Een eigen boek schrijven #9

Door Gerben gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Het besluit mijn verhaal af te ronden zorgt voor een bevrijding. Ik kan het afronden en de tekst voor de twee laatste delen staan binnen korte tijd op papier. Het is een wijze les geweest en ik heb er veel plezier aan beleefd. Dank ook aan de mensen die de artikelen hebben gelezen. Nu snel over naar deel 9. De delen zijn afzonderlijk te lezen, maar voor een compleet beeld kun je het beste beginnen bij deel 1.

Verrassing
Ik had geen zin om Fred te zoeken. Hij had het zelf verpest en gezorgd dat ik een nachtje blauw hotel cadeau had gekregen. “Hij bekijkt het maar,” mompelde ik. Toen ik thuiskwam van de lange wandeling naar het dorp, viel me op dat er iemand voor de deur van mijn huis stond. Ik twijfelde en vroeg me af wie het was. Mijn persoonlijkheid heeft er immers wel voor gezorgd dat ik de mensen om me heen weg joeg. Naarmate ik dichterbij kwam, leek mijn lichaam eerder dan mijn hoofd te beseffen wie het was. Mijn hartslag ging omhoog en tranen liepen over mijn gezicht. “Hoi pap,” zei ze. Met open mond heb ik naar haar staan kijken. “Fleur? Ben je het echt lieverd? Wat ben ik blij om jou te zien.” Mijn hart smolt. Ik heb zeker tien minuten met haar in mijn armen gestaan. Ik kon geen woord uitbrengen.

Ontknoping
Eenmaal binnen in mijn huis zei ik: “Sorry voor de rommel. Je vader is een beetje slordig geworden in de loop van de jaren.” Ze was de eerste persoon tegen wie ik dat zei. Aan de keukentafel vertelde ze me dat ze via Rogier achter mijn adres was gekomen. Ze was op zoek naar me gegaan, nadat Henry een maand eerder was overleden na een lang ziekbed. Pas op zijn sterfbed is hij echt eerlijk geworden. Hij heeft alles uitgelegd aan Tessa. Dat hij het goed met haar voorhad, maar het soms niet kon aanzien met welke mannen ze samenleefde. Eerherstel. Na 15 jaar gezuiverd. Tessa wilde eigenlijk ook komen, maar ze dacht dat de schok te groot voor me zou zijn als ze allebei ineens voor mijn deur zouden staan. Ik stond op en keek door de openstaande keukendeur naar buiten.

 “Het spijt me pap, dat ik nu pas weer in je leven kom. Dat ze me zo lang bij je hebben weggehouden. Maar vanaf nu wordt alles anders." Ik draaide me om en barstte in tranen uit. Of het verdrongen verdriet was of tranen van geluk weet ik niet. “Wil je moeder me ook zien? Ik heb haar vorige week gezien in de stad. Ik durfde niet te stoppen. ‘k Was bang dat ze nog boos zou zijn. Dat de wonden weer opengereten werden. En het zou ook niet goed zijn, want ze was samen met iemand.” Ze boog haar hoofd voorover. “Ik denk dat je mijn stiefvader bedoeld. Paul. Hij is de reden waarom ik mamma niet vaak meer zie. Ik woon ook nu alleen in de stad en kom hem soms tegen.” Mijn hoofd begon te draaien. Wat moet die man gedaan hebben om haar weg te jagen? Hij zal toch niet aan haar hebben gezeten of haar hebben geslagen? Ik ging weer aan tafel zitten en hield haar hand vast. Toen ik haar aankeek, besefte ik me pas hoe groot ze geworden was en dat ik geen deel heb uit kunnen maken van haar leven. Ze lacht naar me en wijst naar haar schoenen.

“Kijk eens pappa, mooie schoenen hè?” Ik lach. Na al die jaren weet ze het nog. “Zo, dat zijn mooie. Nu heb je de mooiste schoenen van de stad!” Ze begint te lachen en we omhelzen elkaar. “Maar vertel eens Fleur, waarom zie je je moeder niet meer zoveel dan?”
“Eerst was het heel leuk met Paul en mamma. Maar naarmate de jaren verstreken kregen ze steeds vaker ruzie. Paul drinkt heel veel. Hij heeft mamma vaak geslagen. Één keer moest ze zelfs naar het ziekenhuis. Ik heb mam wel duizend keer gezegd dat ze bij hem weg moet gaan, maar ze houdt te veel van hem.” De klootzak. Ik ben niet altijd de perfecte man geweest voor Tessa, maar ik heb me nooit verlaagd tot het niveau van een dier. Dat was ik ook helemaal het type niet voor.

Ontmoeting
“Wil je wat voor je vader doen Fleur?” Ze kijkt me aan. De blik in haar ogen zeggen dat ze zich schuldig voelt dat ze me zo lang niet heeft gezien. Alsof een kind van vijf jaar oud met een vergiftigde moeder en ziekelijke opa hier ook maar enige schuld aan kon hebben.
“Ik wil graag dat je me zegt waar Paul werkt. Dan ga ik met hem praten.” In mijn hoofd heb ik het al besloten. Ik ga, ondanks dat we al jaren verder zijn, mijn liefde aan Tessa bewijzen. Wat ik ga doen weet ik nog niet precies. Ik bedenk wel iets. Fleur vertelde me waar hij werkt. Daarna waren alle andere woorden overbodig. We hebben een kwartier naar elkaar gekeken en niets gezegd. Alleen een lach en een traan. Na een uur zegt ze dat ze weg moet. “Ik ben blij lieve Fleur. Dat je je vader weer wilt zien. Dat je gekomen bent. Vanaf nu wordt alles anders.” Ze kijkt me aan en lacht. We wisselden telefoonnummers uit en spraken af elkaar binnen een week weer te bellen. “ Zeg tegen Tessa dat ik haar heel graag wil zien.” Ze knikt en na een lang afscheid verliet ze mijn huis.
Als ze de straat uitloopt begint zich in mijn hoofd een plan te ontrafelen.

Einde deel 9

© Gerben

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.