Daar zat ik midden in mijn thriller en opeens ben ik eruit.

Door Kirsti gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Druk aan het schrijven op de achtergrond, een triller en Xead mag even een beetje wijken.

Druk aan het schrijven op de achtergrond, een thriller en Xead mag even een beetje wijken. Ik werd vanmorgen echter bijgestuurd door muziek en dacht een update op Xead dan maar. De gevoelens waar ik in terecht kwam van me afschrijven om er weer tegen aan te kunnen. 

Eergisteren schreef ik al op mijn Facebook:

Het boek slokt me op.

Overal zie ik mooie woorden, beeldspraken, karikaturen voorbij komen die ik per direct wil omschrijven. Ik print en lees en voeg weer toe. Ik leef in mijn verhaal, verdiep me in de hoofdrol speelster en haar tegenspelers. Ik word nog schizofreen. Wil ik wel voelen wat zij voelt, wil ik me wel verdiepen in degene die ze tegenkomt, tenslotte word het een thriller.

 

Gisterenavond rammelde ik er anderhalf hoofdstuk bij, inmiddels zit ik op 17.750 woorden verdeeld over 52 bladzijden en vind dat een hele prestatie. Ik kijk naar de boeken in mijn kast en zie dat ik nog niet op de helft zit. Ik kom tijdens mijn zoektochten op Google nog iets leuks tegen.

NaNoWriMo.

Een hele maand schrijven aan je boek
NaNoWriMo is een jaarlijks schrijfevenement in november. In een maand tijd moet je 50.000 woorden schrijven. Het is bedoeld om schrijvers te motiveren véél te schrijven en ook steun te krijgen van medeschrijvers. Zie voor verdere uitleg hun website.

50.000 woorden in een maand. Ik zit op dit moment op schema en dit zonder steun. De motivatie zit dit keer helemaal in mij zelf. Een project gestart die ik af wil maken. Geen halfbakken zooi, geen bagger, een goed product al blijf ik mijn hele leven er aan sleutelen. Een glimlach verschijnt op mijn gezicht. Die laatste opmerking 'al blijf ik mijn hele leven er aan sleutelen' het is de perfectionist in mij die zorgt niets maar dan ook niets goed genoeg van mezelf te vinden en waardoor al mijn projecten in de kiem gesmoord worden en uiteindelijk in de prullebak belanden.

Dit keer niet.

Dit keer ga ik het project tot een goed einde brengen al is het alleen maar in mijn ogen. Zal het boek nooit  in een winkel onder stof belanden dan zal dit boek in ieder geval prijken op de plank in mijn boekenkast.

50.000 woorden dus! Minimaal.

Gelukkig heb ik nog diverse wendingen in mijn hoofd en zoals gisteren ontstond er spontaan een nieuwe. Het is grappig om te zien hoe je in een verhaal gaat leven en opeens gaat schrijven wat er gaat gebeuren zonder dat je het allemaal al van te voren hebt bedacht. Mijn hoofdpersoon ontwikkelt zich vind aansluiting bij anderen die zich ook steeds verder ontwikkelen en verdiepen. Gisteren is er voor het eerst iemand dood gegaan in mijn boek wat ik nog steeds een 'Thriller' noem maar nog niet zeker weet of dit woord de lading dekt.

Vandaag krijg ik een muziekstuk onder oren en mijn stemming is omgeslagen. Melancholie, ik kan het niet anders benoemen. Geen stemming om verder te schrijven aan mijn boek, de ontwikkelingen van mijn karakters zouden wel eens een kant op kunnen gaan waarna 'Thriller' de lading totaal niet meer dekt. 

Gelukkig ken ik inmiddels mijn eigen trucje. Herlees en het verhaal slokt me weer op, zet bijpassende muziek op. Ik bekijk de wereld opeens totaal anders, mijn oog valt op dat wat ik kan gebruiken. Zoek op Google voor verdieping, beschrijvingen van plaatsen waar ik nog nooit ben geweest en ze voor mijn boek virtueel op zoek. 

Nog een nieuw boek op komst.

In het geheim is er weer een Xeadlid een boek aan het voorbereiden en ik werd gevraagd te helpen met de Cover. Zijn uitdaging werd de mijne hoewel een grote grijs op mijn gezicht verscheen bij zijn verzoek, ik met handen in het haar moest denken hoe het plaatje weer te geven wat hij/zij (haha) voor ogen had. Er is iets moois ontstaan en ik ben dankbaar voor zijn (oeps) opdracht. Weet wel zeker dat haar (haha) boek eerder in de schappen zal prijken dan de mijne, zover ben ik nog lang niet. Geniet van het feit dat er dan toch al een heel klein stukje boek van mij is. 

 

Twee schrijfwedstrijden hebben ook nog mijn aandacht.

 

Duistere Signalen van Verbijsterend en gisteren kwam ik nog weer één tegen van Schrijverspunt.nl  Zwoele zomeravonden ik zou zo graag een 'auteur with talent' willen zijn. 

Al met al ben ik druk maar met leuke projecten bezig nu roept de was om omgehangen te willen worden. Helaas een kind kan de was doen maar in dit huishouden ben ik nog steeds degene die hier verantwoordelijk voor is. Voor nu mijn pen dus even weer aan de kant.

Ik neem me bij deze voor mijn boek te kunnen presenteren op de Xead-bijeenkomst in December. Een stok achter de deur heeft bij mij altijd gewerkt, ik plaats hem er nu zelf, voordat ik mezelf een schop onder mijn kont moet verkopen!

Om in Marcel Strooband zijn straatje  te spreken, zij die zich wassen gaan groeten u!

 

© Kikafonie

Reacties (26) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Dikke duim van mij Kika..echt geweldig dit! En wie weet ben jij de nieuwe J.K. Rowling hahaha.
ga er helemaal voor, dan zal het ongetwijfeld lukken!
vooral doorgaan, met een beetje inspiratie en een boel hard werk kom je er wel
@ lieve Taco jij hebt vanaf heb begin al lyrisch over mij gesproken daarvoor mijn dank!
@ Riettian, ga ik doen.
@ Nils, wow dank je altijd weer blij als jij even om mijn hoekje komt kijken ;)
@ Spiritlady, heb nu al spijt van mijn vraag, die trappen van jou voel ik nog haha
@ Madamex, wat ontzettend lief van je
@ Luci, ja mooie dingen nu nog waar maken, hoewel de cover is al een feit en dat voelt al super!
Er zijn al heel wat ontwikkelingen hier op Xead. Ik zou het je zo gunnen een bestseller te schrijven. Ik ben gek op thrillers
Zo dame, jij hebt je een doel gesteld. Strakke target, en wat een hoop woorden!
Wat leuk dat je een cover hebt ontworpen!
Mooie dingen allemaal.
komt helemaal goed kikafonie, ik schop graag, ben inmiddels getraind hahaha.