De bloedzuigende mug: Deel twee

Door Kleine-bij gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Waarom verzieken die krengen toch altijd mijn zomers? Al vanaf mijn vroegste jeugd haat ik muggen, wie niet, zou ik zo denken? Nog steeds komen ze altijd op mij af. Maar in de loop der jaren ben ik gehaaid geworden in het doodslaan van de mug, terwijl ze rond mijn oor vliegt. Tegenwoordig wacht ik geduldig tot ze in mijn oor zoemt en met één enkele mep sla ik ze naar het hiernamaals.

Open ramen en licht

Ik woonde samen met mijn eerste vriendje en op een warme zaterdagavond besloten we om naar het strand te rijden en een wandeling met de hond te maken. Ik lette er altijd op dat het licht uit was en de ramen dicht, voordat we ergens heen gingen, dit in verband met mijn angst voor muggen. Deze keer was ik al beneden met de hond en riep naar mijn vriend die nog boven was dat hij het licht niet moest vergeten uit te doen. Mijn nalatigheid werd gestraft. Ik zie het meteen als we de straat weer inrijden, shit, het licht is nog aan. Pisnijdig kijk ik mijn vriend aan: ‘Heb je op zijn minst dan toch de ramen dicht gedaan?’ vraag ik hem tegen beter weten in. Schuldig kijkt hij mij aan. ‘Als er ook maar één mug binnenzit, dan… dan… nou, dan ga je hem maar zoeken tot je een ons weegt.’ roep ik hem toe voor ik uit de auto stap. 

Boos sta ik voor de deur te wachten, want voor geen goud ga ik als eerste naar binnen. Met trillende knieën loop ik voorzichtig achter mijn vriend aan naar binnen. Tot mijn grote schrik zit, naar mijn idee, het hele huis van onder tot boven vol met van die etterige kleine bloedzuigers. Gillend ren ik de trap af en de straat op, ondertussen mijn vriend toeschreeuwend, dat hij die dingen tot op de allerlaatste uit moet roeien. Hij beloofd ze allemaal te vangen en bedelt of ik alsjeblieft binnen wil komen. Schoorvoetend kom ik weer binnen, maar bij het zien van al die monsters, vlucht ik de wc in. De enige plek in huis waar geen muggen zitten. Ik heb anderhalf uur op de pot zitten wachten tot het groene licht gegeven werd en ik weer tevoorschijn kon komen.

Fijn logeren aan de rand van het park

Heel wat jaren geleden woonde mijn zus aan de rand van een park. Ik hoor je bijna denken wat leuk, lekker dicht bij de natuur. Ja, dat is natuurlijk ook zo, maar ook hier zit uiteraard een nadeel aan. In de zomer heerst er een ware muggenplaag. De muggen leggen hun eitjes in het water en zodoende ook in de sloot aan de rand van het park, waar mijn zus woonde. Van het bordje, verboden voor muggen, trokken ze zich werkelijk niets aan. Ze tieren welig in de sloot, hele families worden er geboren al generaties lang. Over het algemeen reizen muggen niet verder dan honderd meter van waar ze geboren zijn. De flat van mijn zus zit ruim binnen de marge. Een mug ruikt zijn prooi op een afstand van wel dertig meter, ook dat was vanuit de sloot naar de flat van mijn zus goed te doen voor al die gezellige gezinnetjes mug. Mijn zus behoort tot die irritante mensen die zelf geen last van muggen heeft. Des temeer last had ik, als ik eens kwam logeren. Mijn zus is een mens dat houdt van frisse lucht, winter of zomer het raam staat open.

Al meteen de eerste nacht was het raak. Ik lig nog geen half uur in bed of daar komt de eerste. Het zijn er natuurlijk altijd meer, maar ze lossen elkaar af, zodat ze je tenminste de hele nacht kunnen zieken, zonder al te moe te worden. Terwijl ik bezig ben om mijn hele lichaam onder het laken te verstoppen, wat uiteraard toch geen nut heeft, denk maar aan die billen in het vorige verhaal, bedenk ik mij heel gemeen, om eens wat lichaamsdelen van mijn zus bloot te leggen. Ze was, vrijwel meteen nadat ze in bed gestapt was, in slaap gevallen. En werd ook nu, niet wakker van die vreselijke herrie die gemaakt wordt door de muggen. Eindelijk val ik dan toch nog in slaap. Maar elke keer niet voor lang, want elk half uur word ik wel weer wakker gezoemd. Ook beginnen er hier en daar wat plekjes vreselijk te jeuken. Geradbraakt word ik de volgende ochtend wakker. Gelukkig mocht de tweede nacht het raam dicht. Niet dat dat nog enig nut had, dat merkte ik iets later wel. Het was de derde nacht dat ik een oplossing dacht te hebben voor mijn muggenprobleem. Helaas was daar ook weer een ander probleem aan verbonden.

