Boeken, Kroketten en de Bibliotheek

Door Dagschrijver gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

De Bibliotheek als snackbar : even een boekje trekken

De charme van de "bieb"

"Ik ga naar de bibliotheek", betekende vroeger: ik ga een boek uitzoeken, lopen langs de rijen, boeken inkijken, voelen, eventueel ruiken. Boeken zien die nieuw voor je zijn. Je blik verruimen. Ik kon er geen genoeg van krijgen. Zag ik iemand op een afstand van wie ik vond dat ie er wel interessant uitzag dan onthield ik waar hij of zij stond. Als die persoon dan weg was dan liep ik naar de schap en de plek die ik in mijn geheugen opgeslagen had. Daar moest ik zijn, en zou ik wat vinden! Was het niet het boek, dan wel meer kennis over de persoon die me boeide.
Toen ik eindelijk een abonnement voor volwassenen kreeg vond ik het jammer dat ik in plaats van drie, ineens vijf boeken mocht uitzoeken. Dat was te gemakkelijk. Vijf boeken kiezen kan iedereen, maar er dan twee weg moeten leggen, een keuze moeten maken, daar ging het om.

Het cafetaria-model

Vanavond voor het eerst weer het hele journaal uitgekeken. En wat zag ik: het cafetaria-model in optima forma. Boeken trekken alsof je een kroket trekt. Niks neuzen, ruiken, slenteren langs de schappen en je verbazen over de veelheid aan geschreven woorden. Het werkt als volgt: je maakt via de website van de plaatselijke bibliotheek een keus van het boek dat je denkt te willen hebben. Je voert je pasnummer in en er verschijnt een code die je nodig hebt om het boek op te kunnen halen. De volgende dag, of enkele dagen later als het de bibliothecaris zo uitkomt, ga je naar een muur met nummers. Na het intikken van je nummer gaat er een luikje open. Met daarin een boek. Eet smakelijk! Met mosterd graag!

Het met enige trots terug brengen van boeken was al verdwenen. Je schuift je boek door een gleuf alsof je een brief post. Ik roep nog na: was mooi hoor!!! Dank U!! Maar niemand die het hoort. Het gezicht van de bibliothecaresse die je blij aankijkt alsof zij je persoonlijk het boek had aanbevolen lacht je niet meer toe.

Welkom in de beschaving

De volgende gedwongen stap met de bezuiningen op alles wat van waarde is zal de museum peep-show worden. Je tikt thuis Mona Lisa in. Je vliegt naar Parijs, taxi naar het Louvre en duwt je neus op een beugel met het corresponderende nummer dat je via internet hebt verkregen. Als je een muntje in de gleuf hebt geduwd gaat het luikje open. Mona Lisa glimlacht je toe: "welkom in de moderne beschaving".

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Heel leuk!
Duim.
HAHA, dat zou mooi zijn !