Een absurd verhaal

Door Amice-Ruud gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Een waarlijk vreemd, nee erger nog een absurd verhaal...hup zo uit mijn duim gezogen, tja...

 

 

Een absurde geschiedenis

Thuis, aan de Kai, aangekomen riep Annie, die ik met “K*T”moet aanroepen vanuit de keuken, dat het eten bijna klaar staat.

Wat is dat nu voor een mededeling. Ik hoor liever dat we kunnen eten, maar goed Annie is mijn lief waar ik graag de kachel mee hout.
Want,  "wie is er niet van hout” schreef ooit een bekende psychiater Jean met de Franse achternaam.

Ik nam de stapel post van het kastje naast mijn stoel met uitzicht over de Kai en zag in de verte Ali, mijn richting uitkomen. “Niet opendoen K*T, Ali komt eraan en we hebben geen bier eneurootjes meer in huis.
"Da’s goe", hoorde ik uit de keuken waar de dampen van het Italiaans gerecht, daar ben ik gek o,p door mijn neus werden ontdekt.
Eerst maar even de post doornemen. Amai, een brief van Dirk aan het handschrift te zien is het door zijn lamlendige moeder geschreven.

Kijk ik later wel in de Humo, dat wordt lachen straks na het eten. “Ik ben bijna klaar, riep Annie ”Nou het zal je geraaien zijn, want ik heb honger en na het eten ’s lekker schurken tegen haar malse borsten en zachte tepels. “Ik ook, riep ik”.

Hoorde ik daar de bel? Het zal toch niet waar zijn dat Ali voor mijne deur staat.
Ik kijk door het spionnetje en ja daar stond onze drugverslaafde Noord Afrikaanse mede Belg. “Doe maar niet open, K*T, want ik heb geen bier en eurootjes in huis.

“Da’s goe, lief zei mijn schat”. We gaan toch eten en ik heb niet genoeg voor een Noord Afrikaanse drugverslaafde met de naam Ali.

Na wat gekeuvel en gekletter van de messen en vorken, het slurpen van de koude soep en het bomen over van alles en nog wat zei K*T ineens: Ik heb zin in een warme kachel, ga je mee?” Natuurlijk schat, lief ga ik met je mee en na het kachelen lagen we moe onder het warme dekbed, dat ik gisteren in de uitverkoop had gekocht in Leuven, waar ik toevallig even moest zijn.


Straks, naar het café, ga je mee K*T? Natuurlijk lief met jou altijd, maar hoe staat het met jouw boek over Dirk? Oh, goed, ik ben nu met zijn ambetante moeder in gesprek, de koffie is smerig en het huis stinkt naar oude sanseveria’s.“. Oh ja? Zei mijn lief die ik even beroerde met mijn handen over haar lekker zachte billen, want ze lag met haar rug naar mij toe.
“Ga door lief”, “Nee, K*T, ik moet eruit, naar het café en gij gaat mee”

In het café, was Ali in geen velden of wegen te bekennen. Ik nam een Gentse Stropke en K*T nam een glas rode wijn, zoals altijd drinkt zij alleen rode wijn.
Zo en nu gaan we loeren wie er binnenstapt. “Hé, L*L, Benne gij hier ook?”Ik keek achterom en daar stond Sjefke, inderdaad de broer van … “Ja, jij toch ook”.

Ben je met den IJzeren Hond, Sjefke? Ja, die staat buiten. Natuurlijk wat moet een ijzeren hond in een café? Dacht ik zo en bestelde mijn tweede pintje en K*T haalde haar 2e wijntje.”Krijg ik niets? Zei Sjefke. “Nee, het geld is op”. Maar ik had net geld uit de muur gehaald, maar dat weet hij niet.

En Sjefke hoe ga het nu met uwen broer Dirk?, vroeg Annie, die ik K*T mag noemen maar die door Sjefke en Ali altijd met Annie worden aangesproken. “Goe, hè, hij bochelt maar door".

Ik keek het café rond en dacht aan al die lusten die alweer vanuit mijn onderste omhoog kwamen. K*T, ik wil naar huis. Ga u mee?
“Zo dadelijk, ik moet eerst even plassen, maar niet hier, want Sjefke is een geilaard en die kijkt altijd naar mijn kaalgeschoren ge weet wel, daar hou ik niet van, dat is ambetant. Ik zag Sjefke al loeren toen K*T zei ”ik ga nu plassen” En gij moet maar efkes betalen.

Toen stapte Ali binnen, de Noord Afrikaanse drugverslaafde met zijn blinde dealer aan de hand. “Hé, man, gaan jullie weer? “

“Da’s goe K*T, betaal ik even en dan gaan we……

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Tex, hartelijk dank voor jouw reactie! Jouw laatste bijdrage heb ik ook gelezen, nu het vervolg nog. groet, Ruud
Een duim voor het vloeiende schrijven, al is het niet helemaal mijn genre.
Wel goed geschreven.
Tex