroeg. De wekker ging af. Pffff weer veel te vroeg natuurlijk. De oude gewoonte leer je niet snel af. Gelijk nam ik het besluit om nooit meer een wekker te zetten. Door mijn besluit om voor het avontuur te kiezen heb ik de luxe om de wekker af te schaffen. Een heerlijk vooruitzicht.


Na het ontbijt gaat mijn nieuwe leven echt beginnen. Het eerste stukje avontuur is in aantocht. Ik ga de nieuwe auto ophalen. Jawel, bij mijn nieuwe leven hoort ook een nieuwe auto. Met de auto die ik nu heb kan ik mij niet vertonen. Die hoort veel te veel bij het oude leven. De oude auto kan echt niet meer.


Op weg naar de dealer voel ik de spanning toenemen. Heerlijk is dat gevoel. Dit had ik veel eerder moeten doen. Wat stom dat ik het niet eerder heb gedaan. Maar ach, beter laat dan nooit.


Bij de dealer aangekomen zie ik hem al staan glimmen. Mijn prachtige nieuwe auto. De dealer onthaalt mij met een stralende glimlach. Er staat een heerlijke kop koffie voor mij klaar, en een bos bloemen voor mijn vrouw. Samen tekenen we de papieren en dan is de auto van mij. Trots als een pauw rijd ik naar huis. Eerst moet het gezin de auto bewonderen.


Mijn zoon heeft al zijn vrienden uitgenodigd. De auto van zijn vader is veruit de mooiste auto. En dat zullen de vrienden weten ook. Trots hoor ik hoe mijn zoon zijn vaders auto aanprijst. Zijn vader heeft een coole auto. Tot mijn verbazing weet hij waar al die knoppen voor dienen. Voor ik het weet galmt er muziek uit de auto. Prachtig dat  geluid, mooier dan de stereo thuis.


 

Dan is het tijd. Er zal wel gewerkt moeten worden. De nieuwe auto hoort bij het nieuwe werk. Zonder dat nieuwe werk kan ik nooit in deze mooie auto rijden. Had ik het maar eerder gedaan denk ik weer. Had ik maar eerder dit werk aangepakt.


En daar ga ik, op weg naar het werk. De nieuwe auto rijdt geweldig. Ik hoor de motor bijna niet en als ik het gaspedaal aanraak schiet de auto naar voren. Wat een pittig karretje, ik had dit jaren geleden al moeten doen.


Opeens is de lol over. Een spoorovergang bederft het plezier. De lichten knipperen en de slagbomen gaan omlaag. Zeer tegen mijn zin in moet ik stoppen. Daar sta ik dan te wachten op een trein. Ting, ting, ting doen de bellen van de spoorovergang. Wat duurt dat lang. Waar blijft die trein toch mopper ik. Ting, ting, ting. Ik word langzaam gek van dat gebel.


Opeens voel ik een ferme por in mijn zij. Heeee roept een bekende stem. “Wordt eens wakker”. Ting, ting, ting, ting gaat mijn wekker. “Je wekker gaat al een hele tijd roept mijn vrouw. Opstaan je moet werken”.


Moeizaam ontwaak ik uit mijn droom. In zit niet in mijn prachtige auto. Ik lig nog in bed. Omdat ik moet werken sta ik maar op en sleep me naar de badkamer. Ik ben nu eenmaal geen ochtend mens.


Even later verschijn ik aan de ontbijt tafel. Mijn zoon kletst honderd uit over zijn plannen vandaag. Ik luister maar half, de andere helft van mij slaapt nog. Opeens spits ik mijn oren. Mijn zoon heeft mij betrokken in zijn plannen. “Alleen pappa kan” dat hoor ik hem zeggen. Wat ik dan zou moeten kunnen is mij ontgaan. Ik was te slaperig, weet u nog.


Mijn vrouw lacht hem toe. “Jij boft maar met je vader” hoor ik haar zeggen.
 

Ik kan een glimlach niet onderdrukken. Ik besef dat je helemaal geen mooie auto nodig hebt om indruk te maken. Je moet gewoon jezelf blijven. Dat is het beste. Je moet genieten van wat het leven je te bieden heeft. Ik heb een prachtige zoon en een lieve vrouw. Dat is mijn geluk. Daar leef ik voor.
Het geluk zit niet in het uiterlijk vertoon. Het geluk zit in jezelf. Wees gelukkig met wat je hebt.


Dan ga ik naar het werk. Het werk dat ik al jaren doe. Dag in dag uit. Ik weet waar ik het voor doe. En dat maakt mij gelukkig.


Dromen zijn bedrog zegt men wel eens.

Reacties (12) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Als ik zou dromen dat ik in een auto rij, zou het een nachtmerrie zijn.
ik heb het boek gelezen van:""the secret""
en daar staat in dat als je maar lang genoeg iets verlangt het je als vanzelf toekomt,of valt.
dus wie weet.?!

duim.
De werkelijkheid is er om dromen mogelijk te maken.
Met een grote grijns gelezen!
Heel leuk geschreven. Dromen, voordat je het weet wordt het werkelijkheid. Een dikke duim verdiend
Fijne vakantie Ruud! ;-)
Ja dat is nu eenmaal je leven...totdat je ontdekt dat je in slap valt door de sleur...en dan....je ware dromen werkelijkheid maakt.
Duim Taco