Hoe, wat en waarom, weer....

Door Knokker gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Hoe wat en waarom....Drie woordjes die me bezig houden. Hoe... komt het dat ik zo onzeker ben in het leven. Wat betekend...wat mij zo in zijn greep houdt, en waarom...waarom blijf ik zo godvergeten onzeker..... Ik ben carpe diem, pluk de dag. Maar de dagen zijn niet rijp om te plukken. Ik snak naar ontspanning, heerlijke rust. Zowel innerlijk als verder dan dat. Lekker uitslapen... Maar het lukt me niet. Het is me niet gegund..... Vakantie...is all I need....

Hoe ik met me leven om ga is voor mij een mysterie, ik waai met de wind mee, en als ik de wind niet onder mijn vleugels heb, en er zijn dan van die zwarte wolken boven mijn hoofd, wil ik dat niet. Vechten wil ik, opkomen voor mezelf, voor onrecht, voor erkenning.  Ik moet te vaak opkomen voor mezelf. En weet je...dat is best vermoeiend.

Ik ben geen opgever, ik ben een rauwdouwer ofzo. Doorgaan tot het bittere eind. Dus....wat staat mij te doen. Positief denken en doen. Als mensen goed over mij praten, het aannemen dat het ook wel zo is. Dat ik wel een goed persoon ben. Wat ik al vaker zei, ik snak naar een lief woord (vooral van bv familie) en een arm om me heen. Niet steeds de deksel op mijn neus. Liefde en vriendschap tilt mij over bergen heen de ik zelf niet verzetten kan. Liefde overwint alles. Als man, familie of vriendschap. Want vriendschap is liefde zonder vleugels.... Familie kies je niet, maar je moet er alles uit halen.

 

 

             Energie tussen mensen kan als magie zijn, als je er goed mee omgaat....

Elke dag zie ik zo veel verschillende mensen die allemaal een betekenis hebben in mijn leven. Mensen uit mijn recente verleden die mij missen, en blij zijn om te horen dat ik nog steeds de olijke monique ben van toen. Mensen die na ruim drie jaar er achter komen (voor de tweede keer) dat ik toen toch gelijk had. Ik ben een ander pad ingeslagen, en ben blij met het gekozen pad. Maar de tijden met deze mensen brengen zoete herinneringen die ik altijd zal koesteren.

 

 

Ik heb nimmer grenzen gesteld, ik heb deze nooit overschreden. Ik heb geen wensen totdat ik deze van "loesje" las, ik heb een wens om ver(der) te gaan.  Ik ben er achter gekomen (prive) dat mensen mij graag moge voor wie ik ben. Ik ben vriend(in) tegen gekomen die zeggen stop en nou luister je eens goed, en lees het nog maar een keer.  Dat heb ik gedaan...en nog eens en weer... Ik snap elke zin, alleen snappen ze mij niet altijd. Ik zit in mijn cocoon wat een voorbereiding is om uit te bloeien als een mooie vlinder. En al zit ik in een dip...die vlinder komt eraan. Ik blijf er niet in hangen...daar ben ik te sterk voor geworden. Morgen de test....een gesprek met mijn kapper...jaja op zondag. Ik hoop op positief nieuws... Ik hoop dat ik kan verwoorden wat het met mij doet. Ik denk aan een aantal mensen die achter me staan. Ik heb vertrouwen in  mijn standpunt. Het is niet klagen, maar een standpunt maken, erkenning...excuses krijgen.

 

                                                      Typische zondag.....heerlijk......

Morgen ga ik een begin maken met assertief zijn. En ik zei een begin. Ee nieuwe start, niet meer bang zijn, en denken aan al die lieve mensen om mij heen. Mensen die oprecht mij waarderen, en in mij geloven. Ik voel me gesterkt door hun.....dank je wel. 

 

 

                                                         Voltooid (bijna) verleden tijd......

Ik ben het zat om sad te zijn, ik wil weer lachen en genieten. Het mooie weer voert nu de boventoon, en de steun uit onverwachte hoeken. Ik noem nooit geen namen. Maar nieuwe vriendschappen ontstaan en koester ik zeer.

Ik ben wel goed genoeg, niet allles gaat fout, ik ben wel wat waard, en als ik ergens niet tegen kan....dan zeg ik het vanaf nu. 

 

                                                          De tijd heeft de tijd........

 

 

Ik gooi het roer om, althans ik probeer het erg. En als mensen het niet bevalt....dan moeten ze eerst bij hun zelf te rade gaan, en dan bij mij. Nee, ik ben niet heilig geworden...ik ben mezelf aan het worden. En zoals acda en de munnik zongen, ik ben mezelf niet, of nooit geweest.... Mooie tekst.

Ik wacht morgen af om te zien of ik ben na gekomen wat ik nu schrijf... ben ik eindelijk mezelf, of ben ik mezelf nooit geweest....we shall see!!!

Voor alle betrokkenen dank jullie allemaal...facebook en xeaders....and close friends....

 

                                                                My life is a soap...enjoy my wrighting....

 

Slaap lekker en morgen gezond weer op. Zondag blijft rustdag....op kappersbezoekje na dan haha.

Love you all..

Monique.

 

 

 

 

 

Reacties (6) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik sluit me een beetje bij de bovenstaanders aan en voeg er aan toe... hou vast! Duim
Het weten brengt je al heel ver!
Ja die laatste zin is geweldig maar ook die van Acda en de Munnik . Onzeker soms maar zeer optimisch doorgaan!
Duim taco
Het geloof in jezelf brengt je daar waar je wilt zijn
Lekker je eigen pad gaan en je grensen en wensen bereiken! Fijne zondag
Heel goed! In de wijze waarop je dit schrijft zit al de nodige assertieviteit. Je bent op de goede weg.
Van mij krijg je een ondersteunende duim.