Tijd is onveranderlijk doorlopend of variabele factor.

Door Houdt_van gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Dat dingen na elkaar gebeuren geeft voor ons mensen wisselend rust of onrust. Als je te laat bent kom je te kort. Als je wilt genieten van meerdere dingen is het fijn als ze na elkaar gebeuren. Daaraan wil je alle tijd besteden. Als je lichamelijk pijn lijdt kruipt de tijd. Aan geestelijk lijden lijkt nooit een eind te komen!

Alle wetenschap is subjectief, omdat er een zinvolle selectie uit oneindig veel factoren gemaakt moet worden. In die keuze is er altijd een zuig werking van (lees: geloof in) vooronderstelde / nog te bewijzen conclusies.

Zo is ons totale wereldbeeld en alle wetenschap gebaseerd op onveranderlijke voortgang van de tijd Als een gebeuren tijdloos zou zijn, of zelfs in de tijd terug zou gaan, staat ons hele wereldbeeld op losse schroeven. Omdat deze mogelijkheid niet voor de hand ligt, is dit bij mijn weten nooit eerder onderzocht. Op grond van bovenstaande stelling over kiezen van "relevantie" was dit ook te verwachten. Maar de gedachte dat "het buiten ons gezichtsveld best zou kunnen" houdt mij bezig.

Daarom wil ik allereerst even zoeken naar onconventionele stellingen:

  • Bij het meten van snelheid, gaan we uit van een verplaatsing tussen twee tijdstippen.
  • Alle snelheid is gerelateerd aan een ander lichaam
  • Zelfs als absolute snelheid zou bestaan zou ze mogelijk variabel zijn.
  • De meetfout bij waardoor het leek alsof iets sneller dan het licht bewoog, zou wel eens veroorzaakt kunnen zijn doordat tijd niet lineair is
  • Luisteren naar muziek is tijdloos. Maar de maat is van wezenlijk belang.
  • Of je dicht bij elkaar bent of ver verwijderd je denkt/bent alTIJD samen als er echte liefde is
  • Dat samenzijn is in wezen tijdloos
  • Geestelijke zaken zijn altijd tijdloos, door het ontbreken van fysieke beperkingen.
  • Ik was als opa de eerste "vreemde" waarvan de fles/rust aanvaard werd. Dat is nu twee jaar geleden, maar dat moment bestaat in mij nu nog steeds.
  • Dat maakt mijn tijdsbegrip wel erg relatief. De hele wetenschap wordt verslagen door emotie. Liefde en haat worden niet door de tijd begrenst. De tijd heelt geen wonden.Alleen het geestelijk verwerken van het trauma of liefdevol vergeven kan in een oogwenk, een jarenlang proces of nooit plaatsgrijpen.
  • Van bepaalde kunstuiting, meubels of kleding zeggen we dat het tijdloos is. Dat heeft te maken met collectieve emotie  
  • Naarmate we meer ontdekken merken we,dat er meer valt te ontdekken. Dat onderschrijft, dat de tijd gekomen lijkt om nieuwe tijd te ontdekken.
  • Dan is ook de irritante discussie over geloof in evolutie/schepping overbodig; Het is gewoon groter dan alle mens- en natuurwetenschappen bij elkaar. Tenslotte zijn geloof en wetenschap gewoon keuze's, terwijl liefde en haat er altijd zijn. Sterker nog, zijn er altijd geweest en zullen er altijd zijn! Of is daarin ook variatie denkbaar? Dan kies ik voor afwezigheid van haat, en kom dus uit bij mijn geloofsovertuiging. 

Deze opsomming geeft wel aan, dat geloof en wetenschap altijd hand in hand gaan!

 

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
De meetfout was slordigheid van de mens die dacht overal boven te staan.

Pork de kater geeft de DUIM.
FAN wordt hij ook,

DRIMPELS zijn als dromen in het water.