Spiegelbeeld,vertel eens even.....

Door Diamantje66 gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

spiegelbeeld, vertel eens even, of dit meisje heelt, en wat ze heeft te geven.?

SPIEGELBEELD,

---------------------------------------------

 

Spiegelbeeld,
Wat weerkaatst,
Met mijn reflectie speelt.
En vertekend plaatst.

Spiegelbeeld,
Ben jij mij,
Die mijn ego streelt,
Van voren of van opzij.?

 

Spiegelbeeld,
Vertel eens even,
Wat jij met mij deelt,
Ben jij het waard om aandacht aan te geven.?

Spiegelbeeld,
Een rimpeling in het water,
Een foto,oud en vergeeld,
Van mij vroeger,nu en later.

 

Stilletjes aan de waterkant,
Kijk ik naar mij,
Door emotie overmand,
Een meisje,niet blij.

Ik kijk voorzichtig over de rand,
Door het wuivend riet,
Stabiel zittend op de kant,
Droom ik wat ligt in het verschiet.

 

Mijn gedachten,
Bedaren,
Alsof ze erop wachten,
Ze eeuwig te kunnen bewaren.

En langzaam,
Begin ik te staren,
Tussen bes en braam,
Herinner ik me het verhaal van dat kleine meisje met de lange haren.

 

Aan het wateroppervlak,
Verschijnt een meisje,
Een teer poppetje,onzeker en zwak,
Levend in een gesloten,gouden paleisje.

Ze is klein,
Lang,bruin haar,blauwe ogen,
Het meisje is mooi,zoals ze zou moeten zijn,
Maar met natte wangen,die maar niet schijnen te drogen.

 

Ze is zo vaak bedrogen,
Men liegt vaak tegen haar,
Alle energie is uit haar weg gezogen,
Uit angst voor nog meer gemene mensen is dit meisje nu wel klaar.

Een klein meisje met een hart van goud,
Trillend,want ze is bang,
kleine rimpels in haar gezicht,maken haar al vroeg oud,
en ze vecht al zo lang.

 

Vragend,
Of er nog iemand echt van haar houdt,
Het erop wagend,
Of dat kleine meisje nog wel iemand vertrouwd.

Haar lach,
Weerspiegelt haar pijn,
Omdat ze niet anders meer mag,
Omdat ze niet anders meer kan zijn.

 

Ze had echt anders willen zijn,
Maar het kleine meisje werd een zorgenkind,
En leed vanaf dat moment ondraaglijke pijn,
Omdat iedereen wel iets van haar vindt.

Ik zie de tranen,
Branden,
Blokkerende banen,
Ze verbijt zich met gebalde handen.

 

De nagelafdruk,
Op haar handen,
Maakt ze stuk,
Ik zie ze op mijn netvlies branden.

Ik zie de leegte in haar hart,
Haar hoofd gebogen,
In eeuwige smart,
Met hete tranen,die nooit meer op zullen drogen.

 

Een meisje ,zo klein,
Maar al zo verward,
Met haar koppie,zo mooi en fijn,
Maar zo verstard.

Ze krijgt niet de kans,
Om echt te leven,
Ontspringt telkens weer die dans,
Omdat ze nooit echt om haar zullen geven.

 

Ze wil heus zichzelf wel geven,
Maar ze kan het echt niet,
Durft daar niet naartoe te streven,
Daarvoor heeft het kleine meisje teveel verdriet.

Aan de buitenkant,
Een eeuwige lach,
Wat van binnen strandt,
En er niet zijn mag.

 

Van binnen,dat ene zinnetje,
“”ik verlang””,
Een traan drupt van haar trillende kinnetje,
Het kleine meisje ,intens verdrietig en vreselijk bang.

Ze verlangt naar alles wat niet mag,
En alles wat er eigenlijk niet kan,
Even weg met die eeuwige lach,
Iets anders,daar smult ze nu al van.

 

Hoe langer ik kijk,
Naar dit kleine meisje,
Dat ik niet of nooit meer bereik,
In haar gouden paleisje.

Dat meisje,
Zo klein,
In haar eigen,gouden paleisje,
Zo teer,zwak en rein.

 

Dat meisje,
Zo mooi en fijn,
Dat lieve lijsje,
Blijkt mijn eigen innerlijke “”ik”” te zijn.

Ik veeg door het water,
Weg spiegelbeeld,
Hallo,doorgang naar later,
Waar er niet langer meer met het kleine meisje wordt gespeeld.

 

Ik veeg,
Zodat ze me niet meer ziet,
En ik dat beeld ontsteeg,
Dat kleine meisje,verzwakt van puur verdriet.

Zo ging ze verloren,
Met een laatste rimpeling,
Kon ze me ook niet meer horen,
Waarmee alles met haar ook vergi ng.

 

Samen met,
Mijn verdriet,
Spiegelbeeld,uit mijn gedachten gezet,
Spiegelbeeld,klein meisje,je ziet mij niet.!!

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Heel mooi gedicht! Knap werk!
Mooi zeg!
Heel lyrisch gedicht en een twist op het einde great!
ik vind het een prachtig gedicht en voel veel herkenning hierin.. heel bijzonder!