Welgemeend en eerlijk commentaar leveren is moeilijk

Door Mijler gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Welgemeend en eerlijk commentaar leveren is moeilijk, zo niet bijna onmogelijk

Welgemeend en eerlijk commentaar leveren is moeilijk zo niet bijna onmogelijk!

 

Wat zou het fijn en vooral nuttig zijn als je structureel goede en vooral oprecht bedoelde reacties op jouw verhalen kreeg. Wat zou dit een bijdrage kunnen leveren aan onze schrijfkwaliteiten. We moeten er hierbij wel van uitgaan dat de opmerkingen positief ontvangen worden. Over het accepteren en verwerken van commentaar valt eveneens veel te bakkeleien, maar dan wordt het verhaal te gecompliceerd. Ik beperk me dus hier tot het Reageren op verhalen

Ik betwijfel of het wel mogelijk is om eerlijk en openhartig te reageren binnen onze kring van schrijvers met een amateuristisch inslag. In elk geval is het heel moeilijk omdat men snel geneigd is, om rekening te houden met de emotionele gevoelens van de schrijver. Heel begrijpelijk natuurlijk, omdat we juist vanuit het standpunt: liefhebberij schrijven. Bovendien is het een beetje van ons kent ons! Afhankelijk van de dosis diplomatie of botheid waarmee de lezer uitgerust is, zal hij zijn “oordeel” in een ietwat dempende verpakking presenteren. Is het niet de toon die de muziek maakt? Hiermee gaat natuurlijk al iets van het openhartige en zuivere verloren.

 

 

Voel ik me goed genoeg?

Een andere factor is: “Voel ik me wel goed (sterk) genoeg als schrijver om een genoot uit het gezelschap van nobele schrijvers de “les” te lezen?" Inderdaad is er een snufje ijdelheid en moed nodig om de wijsvinger enigszins te rechten. In elk geval is het aan te bevelen te doen of te laten wat goed voelt.

Help ik de schrijver er mee?

Een overweging om wel, geen of beperkt kritiek te leveren kan liggen in de inschatting die je incalculeert of de schrijver er wel bij gebaat is (aan toe is) om “opgeschrikt” te worden. In bepaalde gevallen kan het zelfs waardevol zijn een pluimpje c.q. veertje daar te steken waar hij het beste tiert!

Egoïstische motieven


Naast de goede intentie van het commentaar om de schrijver van dienst te zijn. Te helpen, als het ware, kunnen er ook egoïstische motieven aan ten grondslag liggen. Daarmee kan de eerlijkheid in het geding komen. Het kan uiteraard ook samengaan.
Ik wil hier niet in de rol van een duivelse Satan, bewapend met het “Zwaard van Damocles” treden en diep ingaan op deze gevoelige zaken en ze slechts kort benoemen.  Bovendien ben ik er van overtuigd dat wij allen gevoelig zijn voor deze motieven en soms een sigaar uit eigen doos paffen. Dus laat ik snel de “eerste steen” uit mijn handen vallen en schrijf met de ganzenveer.

Vriendschap is daarvan de minst kwalijke en soms begrijpelijke.

Terug belonen. Jij gaf mij. Ik geef terug!

Geven om te ontvangen. Ik geef en hoop terug te ontvangen.

De betweter
Tot slot geef ik nog vorm van commentaar waar ik een ontzettende hekel aan heb en dat is het maken van opmerkingen die de intentie hebben om het eigen blazoen op te vijzelen. De zogenaamde betweterige. Gelukkig wordt het snel doorzien en snijdt het in eigen vlees.

Hopelijk rangschikt u mij met dit artikel niet onder deze wijsneuzen!

 

 

Reacties (21) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Nieuwe reacties weergeven
Belangrijk topic. maar ieder Xead-insteek is anders.
Misschien komen er op de nieuwe site mer kritiekmogelijkheden of reactiemogelijkheden?
Duim
Tex
Ik voel me steeds vrijer om ergens direct op te reageren.. Toch heb ik net als de anderen zoiets van, anderen zijn veel beter dan ik, wie ben ik om dan commentaar te leveren? Zeer duidelijk artikel dit en inderdaad actueel..
Wat geweldig al die meningen en wat mij daarvan het meest raakt is de openhartigheid. Nu is dit in dit geval iets gemakkelijker omdat het over het onderwerp en niet over mij als schrijver gaat.
Mijn aanleiding was vooral gebaseerd op een artikel waarop meer dan 40 schrijvers met alleen maar met veel lof op reageerden. Het artikel op zich was dit ook zeker waard en kreeg ook daarom mijn duim. Er stonden enkele taalfoutjes in, die door niemand opgemerkt werden. Uit het artikel en het eromheen geschrijf kon je opmaken dat het tocht belangrijk voor de verdere interesse van de schrijver kon zijn. Ik heb het daarom toch maar op een zo diplomatiek mogelijke manier en zonder de fouten te benoemen, onder het verhaal geschreven. Het kan natuurlijk zijn dat dit via pb gebeurd is. Ik mag aannemen van niet, wanr anders zouden de foutjes wel hersteld zijn. Ik heb dit bewust zo gedaan om ook aan de lezer te tonen dat het belangrijk kan zijn voor de schrijver zelf.
qua ontvangen, volg ik deels ingrid in haar reactie - mensen die jezelf hoog hebt staan, daar is de opbouwende kritiek waardevol van.
en wat geven betreft... ik waag me er enkel aan als er om gevraagd wordt en dan nog via pb.
goed artikel!
Misschien een aparte afdeling...
Schrijvers-studio Feedback?
Voor mensen die graag volledig afgebrand willen worden (neem dit met een korrel zout) door opbouwende kritiek op hun artikel met als doel te leren?

Zelf schrijf ik een half jaar en kan m.i. geen gerechtvaardigd oordeel vormen of een schrijfstijl correct is, dan wel niet.

Als ik ooit een boek produceer dan zou ik het door een ander laten redigeren, gewoon omdat mijn kennis inzake onze taal niet ver genoeg reikt.

Op jouw schrijfsels zou ik bijvoorbeeld nooit wat kunnen aanmerken, omdat het schrijfsels zijn, waar ik van kan leren. Zou geen idee hebben hoe het beter zou moeten.

Andere schrijfsels vol schrijffouten waardeer ik soms ook, dat omdat ik mij bijv realiseer dat de inhoud voor de schrijver in kwestie giga belangrijk is.

Duimen laat ik meestal achterwege bij de standaard scoorstukken.. over prestaties of xead e.d. Reageren om te feliciteren doe ik dan weer wel.

Ja, lastig. Niet iedereen zit op kritische puntjes te wachten. Zelf zou ik er geen problemen mee hebben. Juist niet! Heb je artikel graag gelezen! Duim en fan!
Mijler slaat weer eens prima spijkers op de kop.
Ik geef helemaal geen kritiek meer op schrijfstijl, doe wel eens achterlangs een ideetje weg....