Gedichten over een inwendige strijd

Door Gerben gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

In de achtbaan die mijn leven is, word ik heen en weer geslingerd in mijn emoties. Soms weet ik het ineens, weet dan precies wat ik moet doen om uit mijn isolement te komen. En het andere moment vind ik alles lastig en voel me niet fijn. Daarover heb ik een aantal gedichten geschreven die ik graag met jullie wil delen.

12/04/2012 - Op het moment dat ik er weer alleen voor kwam te staan, had ik vele keuzes. Zwelgen in zelfmedelijden, me verliezen in mijn werk, stug doorgaan waar ik mee bezig was, haar terug proberen te winnen. Uiteindelijk heb ik eerst naar mezelf moeten kijken om te zien welke keuzes ik daadwerkelijk had.  En wat ik er mee kon doen. Een gedicht over dat moment.

Moment

Daar sta ik dan
Met lege handen

Geen illusie om vast te houden
Geen hand om me te leiden

Op mezelf teruggeworpen
Waarvoor het nu de tijd is

Wie ben je? vraag ik aan mezelf
Ik ben niet de man die je wilt zijn

Met eigenschappen zo gitzwart
Dat ze je licht niet kunnen zien

Ze hadden zich verstopt
In de schaduw van je Zijn

En nu, nu is het de tijd
Om er aandachtig naar te kijken

Te zien wat er gebeurd
En de sleutel te gebruiken

Je weet wat die sleutel is
Je hebt hem al in handen

Nu is het de vraag aan jou
Welke kant draai je hem op?

Laat de tranen vloeien
Het water van schuld

Het water van spijt
Ze zullen je schoonspoelen

Tot een nieuwe dag verschijnt
En je werkelijk Meester bent

Over je eigen sleutel…

Het gevecht in me kan ik goed toevertrouwen aan papier. Opschrijven hoe ik me voel, waar ik nu sta en wat ik het beste zou kunnen doen. Ik vind het allemaal lastig. En voel me vaak alleen. Want eigenlijk weet ik dondersgoed hoe ik in elkaar zit. En baal ervan dat ik steeds weer in de dezelfde valkuilen val.

Opkrabbelen

Ik ben mezelf kwijt
Al is dat onmogelijk

Maar de weg naar mijn hart
Naar de bron in mij

Lijkt verwaterd
Vertroebeld door illusies

Niet in het nu
Altijd maar die toekomst

Of wat is geweest
En niet geaccepteerd

Het gevecht in mij
Tegen mezelf

Brengt gedachten
Van op willen geven

Maar ook dat
Sta ik mezelf niet toe

Vastgeketend
Tussen toen en later

Maar niet in het nu
Niet genietend

Het is een keuze
Licht of donker

Die telkens terugkeert
Ik kies

Keer op keer
Maar kies ik ook echt?

Of blijft mijn wereld
Gevuld met illusies?

Ik ben een echte denker. Analyseer soms dingen stuk. Om het denken een halt toe te roepen en niet in verleden of toekomst te denken, ga ik graag de natuur in. Lopen, uren lang en goed om me heen kijken. Soms besef ik niet eens waar ik op dat moment ben.

Zitten

Ik zit hier nu
En ga lopen

Ga straks de wijde wereld in
Omgeven door Schoonheid

Van Moeder Natuur
Daar kom ik tot rust

Daar is denken zinloos
Lopen, zitten en kijken

Naar mensen, dieren, vogels
En hoor het ruisen van de wind

Die mijn gedachten optillen
En meedragen naar de hemel

Nu ik hier zit
Komt het besef

Je moet gaan lopen
Want nu kom je niet verder

Nu leef je niet
Nu is geen nu…

En soms heb ik het. Ineens. Het antwoord. Ik zie waar ik ben en welke kan ik op wil. En met veel vallen. opstaan en weer doorlopen probeer ik mijn leven vorm te geven. Hoe ik het wil. Niet wat anderen graag willen of hoe het zou moeten.

De boot vaart uit

Iedere dag die ik hier nog heb
In dit mooie leven

Verspil ik op dit moment
Bezig te zijn met wat ik niet heb

Wisten deed ik het al
Maar het was niet wat ik voelde

Maar nu is het tij gekeerd
En wacht de boot op zijn vertrek

Ik laat hem uitvaren
Draai me om en loop

Ik loop het leven in
Omkijken doe ik niet

Alleen voor mooie herinneringen
En voor heel veel dankbaarheid

Maar niet meer met een verlangen
Wat me vast nagelt hier op de grond

Het is genoeg geweest
Wat is, dat is

Vooruit komen
Is niet achteruit kijken

Lente

In de lente van mijn leven
Alle bloemen nog in knop

Komt de zon boven de horizon
En doet alles bloeien

Al het mooie komt dan los
Kleuren, geuren weids verspreidt

Alles is in evenwicht
En de lucht vol energie

Het is niet alleen zonneschijn
Een regenbui komt en gaat

Maar na de regen, daar gaat ‘t om
Dan ga ik weer sterker door

Ik leef mijn leven zoals het komt
Op een vruchtbare ondergrond

Genoeg voor dit moment...

© Gerben

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Kies voor het licht, want je hebt maar 1 leven op aarde.
Het leven bestaat voor 80% uit gewone dingen en 20 % extra's zei iemand ooit. Het leven is nu.
Mooie gedichten,
Duim
Tex