Een verhaal uit me mouw geschudt.

Door Knokker gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Ik heb al een tijdje niets laten horen. Ik zat op slot. Dat zit ik nog steeds wel, maar mijn handen jeuken om te schrijven. Dus schud ik vandaag een verhaal uit me mouw, zodat jullie me nog niet vergeten. Moet ik mezelf opnieuw voorstellen? Nee, kijk me profiel maar, dan leer je me sneller kennen, kan ik gaan schrijven. Ik zag dat ik de magische grens van 250 fans heb overschreden. Het zijn er 251 fans. Al zeg ik liever mijn xead friends. Wat een hoop he, ik ben 86 artikelen verder. Met hele goede verhalen, en iets betere. De ene scoort beter als de ander.

                                                             Sla onze handen in een.

Wat ik zo mooi vind aan xead is de saamhorigheid, en bijzondere ontmoetingen. Ik ben best wel een loner...of anders gezegd, ik hou van alleen zijn. Lekker me eigen ding doen. Maar via mijn verhalen en jullie verhalen wordt je toch naar elkaar toe getrokken. En ontstaan er mooie vriendschappen. Dus voor de mensen die me volgen en zich aangesproken voelen heb ik een speciaal gedicht.....gevonden.

                                                                     

                                                            KOMT DIE!!!!!

                                                             (sorry voor alle brildragers, incl mezelf, kleine letters)               

Ik heb de afgelopen weken veel gelezen op xead, veel inspiratie opgedaan. Gereageerd en me eigen verhalen opnieuw gelezen. Als ik me eigen verhalen in het begin van mijn "xead carriere"las, en tot nu toe, dan concludeer ik wel dat ik geleerd heb, vooral met adviezen van jullie. 

En natuurlijk ook mijn facebook vrienden die me ook persoonlijk kennen, bedankt voor jullie hartverwarmende woorden. Ik weet nu dat ik schrijven kan, maar ik ben net een vissersboot, op zoek naar een plekkie waar ik vis kan vangen. Een verhaal schrijven is opzich niet moeilijk, maar je lezers een boeiend verhaal voor te schotelen is een uitdaging op zich, in de hoop dat ze de volgende en die daarna en daarna enz enz ook blijven lezen.

 

                                                            Ik schenk jullie mijn hart....                                 

Ik wil binnenkort een ander kant van mijn schrijfkunsten tonen. Mensen die mij inspireren interviewen. Kijken of dat interessant is. Kijken of jullie dat leuk vinden. Kijken hoe ver ik daarnee kan gaan. Ik begin zorgvuldig, en heb een van mijn facebook vrienden op het oog. Hij is een muze voor mij. Een jongen met een gouden en open hart. Altijd raakt hij een gevoelige snaar bij mij, ja, hij is de nummer een. Maar eerst moet ik het uitwerken hoe en wat ik ga doen. Als het goed uitpakt hoop ik dat ik een xeader mag interviewen.  En wie weet... een bekende Nederlander.

 

                                              Het zaadje wordt een plantje oftewel plannetje.

 

 

 

 

 

Nu is de koek weeeer op. Maar dan van iets minder van  lange duur. Een laatste mededeling, kijk maar wat je ermee doet......

Liefs monique.

 

 

GOOD LUCK LET THE BEST MAN/WOMAN WINS......EN SCHENK EEN DUIM AAN HET WERELD NATUURRAMPFONDS....

 

 

 

 

 

 

Reacties (5) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
dank je wel amber, jij ook. Een kaatje....nogmaals erg lief, maar ik zie het als een schoonheidsfoutje. Ik schrijf met me hart, ik wil niet veranderen. Dan moet ik al mijn artikelen veranderen, want ik maak wel vaker foute spellingen.
Je bent een kanjer.
Maar waarom dan niet aanpassen als je erop gewezen wordt?
Nou, je hebt helemaal gelijk. Maar het is uit mijn hart geschreven, zie die zinspelling wel door mijn vingers. Sorry Kaatje. En ik ben serieus....
Sorry, maar verander alsjeblieft de titel. Mijn mouw en niet me mouw. Als het gaat om een bezit dan is het mijn niet me. Dus ook mijn profiel, mijn eigen ding, mijn eigen verhalen. En geschud is zonder t. Dat komt allemaal een stuk serieuzer over. Verder mooi geschreven!