In Stilte Gevangen

Door Diamantje66 gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

IN STILTE GEVANGEN, IN NEVELEN GEHULD, IN STIL VERLANGEN, DOOR STILLE WOORDEN OMKRULD.

IN STILTE GEVANGEN.!!,

----------------------------------------------------

 

In stilte gevangen,
In dromen gemaakt,
Met bloemen behangen,
Door zachtheid geraakt.

In stilte gevangen,
Door liefde gekust,
Gehuld in gezangen.
In eigen denken berust.

 

In stilte gevangen,
Zo zonder woorden
In het zachtste satijn gehangen,
Als slotaccoorden.

In stilte gevangen,
Wachtend op jou,
Hevig verlangen,
Eeuwige trouw.

 

In stilte gevangen,
Gracieuze tederheid,
Zonder standen en/of rangen,
Teken van de tijd.

je trekt de stilte om je heen,
bedekkend,
in jezelf,alleen
het grote niets voor je uit strekkend.

 

Als een deken,
Vol grijs denkstof,
Niet te willen,worden bekeken,
Te doen alsof.

Je wandelt oprecht,
Niet willen doen alsof,
Maakt de stilte echt,
Vol met glinsterende pareltjes stof.

 

Bekijk je de wereld in gemarmerd steen,
Met hier en daar zachte delen,
Egaal en sereen,
Die je uitnodigen tot strelen.

Lig je stroever,
In je eigen bedstee,
En verkoever,
In stilte,genaamd:””weltevree””.

 

In de zachtste nachten,
Staar je voor je heen,
Kun je je geliefde verwachten,
Ben je niet alleen.

Met heldere stem,
Zwijg je genoegzaam,
In stilte gevangen door hem,
Roep je radeloos zijn naam.

 

Bezingt je ziel,
Een levendige sonate,
In de stilte,waarvoor je viel,
Die doordrenkt is van cantate.

En je woorden,
Vormen,
Lieflijke accoorden,
Waarden en normen.

 

Vlechten de muziek,
Buigzaam en oprecht,
Als flexibel elastiek,
Levensecht.

In jouw,
Oeverloze stille verzachting,
Vol intense trouw,
In die stilte,stille verwachting.

 

En open hart,
Zonder al teveel verwachting,
Dat zich opent voor driekwart,
Ligt verborgen in de stilte van de overnachting.

Je trekt de stilte om je heen,
En je verdwijnt erin,
Van kop tot teen,
Zonder einde of begin.

 

Als een deken,
Vol levendige kleuren,
Waar je zacht in ligt te weken,
Die naar zachtheid geuren.

Laat je wat komen gaat,
Gewoon gebeuren,
Als je jezelf onder die deken laat,
Vol schitterende kleuren.

 

Leg je woorden vast,
In heilig steen,
Zodat ieder woord erin past,
En ga dan uit de stilte,heen.

Die schrijven,
Over gouden korenschoven,
En blijven,
In vele,klinkende stroven.

 

En een stilte die steeds meer,
Doet beloven,
Keer op keer,
Met de zegen van boven.

In stilte gevangen,
In nevelen verward,
Met liefde behangen,
Is in stilte ,mijn hart.

 

 

 

 

 

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
erg mooi duim