Catharina van de Hortus Botanicus

Door Fredvanderwal gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

In hetzelfde boek Bagatelles pour un massacre (1937) prijst hij Nederland vanwege zijn goede gezondheids zorg.

Ik had aan de overkant van de Hortus Botanicus te Amsterdam een mooie, donkerharige, mooie, artistieke, gepassioneerde vriendin wonen in 1967 en of ik nou tussen haar dijen keek of naar de bloemkelken van sommige exotiese planten in die botaniese tuin;er was een grote vorm overeenkomst.
Op het laatst zag ik het verschil helemaal niet meer!
Toch heb ik nog nooit de aandrang gehad mijn l*l in plaats van in Catharina  in een naar honing geurende orchidee of een vlees etende plant te willen stoppen,maar wie weet wat de toekomst brengen moge.Prijs de dag niet voor het avond is! Voor kunstenaars en andere voddenjoden,die niet bepaald Uw vrienden zijn,moet je altijd goed blij ven oppassen,zegt U altijd? Voor kunstenaars moet je altijd oppassen en voor Joden soms, zeiden bepaalde verdachte bronnen, zelfs als ze dood zijn.Céline was het daar wat de Joden betreft wel mee eens.
In hetzelfde boek “Bagatelles pour un massacre” (1937) prijst hij Nederland vanwege zijn goede gezondheids zorg. Kunstenaars met enig karakter en talent hebben of hadden nooit een hoge dunk van de druk doende opgeblazen dames en heren kunstkrietiet sie en zo hoort het ook,zegt U? Tsjechov zei eens dat hij al 25 jaar las wat kritici over zijn werk schreven en nog nooit een waarde volle suggestie in de recensies had aangetroffen.Zo is het mij tot nu toe ook altijd vergaan.Wel heeft Hans Redeker altijd heel lovend over mij geschreven in het Algemeen Handelsblad en erkend dat ik een van de meest vooraanstaande vertegen woordigers van een generatie realisten en pop art artiesten ben die de Nederlandse kunst voor goed veranderd heeft.Als je die ambitie niet hebt als kunstenaar kun je beter wat anders gaan doen. Cees Buddingh” was na het artikel van W.F. Hermans over zijn dagboeken zo aangeslagen dat hij nooit meer iets heeft gepubliceerd tot zijn dood aan toe. Couperus las nooit recensies,noch Maarten Biesheu vel.Karel van het Reve negeerde recensenten.In re censies worden vaak overbodige uitpraken gedaan over hoe de kunstenaar woont en hoe idyllies de omgeving is of het huis waarin hij woont of dat hij op “geloofsgronden zijn schaamteloze S.M. teke ningen niet meer maakt” en andere vrijblijvende op merkingen die er niet toe doen.En wat is de achter grond van de gemiddelde recensent of publicist over beeldende kunst?Schooljuffrouw en gefrus treerd tekenleraresje zoals Johanna Schuurman,die in haar vrije tijd zelf wat klungelige olieverfschilde rijtjes maakt en een mannetje heeft die de kost ver dient,maar veel liever in de tuin spit,ploegt en poot, waar zij gezien haar volume en morsige,afgezakte tuinbroek,slordig gesneden uit import blauw spijkergoed,dat boerse schorum uniform van al die Friese artistieke losers,toch wel alle aanleg voor heeft? Met een even arrogante als achteloze stelligheid be weren de geborneerde,overbetaalde,onbenullige he ren en dames recensenten voortdurend:dit is prach tig geschilderd,maar dat is helemaal niks en wordt ook nooit iets,dit is achterhaald of teveel van het zelfde of dit ademt de geest van de tijd niet uit.Zij lijken in de mening te verkeren dat zij onfeilbare meetinstrumenten bij de hand hebben om de inhou delijke en of formele kwaliteiten van een kunst werk te meten en na afloop een afgewogen oordeel te kunnen geven.Wat wil een Friese,boers ogende, struise,talentloze mejuffrouw Johanna Schuurman met haar ongekamde,los hangende haren en make up loze blote billen boerinnenkop nou eigenlijk?Dat ik haar,zoals zij wellicht uit de verhalen van de overgesubsidieerde kollegaatjes heeft vernomen, in ontklede staat van dienst bij d’r achterpoten tegen het plafond zou willen optakelen als een gillend