Hoe frustrerend soms ook, ik droom ervan een goede schrijfster te worden

Door Liraatje gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Je krijgt een ingeving, een inspiratie. Je geeft je gedachten volledig bloot op papier. Maar niemand die erop zit te wachten. Je begint enorm te twijfelen.. en dan is er weer hoop!

Je krijgt een ingeving een inspiratie.

Een mooi idee en de perfecte zin, kruisen elkaar. Je krijgt de inspiratie om te schrijven. Een klein, spetterend vuurwerk ontstaat er in je brein. Nu snel opschrijven!! Momenten als deze zijn schaars. Tijdens het schrijven proberen krampachtig het Eureka gevoel vast te houden. De juiste woorden goed getimed, goed lopende zinnen. Op het juiste moment de alinea doen verspringen. Korte en lange zinnen afwisselen. En dan komt het moment het vuurwerk wat zich in het brein afspeelde, delen met het publiek. Je geeft jezelf volledig bloot met het product van je eigen gedachten. Een stukje van jezelf, wat je kado doet aan wie het maar wil hebben.

Zoveel geploeterd, zoveel gezwoegd.

Met als resultaat een artikel dat maar tien keer gelezen wordt. Voor de Xpoints hoef je het al helemaal niet te doen. Ik vraag mij toch echt af of deze wel werkt bij mij komt er nooit wat bij. Dat geeft niet, als ik het schrijven maar leuk vind. Maar soms vraag ik mij af is dit het allemaal waard? Is dit het schrijverschap? De twijfel slaat weer toe. Ik heb het gevoel dat ik weer drie stappen wordt teruggeworpen. Hup, terug de diepte in. Hoe weet ik nou of ik wel echt kan schrijven? Ben ik eigenlijk wel een schrijver? Wie denk ik wel dat ik ben om nog iets toe te willen voegen aan de wereld? Alsof iemand zit te wachten op het product van mijn gedachten? Heb ik eigenlijk wel wat te vertellen? Wat was het ook alweer wat ik wilde vertellen? Ik ben het weer kwijt.

De twijfel wordt nu alleen maar groter.

Zie je wel ik kan het niet. Ze zeiden altijd schrijven, dat kun je niet, dat is niets voor jou. Misschien is het maar beter om de handdoek definitief in de ring te gooien en dit hoofdstuk af te sluiten onder de noemer “leuk geprobeerd, maar we hebben geschiktere kandidaten gevonden en geselecteerd, veel succes met je verdere carrière! Als je wilt helpen we je met een beroepentest." Handdoek in de ring gooien?  Hoe weet ik eigenlijk of ik een wel een soort van schrijver ben? Kan ik eigenlijk wel schrijven? Voldoe ik wel aan de karakteristieken die horen bij het schrijven? Gelukkig vond ik op internet een leuke test om te bepalen of ik wel voldoe aan de typeringen en karaktereisen van een schrijver:   

  1. Je wilt aandacht geven aan wat zich in je hoofd afspeelt. Rustig zoeken en dóórzoeken naar de juiste formulering die past bij wat je te zeggen hebt. Of juist de vette klei in je kop omploegen totdat er lucht in komt, en er iets nieuws kan groeien.
  2. Je wilt de schoonheid van de wereld vastleggen onder het genot van de taal door het juiste arrangement van woorden.
  3. Je wordt stapelgek als je een tikfout ziet staan. Noemt het belachelijk en moppert dat de schrijver waarschijnlijk niet heeft zitten opletten op school.
  4. Wanneer iemand je iets vraagt als je achter je pc zit te werken, komt er een nietszeggend ‘hm, hm’ uit je mond. Iedereen weet dan eigenlijk al hoe laat het is: je zit midden in je verhaal.
  5. Je hebt te veel ideeën en te weinig tijd. In elke anekdote zie je een leuk verhaal, waaraan je natuurlijk op zijn minst een artikel wil wijden.
  6. Overal slingeren kleine kladblokjes rond, waarop je aantekeningen maakt voor je volgende artikel. Deze liggen verspreid door het hele huis: op het nachtkastje in de slaapkamer, op het aanrecht, op de keukentafel, in het toilet,  zelfs onder de douche. O, ja ook nog in de auto, in het kader van hands free autorijden.
  7. Je collectie pennen overschrijdt gemakkelijk de 50. Veelal is dit de befaamde rode pen, je weet wel dat ding waarmee je jouw eigen fouten kunt omcirkelen.
  8. Niemand wil taalspelletjes zoals Scrabble met je spelen, omdat je altijd wint. Dan is er voor de anderen weinig lol aan…
  9. Als je Lingo kijkt, weet je na de eerste beurt al wat het woord moet worden. Eigenlijk zou je zelf een keer moeten meedoen, maar ja… daar heb je – met zoveel ideeën (waaraan je nooit toekomt)- geen tijd voor!
  10. Bij het bezoek aan een chique restaurant let je niet op de gerechten, maar wind je je op over de spelfouten op de menukaart.
  11. De lunchpauze bestaat uit een snelle hap brood en een sloot koffie. Dat is dé brandstof waarop veel schrijvers ‘lopen’: een bakkie koffie. Liefst liters en de hele dag door.
  12. Tijdens je treinreis kijk je niet naar de koeien in het weiland, maar vooral naar al die rare mensen met die eigenaardige karaktertrekjes. Voor je het weet betrap je jezelf erop dat je een van je kladblokjes erbij pakt en driftig aantekeningen maakt.
  13. Waar anderen Google opstarten om te zoeken naar grappige filmpjes en leuke games, surf jij meteen naar websites van vakgenoten om jezelf te laten inspireren.
  14. Voor het slapen gaan lees je een boek. Niet zozeer om te weten waarover het verhaal gaat, maar vooral om te leren hoe je collega speelt met de taal, metaforen en sfeerbeschrijvingen.
  15. Je zit soms in het holst van de nacht – als het hele land op één oor ligt – achter je pc te tikken, omdat dat “ei” nu eenmaal uitgebroed moet worden!

