x

Inloggen

Je bent nog niet ingelogd. Aanmelden of een nieuw account Registreren

Judith, een zonnig zorgenkind

Door Madelief gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Het is de ergste nachtmerrie van iedere ouder en tijdens de zwangerschap probeer je zo weinig mogelijk aan het doemscenario te denken. Een kindje met een ernstig meervoudige handicap.

Het gebeurde Marlies en Arnoud ter Doest. ‘Tijdens de bevalling van onze dochter Judith waren er enkele complicaties, waardoor ze een slechte start had’, legt Marlies uit. ‘Haar hartslag daalde, waardoor ze met behulp van hulpmiddelen ter wereld moest worden gebracht. Het in en in witte meisje werd naar de couveuseafdeling gebracht, omdat ze goed in de gaten moest worden gehouden vanwege haar slechte start. Ze was heel slap, maar op zich was er nog niks mis met Judith totdat ze één dag oud was. Door haar benauwdheid in de laatste minuten van de bevalling was er een vochtophoping ontstaan in haar hersenen. De druk die daardoor ontstond, zorgde voor stuipen en kleine hersenbloedinkjes.’


Overlevingsdrang
‘Haar eerste levensjaar was heel zwaar. Ze huilde en strekte zich de hele dag door, totdat ze de juiste medicijnen kreeg. Hierdoor werd ze een heel ander kind’, vertelt Marlies trots. ‘Ze heeft nooit kunnen praten, zag niet veel door haar hersenbeschadigingen, was totaal afhankelijk van een ander, maar kon wel goed horen. Ze herkende bekende stemmen direct en was een heel leuk, vrolijk kind met humor. Judith bleek een knokker te zijn en dat heeft ze in haar leven vaak genoeg bewezen.’


Overwinning
‘Judith heeft heel veel voor ons betekend. Ze heeft mij gemaakt tot de persoon wie ik nu ben. Ik ben een stuk strijdvaardiger geworden en heb daardoor veel bereikt. Een klein voorbeeld daarvan is dat ik graag met Judith als baby wilde wandelen. Iedere jonge moeder deed dat, dus ik wilde dat ook graag. Aangezien ze veel strekte en huilde was dat een bijna onmogelijke opdracht. De fysiotherapeute raadde mij aan om iedere dag vijf minuten te oefenen met wandelen in de woonkamer. Een aantal maanden later lukte het Judith om te blijven zitten en konden we samen Delden doorwandelen. Wat was ik trots!’ vertelt Marlies glunderend. ‘Daarnaast hebben we nog veel meer bereikt. Iedere ouder wil het beste voor haar kind, dus ik was behoorlijk standvastig wanneer ik iets voor haar wilde bereiken. En wanneer ze ziek was, probeerden we ons door middel van cynisme door de zware periode heen te slaan.’


Eindfase
‘In haar levensjaren zag je haar lichamelijk aftakelen. Ze kreeg het steeds benauwder, moest aan de zuurstof en vergroeide enorm. In maart 2010 is ze op zeventienjarige leeftijd overleden. Het is moeilijk te verklaren, maar ze ging op haar eigen manier. Ze streed voor haar leven, maar ook voor haar dood. Ze was op.’


Eerbetoon
‘Vanaf het moment dat ze geboren was, heb ik gezegd dat ik een boekje zou schrijven over haar leven wanneer ze zou overlijden. Ik wil aan de buitenwereld laten zien welke mooie dingen ze ons heeft gebracht. Het is niet alleen maar kommer en kwel wanneer je voor een gehandicapt kind moet zorgen. Judith was ons zonnetje in huis. Ondanks al haar beperkingen was ze over het algemeen vrolijk en goed te pas’, vertelt Marlies. ‘Onze tienjarige zoon, Kay, heeft ook enkele verhaaltjes voor het boek geschreven.’
Het boekje ‘Judith, ons zonnig zorgenkind. Het leven van en met een ernstig meervoudig gehandicapt kind’ is vanaf maart verkrijgbaar bij o.a. De Readshop in Delden, Bruna in Goor en hij is te bestellen via Marlies (marlies.ter.doest@gmail.com)

Tekst: Madelief Harteveld, fotocredit: Teerapun

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Sterkte! En duim!
Dit is een artikel dat ik heb geschreven n.a.v. een interview met Judith's moeder.