speenvarken dat op het punt staat geslacht te worden om haar daarna met de stieren zweep of de scheerriem eens flink af te rossen en de gepaste onderdanigheid die een recensente ten opzichte van een beeldend kunstenaar dient te tonen?Mijn naam en voornaam op haar buik en billen te tatoeëren of met een gloeiend brandijzer mijn voorletter F diep in haar schoften te branden?Niet dat ik daar enig moreel of religieus bezwaar tegen heb ,integendeel, men dient dan wel eerst even schriftelijk te solli citeren en zijn of haar wensen duidelijk kenbaar te maken op eroties gebied,maar wellicht zouden anderen een gebrandmerkte,geflambeerde vrouw of man minder op prijs stellen als prijskalkoen bij het kerstmaal!(zie o.a. voor de hier boven behandelde materie de S.M. rolfilm prent “Die flambierte Frau.”) De laatste uitvinding op Behagebied op Bijbelse grondslag is de gepantserde Armageddon BeHa, die volgens U echt in een behoefte gaat voorzien in deze apocalyptiese tijden,waarin zelfs een op pervlakkige omroep als de E.O. groot kan groei en? Japanners geloven in de okkulte onheils profeet Nostradamus en zijn als Oosterlingen bereid radi ka le maatregelen te nemen om zich tegen de moge lij ke uitkomsten van zijn voorspellingen te wapenen. De Franse astroloog/spiritist voorspelde vier eeuw en geleden dat in juli 1999 de wereld wel iets heel naars zou overkomen.Wat was niet helemaal duide lijk maar het zou gaan om een grote Terror die van de hemel af zou komen en voor de bijgelovige Ja panners is het genoeg om onmiddellijk techno logiese voorzorgsmaatregelen op het kwetsbare Be Hagebied te nemen.Lingerie fabrikant Triumph In ternational kwam met een wel heel bij zondere Nostradamus-gadget op de BeHamarkt:een buste houder die vol otomaties waarschuwt tegen raketten en meteoren.Daarvoor hebben technici in de schou der bandjes gevoelige,geavanceerde sensoren en tus sen de cups een radar antenne ingebouwd die waar schuwen tegen objekten die uit de hemel naar bene den komen.Lampjes die op tepels zitten gemonteerd gaan knipperen bij onraad,zodat men bij dreigend gevaar altijd bijtijds gewaarschuwd is.U vindt het misschien allemaal maar een banaal en flauw grap je,maar voor de gemiddelde zak Japanner met zijn korte kromme poten is het uiterst serieus,want zeker twintig procent van de inwoners in het land van de rijzende zon gelooft in de profetie van de valse profeet Nostradamus. Paco Rabanne riep zichzelf eveneens tot onheils profeet uit en beweerde dat tijdens de zonsver duistering van aug. 1999 het Russiese ruimte station Mir op Parij zou neer storten. Rabanne kan zich beter bij zijn modeprodukten houden in plaats van nonsens te verkopen. Over tafels gesproken!Hierboven op de vorige paginas had U het over een roestvrij stalen mar teltafel met bloedgleuven,maar er zijn echter ook nog andere roestvrij stalen tafels dan de ta fel van tien,zoals de stenen tafel uit de Bijbel of de tafel van Proust, volgens de Haagse Post van 2 april 1999? Een bezoekster die op zoek was naar de verloren tijd van van Boulevard Hausmann mummelde:De kamer van Proust en haar metgezel drukt een tedere kus op het koele marmer van de schoorsteen.Dat smaakt!Voila chocola!A la recherche du temps perdu! Aju paraplu!Wat maakt het ook allemaal uit!Ook Proust zat wel eens een paar maanden in een gekkengesticht net zoals de meeste interessant doende Friese langharige talentloze beroepswerke loze kunstenmakers en ander racefietsende free wheelende wellicht licht biseksuele modieuze po weten van de kouwe grond of verwijfde amateur evangelisten van het Friesch Dagblad. Proust,die bij de kunstzinnige gesubsieerde in hoog aanzien staande hedendaagse provinciale kollegaat jes,asociale luie zak,begon zijn dag om een uur of vijf in de middag.Meneers artistieke huidje was te gevoelig voor zeep.De hufterige stinkerd stonk dan ook de pot uit!Hij gebruikte een twintigtal fijne