Kiezen of kabelen

Na weer een halve nacht wakker liggen ga ik toch maar op zoek naar de mug. Gewapend met een bolletje sokken doe ik het licht aan en zoek het beest op. Na een poosje zoeken zie ik het monster eindelijk zitten. Het zit op de muur, net boven het bed. Ik sluip naderbij, centimeter voor centimeter kom ik dichter bij het beest, gewapend met de sokken. Plotseling sla ik toe, met een mij vreemde kracht sla ik bijna een gat in de muur; shit, mis, ik kan dat ook helemaal niet. Nu weet ik weer waarom ik daar twee nachten geleden niet aan begonnen ben. Na nog enkele van die pogingen met de sokken, pak ik zwaarder geschut, mijn hoofdkussen. Ik zoek de mug en als ik hem zie, verbeeld ik me dat hij me uit zit te lachen. Wederom sluip ik naderbij en sla alweer mis. Ik zeg een heel lelijk woord en gooi het kussen weer op bed. Het is niet te geloven, maar mijn zus slaapt door dit alles heen. Ik plof neer op het bed en bedenk me dat het aan mij ligt en niet aan mijn wapens. Ik ken mensen die een mug zelfs met een zakdoekje dood kunnen slaan. De kunst om muggen op te zoeken en te vernietigen, bezit ik gewoonweg niet.

 

Ineens zie ik het licht. Rook… rook verdrijft muggen. Heel ongezond, maar gelukkig voor mij, rookte ik toen nog. Ik doe het licht uit en in de schemering zie ik de mug op de wang van mijn zus zitten. Even fantaseer ik nog, deze is dichtbij, hij vermoedt vast niets. Ik hef heel langzaam het kussen op en… leg hem weer neer, ik kan toch moeilijk mijn zus met het kussen op haar gezicht gaan meppen. Er zit niets anders op, ik steek een sigaret aan en draai diep inhalerend mijn hoofd naar links, dan blaas ik langzaam de rook uit mijn mond, terwijl ik mijn hoofd van links naar rechts draai. Zo rook ik de hele sigaret op en steek daarna een nieuwe aan. Ik realiseer me, dat als ik dit voortaan moet doen om van die bloedzuigers af te komen, ik de verdere zomer nog minder zal slapen. Zo lig ik te denken en te wachten op het daglicht, dat mugverdrijvend werkt.

Interesse in deel een?

Reacties (7) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Bedankt Diamantje! Het wordt ook snel weer 'die' tijd van het jaar. Ik zie het met lede ogen tegemoet.
zzzzzzz,he,daar is dat nare prikding weer.!hi,hi.
het eerste deel is netzo leuk geschreven als dit deel.!

ga zo door.! duim.!
Ja @Mc-suffie, dat is dan wel weer een rare bijkomstigheid ;-)
ik las eerst het vorig deel maar gaf nog geen reactie (doe ik seffens). Ik kon het niet laten om onmiddellijk deel 2 te lezen, zo graag las ik jouw schrijven!
je schrijft heel goed - ik lees je graag en duim verdiend.
Ps, hou de muggen maar ginder want mij zoeken ze hier ook altijd uit!
Ik las net als Chrisrik het eerste deel eerst. Heb genoten. Moet dan wel weer lachen dat een kleine bij zo een hekel heeft aan muggen.
@harry, sorry ik snap de grap niet.

@chrisrik, fijn te lezen dat je me graag leest. De muggen waar ik het in de verhalen over heb, zijn van Nederlandse bodem. Uiteraard zijn ook hier veel muggen, ik beloof je dan ook, dat ik ze niet mee naar Nederland zal nemen wanneer ik op vakantie kom ;-)
Muggen in de slaapkamer is vervelen. Nog vervelender is 'niet muggen ' in de slaapkamer. Grapje....