Een eigen boek schrijven #4

Door Gerben gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Deel 4 alweer van mijn verhaal dat spontaan ontstaat in mijn hoofd. Geschreven zonder plan of het uitzetten van lijnen. Het is het eerste verhaal dat ik sinds jaren schrijf. Het schrijven begint een verslaving te worden en ik merk dat ik nog voldoende stof heb om het niet bij tien delen te laten stoppen. De delen zijn te lezen als één kort verhaal, maar voor het complete beeld, kun je het beste bij deel 1 beginnen. Dan nu het vervolg...


04/04/2012 - Ons geluk werd onze zuurstof. We hadden het niet alleen in overvloed, we werden er ook afhankelijk van. Doordat ik vaak overwerkte was ik niet veel thuis. Mede doordat we langs elkaar heen leefde, kregen we steeds vaker ruzie. Tessa was het type weglopen, ik klapte dicht en zei niets meer in de hoop dat de bui over zou waaien. Tessa ging daarop vaak naar haar ouders. Ik zag haar dan een dag later, op het moment dat ik thuiskwam van mijn werk en we gingen zonder het uit te praten door met ons leven. Het begon zich te wreken, dat wisten we allebei. Maar we stonden erbij en deden niets.

Aletta
Twee weken voor de vijfde verjaardag van Fleur kwam er in het gebouw van de regionale krant een nieuwe medewerkster. Ze was knap. Donkerblonde golvende haren tot over haar schouders, ogen die je bij de eerste aanblik betoverde en een lach waar zelfs mijn chagrijnige chef van ontdooide. Ik kwam haar vaak tegen in de kantine. Zo raakten we al snel aan de praat. Ze had een moeilijke periode in haar leven achter de rug en kwam oorspronkelijk uit Friesland. Om haar leven een frisse start te geven, was ze verhuisd. Ze kende niemand en wilde graag de stad leren kennen. Dat laatste zei ze met een blik die uitnodigde. Ik voelde de brandende jaloerse blikken voor één moment niet in mijn rug branden en zei dat ik haar graag de stad wilde laten zien. Om drie uur belde ik Tessa om te zeggen dat ik ging overwerken. Dit was een weloverwogen, maar heel stomme vergissing. Waarom zou ik mijn vrouw onnodig ongerust maken? Niet dat daar reden voor was, ik had alles wat mijn hartje begeerde. Al bleek het hemelse leven ingeruild te zijn voor een huwelijk als ieder ander, ik was een tevreden man. Toen de werkdag ten einde was, stond Aletta al op me te wachten. Die avond proefde ik, zonder dat ik mijn vrouw wilde bedriegen, hoe het was om weer single te zijn. De vrijheid die door de keuzes in mijn leven beperkt was, voelde als het opspatten van de koude zee terwijl je in de zon in de branding staat. Maar nogmaals, ik had mezelf gecommitteerd aan het leven dat ik leidde. Aletta en ik reden de hele stad door. We aten in een klein restaurantje waar je voor twee tientjes een behoorlijke maaltijd kon krijgen. Daarna zijn we nog iets gaan drinken. Toen ik tegen elf uur Aletta bracht bij de deur van haar pasgekochte woning, vroeg ze of ik mee naar binnen ging. “Nee,” zei ik, “Ik ga naar huis. Morgen is het weer vroeg dag.” Ze gaf me een kus op mijn wang en bedankte me voor de leuke avond.

De voortekenen
Toen ik thuiskwam, was Tessa nog op. Normaal belde ik als het laat zou worden en vandaag was ik later dan ooit tevoren. De zorgen stonden in haar ogen. “Wat ben je laat.” Ik vertelde dat het erg druk was. “Ik heb je wel vijf keer gebeld. Waarom nam je niet op?” Met een smoes wist ik de gemoederen tot bedaren te brengen, maar prettig was de sfeer allerminst.
We besloten naar bed te gaan, de volgende dag was de verjaardag van Fleur en er moest een hoop geregeld worden.

Hieperdepiep
Na veel haast- en vliegwerk kwam ik om twee uur ’s-Middags thuis. Ik had een paar uur vrij genomen om alles in gereedheid te brengen. Fleur stond in de voortuin op me te wachten. “Kijk eens pappa, mooie schoenen hè?” Tessa en ik hadden ze een week daarvoor gekocht, maar ik besloot het spel mee te spelen. “Zo, dat zijn mooie. Nu heb je de mooiste schoenen van de stad!”  Tessa zat aan de telefoon en huilde. Toen ze de verbinding had verbroken vroeg ik wat er was. “Niets. Er is niets.” Ik vond het vreemd, maar als een ruzie (met de inmiddels bekende gevolgen) slecht uitkwam, dan was het nu wel. Ik besloot het te laten. Om geen tijd te verspillen ging ik naar het centrum om nog wat drank te halen. Eenmaal thuisgekomen, was de huiskamer omgetoverd tot plaats van warm welkom en Fleur lag in de hoek van de kamer te tekenen. Na het avondeten kwamen de eerste gasten. Het waren buurtbewoners met hun jonge kinderen. Het was een geschreeuw en gekraai in huis, dat binnen een paar uur plaats maakte voor de rest van de gasten. Alsof ik mijn eigen cateringbedrijf had, bestierde ik mijn eigen keuken en iedereen was van een natje en droogje voorzien. Toen kwamen Tessa’s ouders binnen. Ze feliciteerde de jarige job en gingen bij Tessa zitten. Henry keek me met een brede lach aan. De laatste jaren was onze relatie verslechterd door de verwijten die hij me maakte. Hij vond dat ik niet goed voor mijn gezin zorgde, dat ik een slechte baan had en hij werd vaak kwaad als Tessa huilend op de stoep stond na een ruzie. Dus die lach maakte me enigszins zenuwachtig.
Ik lachte terug. Toen ik Henry vroeg wat hij wilde drinken kwam hij naar me toe en liep met me mee de keuken in. “Een flink glas cognac graag, we hebben per slot van rekening wat te vieren.” Toen ik hem het glas aanreikte gaf hij me een klopje op mijn schouder en stopte een papiertje in mijn borstzak. Ik verstijfde. Henry liep terug naar de woonkamer en ging op een stoel zitten die precies uitkeek op de plek waar ik op dat moment in de keuken stond. Hij keek me aan met een blik, alsof hij net een seriemoordenaar op vormfouten een levenslange gevangenisstraf had bespaard. Ik pakte het briefje en vouwde het open…

<einde deel 4>

© Gerben

Reacties (5) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
heb zelf ook graag verhalen willen schrijven tot nu toe alleen in mijn gedachten, jammer genoeg wil het me nog niet lukken om het ook werkelijk op papier te zetten, wie weet gaat het nog lukken, ik je verhalen ook zeker blijven volgen goed geschreven.
Een dikke duim erbij
Ben net begonnen bij deel 1 en kon heerlijk doorlezen tot deel 4. Het leest lekker weg en ik ben benieuwd naar het vervolg.
Ik heb vanavond deel 5 geschreven, maar houd jullie nog een hele dag in spanning. Ik ben van plan dit weekend flink door te schrijven, zodat ik jullie elke dag van een nieuw deel kan voorzien, zonder dat ik me verplicht hoef te voelen te schrijven en soms een dagje inspiratie te laten broeden... :)
Ben benieuwd naar het vervolg! En daarom snel fan geworden!;) Duim van mij!
Spannende serie....ik blijf ze volgen.