handdoeken,die voorverwarmd moesten worden anders krijgt het zenuwelijerige artistieke mietje met zijn verwaten opgeblazen kunstkop de bibberaties op zijn ballen als een angstig juffers hondje. Eén lichtpuntje in het leven van Proust:hij masturbeert al op jonge leeftijd tegen de klippen op,zoals het een gepassioneerde,warlijk grote kunstartiest past. Hij doet dat samen met een vriendje,de zoon van de componist Bizet,zoals dat zo vaak gebeurt in artis tieke verdorven,dekadente kringen.Zo kom je als vrolijke trekker de lagere school wel door. Volledig mee eens!Alleen wordt hij na meer dan ze ven jaar masturberen met zijn liefdesvriend wel heel erg dolletjes verliefd op deze Jaques Bizet en evoceert in hartstochtelijke brieven aan zijn trek kersmaat uitgebreid het gezamenlijke,hete ge not. Smaken verschillen!Mevrouw Proust,ook niet hele maal van de pot gerukt,krijgt lucht van de on ver kwikkelijke tegennatuurlijke affaire en verbiedt haar zoon de daaglijkse omgang met het geperve teerde ouwe rukkersjong.De zoon chanteert haar en dreigt nu met masturbatie tot in lengte van dagen tot zijn lul er in flarden bij hangt,waar op de moe der vervolgen haar masturbatieverbod van arre moede maar wederom snel in trekt en de bevlekte lakens van zoonlief wat vaker wast. In hetzelfde jaar,17 mei 1888,schrijft Proust zijn grootvader een bedelbrief waarin hij verzoekt een dertiental franken te sturen om naar de hoeren te kunnen en zodoende van het masturberen af te komen.In zijn emotie breekt hij daar een pispot en moet terecht betalen!Door de doorgestane emoties in het hoerenkot heeft hij geen erektie kunnen fok ken (de adrenaline jaagt door zijn bloedvaten) en zijn de franken ook nog naar de maan! Zoiets kan al leen een artistiek sulletje overkomen!Er is voldoen de fortuin in de famille om de verwekelijkte jonge heer Proust geen vak te hoeven laten leren.Bijna de gehele Franse literatuur komt uit de zeer gegoede midden klasse,dus vandaar! Proust duelleert met de erotomane schrijver Jean Lorrain en komt het duel per ongeluk ook nog ongeschonden door!Mooi werk,Proust! En tegen elf uur des avonds brengt zijn chauffeur hem naar The Ritz.Koukleum Proust heeft een voor keur voor de Ritz vanwege de elektriese verwar ming.Van rukken krijg je ruggemergverweking en het koud,dat is nou een maal zo.De rose kapjes van de zevenarmige kandelaars associeert hij in zijn zieke,koortsachtige ver beelding met het vrouwelijk geslachtsdeel. Kutten met een elektries peertje er in gedraaid!Hoe komt men er op! Zenuwelijer Proust had geen gezonde appetiet. Meneer was anorexialijdster avant la lettre!Had zo in de Viva ge kund als slecht gedokumenteerde case study!En wat doet artiest Proust daar in de Ritz in zijn vrije tijd als meneer weer eens bezopen is? Dienstpersoneel doorspiest hij met hoedepennen! Gevangen ratten ranselt hij af met Franse stok bro den tot meerdere seksuele prikkeling van de schrij ver.Onderdehand schrijft hij zijn zieke ver haal tjes.Zo doopt hij een rond koekje met een gleuf, gelijk een tere vulva in een geil kopje bloesemthee en er vaart op dat moment een onzegbare onheilige duivelse vreugde door zijn inborst en genita liën. Morste hij soms de gloeiende,geurige thee op zijn wit uitgeslagen masturbantengulp vol bever geil? Hij kondigt een verhandeling over paederastie aan. Is het naar aanleiding van het ronde koekje dat hij eigenlijk vel liever hardhandig in een jonge meisjes vulva wil duwen?Welke echte man wil nou een kaakje in andermans geheime openingen douwen? Daar kun je lelijk last mee krijgen!En heel Combray kwam volgens Proust uit dat kopje thee tevoorschijn,een immmens gebouw van herinnering en!De smeerlap!Zeker teveel van de hasj gesnoept? Wel een heel raar kopje thee!A la recherche du temps perdu een handleiding voor het leven?Welk leven en wat voor een leven?

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.