Mijn hart maakt een sprongetje, zeg maar flik flak overflakkee. Ja….

Ja, is mijn antwoord op een aantal vragen. Ja ik voldoe, ik heb niet zomaar een droom. Dit geeft mij weer hoop. Ik ben het schrijven gewoon nog aan het leren. Mensen boeien met een verhaal is gewoon een kunst, zeg maar een ambacht, die ik nog niet beheers. Ik ben een schrijfster in de leer. En zoals voor elke studie geldt, veel lezen, veel met eigen woorden schrijven zodat je het zelf tenminste snapt en omdat je dat creatieproces gewoon leuk vindt. En het lucht ook nog eens op. Heerlijk je gedachtenspinsel zo in een geheel op papier. Soms krijg je een tien met wimpel dat sterkt mij en voelt goed aan. Soms een dikke vette onvoldoende, dat geeft niets want ik ben een leerlingschrijfster.

Ja, ik droom nog steeds van een goede schrijfster worden

Hoe lang duurt mijn leerschool nog? Hoeveel jaren moet ik nog zwoegen en ploeteren? Ik weet het antwoord niet. Wie schrijft die blijft, denk ik maar. Het is en blijft gewoon kei en keihard werken. Het is een groeiproces en dat kost tijd. Met af en toe een glimlach en af en toe een traan. Maar een ding weet ik zeker. Zodra ik mijn gedachten transformeer naar woorden op papier, dan schrijf ik en ben ik dus een schrijfster. Niets is goed of fout, het is ten slotte het product van mijn gedachten. En als andere het ook mooi vinden, dan is dat geweldig dat is natuurlijk ook een beetje het streven. De teleurstelling is inmiddels verdwenen en heeft plaatsgemaakt voor gedrevenheid om mijn droom te verwezenlijken en een goede schrijfster te worden.   

P.s. Ik ben benieuwd of jij je ook herkent in het al karaktereigenschappen van een schrijver.

Reacties (41) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Leuk, vooral de vijftien typeringen die je beschrijft. Wedden dat iedereen hier ze gelezen heeft en voor zichzelf is nagegaan of het op hem of haar van toepassing is?
Ach, of je nou topstukken aflevert of maar wat aan klooit .... je hebt er zelf plezier in; da's toch belangrijk?
Goed geschreven en herkenbaar artikel. Blijf jezelf ontwikkelen in het schrijven en wees niet teveel gefocust op (uitblijvend) succes. Schrijven is vooral doorzetten. Een duim van mij!
gaaf artikel, niet twijfelen! :D
@Verbijsterend, dank voor je tips.
@Diamantje dank je voor je bemoediging.
eerlijke,heerlijke verhalen.
je bent klaar voor het grotere werk.!
dikke duim.!
Dank lieve mensen voor al jullie hartverwarmende en bemoedigende woorden dat jullie voor mij als kadootje op papier hebben gezet. Liefs Liraatje
Gewoon doorgaan! Je schrijft al heel leuk dus op de juiste weg ben je al! Duim!