Een eigen boek schrijven #1

Door Gerben gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Een eigen boek schrijven is een wens die veel mensen hebben. Om mezelf een uitdaging te geven, heb ik besloten het zelf ook te proberen. Hoe lang het fictieve verhaal gaat worden weet ik eigenlijk nog niet. Ik begin het ook in een opwelling en zal het hier in delen plaatsen. Vooralsnog heb ik geen titel voor het verhaal.

01/04/2012 - Door de ramen vol met regen keek ik de avond in en vroeg me af wat er mis was gegaan. Het is ook allemaal zo lang geleden.

Vorige week vrijdag had ik haar nog in de stad gezien. Ik reed door de hoofdstraat en zag haar lopen. Er liep een man naast haar waar ze steeds naar bleef kijken. De blik in haar ogen vertelde me dat ik tot de verre geschiedenis behoorde. Verward en verwonderd reed ik terug naar het dorp. Ze woont er dus nog steeds, dacht ik. Toen ik thuiskwam zag ik een bekende auto op de parkeerplaats staan. Mijn hoofd begon te tollen. Het laatste waar ik nu behoefte aan had, waren de lange verhalen van vroeger of het vragenvuur aan mij en de verwijten dat ik het allemaal niet goed had gedaan in mijn leven.


Fred

Ik besluit door te rijden naar het café, de plek waar ik meer te vinden ben dan in mijn eigen huis. In de krant die op mijn vaste tafel ligt, lees ik over een ongeluk net buiten het dorp. Tragisch moet het geweest zijn, nog zo jong en nu al getekend voor het leven. Het zet me aan het denken. Ik klaag mijn hele leven al over alles. Maar ik kan lopen. Gaan en staan waar ik wil. God moet me over het hoofd hebben gezien toen hij ongeluk en rampspoed aan het uitdelen was.
Cynisch als ik ben, stoot ik voor de vijfde keer deze week het glas bier om van mijn tafelgenoot. Hij heet Piet vertelde laatst iemand me, terwijl ik hem al jaren Fred noem.
“Godverdomme,” zegt hij en begint te lachen. Fred en ik gaan al jaren terug. Ik ontmoette hem toen hij me jaren geleden betrapte toen ik bij zijn vrouw in bed lag. In plaats dat hij me aanviel, was het enige dat hij zei: “Nou, jij liever dan ik!” Na die uitspraak wist ik genoeg. Deze man gaat, terwijl ik net zijn vrouw door de kamer heb gewerkt, mijn beste vriend worden.
Fred en ik kijken naar mensen en proberen te doorgronden hoe erg hun leven is. Dat ze slechter zijn dan wij. Het was een manier van overleven, om te vergeten waar we zelf staan. Hij ziet er met de dag slechter uit, nadat 2 jaar geleden zijn vrouw op de vlucht sloeg voor de vuisten van haar man. Het leven verdween uit hem, maar voor de buitenwereld voerde hij elke dag zijn show op. En ik, ik deed vrolijk met hem mee.

Ontbijt
De volgende morgen ontwaakte ik met een hoofdpijn, die me al sinds jaar en dag om de zoveel dagen ’s-ochtends mijn bed uitjaagt. Koffie en paracetamol zijn mijn ontbijt. Als ik weer een beetje bij zinnen ben, denk ik weer aan haar. Ik heb nog duizend vragen voor haar. En zij waarschijnlijk aan mij. Voor het eerst in jaren vraag ik me af of ik het lef heb uit te zoeken waar ze in de stad woont en te vragen of ze me wil zien. Maar om dezelfde reden dat ik nog rook en naar de hoeren ga besluit ik dat het er de tijd nog niet voor is; zwak vlees.

Rogier
Na het douchen gaat de bel. Als ik vanaf de trap naar de voordeur kijk, zie ik door het raam dat mijn broer voor de deur staat. Alsof ik daar zin in heb. Terwijl ik weer naar boven ga, hoor ik hem door de brievenbus roepen: “Ik weet dat je er bent, want ik heb je auto gezien.” Ja, je kunt mijn broer best een genie noemen. Gefrustreerd, niet goed afgedroogd doe ik in mijn boxershort de deur open. “Moet dit?” zeg ik tegen hem. “Ook goedemorgen,” zegt hij terug.
Ik heb een hekel aan mijn broer. Het is het type dat van huppelen houd, een te vrolijke jongen die van plan is de wereld te redden. Ik vrees hem en zijn meningen niet, ondanks dat de staat van mijn huishouden reden genoeg geeft voor te veel zogenaamd goedbedoelde adviezen.
“Nog geen plinten joh?” vraagt hij verbaasd. Ik vind het zo knap dat hij daar nog verbaasd over kan zijn. Hij komt al zes jaar ongevraagd en veel te vaak langs en steeds vraagt hij het. “Koffie?” vraag ik.

Einde deel 1

© Gerben

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
komt goed dit boek :)
leuk begin
fan en duim
Ga gauw doorlezen.
Benieuwd naar het vervolg!