Love of my life. Deel vier.

Door Knokker gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Ik heb een paar verhalen geschreven over mijn verleden. En daarmee was en is voor mij de kous af. Ik wil niet meer in het verleden leven. Maar nu in het heden, en verlangen naar de toekomst. Ik had al zo lang de drang om mijn verleden op te schrijven, nu ik dat gedaan heb stond er voor mij een definitieve punt achter. Time to move on. Maar hoe blij ik ook ben dat ik het allemaal eindelijk heb opgeschreven ga me zelf stof om na te denken. Ik stond er opeens (weer) bij stil aan wie ik mijn leven nu te danken heb. Aan mijn lieve man. Mijn rots, mijn knapperd, mijn alles. Deze is voor jou.

Namen heb ik nooit genoemd en dat zal ik deze keer ook niet, dus mijn man noem ik maar meneer X. Aankomend jaar zijn we zeventien jaar samen. Lief en leed delen we. Mijn verleden is voordat we verkering kregen al bekend bij hem. En toch is hij een relatie begonnen met mij. Wetende wat ik allemaal heb meegemaakt, wetende dat mijn vader stervende was. Drie jaar heeft hij me vader nog gekend. En voor die tijd ben ik onze heer nog steeds dankbaar. Mijn vader heeft me kinderen nog nooit gezien, maar mijn mooie lieve man wel. Mijn vader kon het eindelijk goed vinden met mijn (toen) vriendje. De periode dat ik mijn vader verloor, had ik mijn man aan mijn zijde. Zonder hem...had ik het niet gekund, althans dat denk ik nu. 

 

 

Ons leven is een big soap. Maar zo zijn er nog vele anderen in Nederland. We zijn een gemiddel gezin. Twee opgroeiende dochters waar we allebei stapel op zijn. Ons grootste geschenk aan elkaar en voor elkaar. We zijn dit jaar twaalf jaar getrouwd en 20 januari twaalf en half jaar. Ik wil een mooie dag maken van die speciale dag. Want ondanks de tegenslagen die we voor onze kiezen krijgen zijn we nog steeds stapel gek op elkaar. Ik denk dat ik op de eifeltoren schreeuw hoeveel ik van hem hou... Met en microfoon dan. 

Mijn man heeft al jaren lang haar, in een staart (als hij het ooit afknipt.......) en ooit stond de volgende "liefde is "in de telegraaf. Alleen had hij bij het mannetje een staartje getekend...en die zit al een eeuwigheid in me portomonnee. Zo romantisch....

 

LIEFDE IS!!!!!!!

 

Ik hoop nog veel mooie jaren met mijn allerliefste vriend zij aan zij mag staan aan het roer van ons leven. Hij is niet allen mijn man, maar ook mijn beste vriend. We merken allebei dat we ouder en ouder worden, en dat is best raar. Ik zag vorige week oude foto's van onze house tijd. Sjeetje wat waren we jong joh. Ik tweeentwintig, hij zesentwintig. Onze kinderen zijn twaalf en negen jaar oud. Twee prachtige dochters. Dat is ons rijkdom. De rest werken we allebei voor. We zijn gelijkwaardig in onze relatie. We werken allebei fulltime, we zijn er allebei voor de kids, en mischien wat minder voor elkaar. Maar dat hebben mijn ouders ook gehad toen ik nog jong was, en zijn moeder. Onze tijd komt om te genieten van alles wat het leven te bieden. Ooit wil ik samen met hem reizen, naar Ierland, naar China en Australie. Eerst Ierland.....

 

Ik ben blij dat ik dit ook opgeschreven heb, want mijn man verdiend een ere plekje tussen mijn Artikels. Hij heeft me mijn leven terug gegeven en is altijd een trouwe vriend geweest. Ik vier onze huwelijksdag in januari met een grote glans, gewoon met z'n tweeen. Ik wil hem bedanken voor wie hij is, en voor wat hij mij geschonken heeft. Niets anders dan goeds. 

We hebben allebei een uit de hand gelopen hobby. Het is niet hetzelfde maar komt wel op het zelfde neer. Ik ben een schrijver, altijd al geweest. Toen we net net elkaar gingen moedigde hij mij al aan om te gaan schrijven (maar toen bestond xead nog niet), en ik ben niet mee te stoppen. Verslavend soms. Mijn man maakt muziek. In de zin van platen mixen, vooral veel hardcore (heb beetje medelij met mij, snik), en ik schrijf met mijn hart, en hij draait met zijn hart. Alleen jammer voor mijn liefste, ik kan het niet meer horen, erg he...Een goed verhaal schrijven kost net zoveel tijd als een een goede mix te draaien. Als ik een mix van hem hoor, weet ik dat het van zijn hand komt. Net als ik een verhaal schrijf, dan vindt hij het (niet altijd) mooi.

 

                                                    I LOVE YOU!!!!!

 

                                                    FOREVER!!!!!!

Wat moet ik nu hieraan nog toevoegen, ik draag een nummer aan hem op. Het is voor mij ons nummer...geen hardcore. Het nummer van U2, one....een rode draad door ons leven. Net als pink floyd, talk talk, depeche mode, slayer, E.l.o enz enz enz.

Ik hou te veel van jou, nu en in de toekomst......

 

Liefs monique.......

 

http://www.youtube.com/watch?feature=player_detailpage&v=xh-ACkYmdc4

 

Reacties (5) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
YEAH, he rocks! ;)
Papa is ook de allerliefste...
Geweldig te lezen, Monique!
dit is werkelijk een mooi eerbetoon aan je man!veel geluk nog samen! duim en fan erbij
Heel lief eerbetoon aan je man!