Dit is mijn verleden, mijn jeugd.

Door Knokker gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Eenzaamheid overheerst mijn leven al zolang. Ik denk dat dat nooit meer veranderd. Ik ben beschadigdt zeggen sommigen. Ik was nog maar zestien jaar, en dat is 23 jaar geleden. Ik ben beschadigdt door een jongen. Hij was ouder als mij, hij was negentien. En toen was alles anders als nu... Ik was jong, erg naief, erg onzeker en werdt vaak gepest wat me niet bepaald veel zelfvertrouwen gaf. Ik ging waar de wind me heen blies, en dat was toen de verkeerde kant op, ik luisterde niet naar me innerlijke gevoel. Het onderbuik gevoel. Ik wist niet beter....

95e1533eb1b20a97777749fb94fdb944bGV2ZW5z

                                                 Mijn levensverhaal, deel een.

Die jongen en ik hadden verkering, al wel drie weken...een heel record....vond ik zelf. Als zestien jarige denk je een hoop te weten en veel te kunnen. Zonder ouders enz. Na die drie weken kregen we ruzie in een sportkantine waar we regelmatig zaten met een vriendengroepje. Een ruzie die eigenlijk nergens op sloeg, maar als jong meisje nam ik het zwaar op.

Zijn ouders waren op vakantie, en hij had het rijk alleen. En hij vroeg of ik wou komen...ik wou niet omdat het best een eind op de fiets was, in het pikkedonkers. En daar was hij het niet mee eens. En is kwaad weggelopen. Mij achterlatend met een schuldgevoel. En wat doe ik???? Ik stap toch op mijn fiets en fiets dat pikdonkere stuk naar zijn huis. De weg was lang, en verlaten. 

 

e94f63f579e05cb49c05c2d050ead9c0ZWVuemFh

 

Toen ik aankwam bij zijn huis vloog de tijd voorbij....voordat ik het besefte zat ik weer op mijn fiets terug. Verdwaasd wat er net gebeurd was, iets wat ik nog nooit had meegemaakt. Ik was verward, toen ik thuis kwam zagen mijn ouders dat mijn kleding gescheurd was, ik zei dat ik was gevallen met de fiets. Wat moest ik anders vertellen. De waarheid???  Dat die jongen zich vergrepen had aan mij, hij had HET met me gedaan. Mijn eerste keer was het....en ik wou het niet. Ik kon niemand meer vertrouwen, ik was zo eenzaam vanaf toen.  Toen hij klaar met mij was, en ik kwam beneden zat meneer met een biertje in zijn hand en wenste me een prettige avond, en het was uit. Ik was zestien, ik zat in een molen.....tot mijn twintigste, toen ben ik gaan praten. 

 

edea298442a67de045e88dfb6e5ea4a2Y3Jvc3Jv

 

Ik heb op een kruispunt gestaan, ik heb keuzes gemaakt. Het waren niet altijd de juiste, maar nu ik volwassen ben besef ik wel dat deze  ervaring mij gevormd heeft. Stom genoeg, het heeft me sterker gemaakt.

Ik klap nu volledig dicht, kan niet meer schrijven. Al 23 jaar wordt ik steeds misselijk. Sorry dat het verhaal niet completer kan, het is de tweede keer in 23 jaar dat ik er uberhaupt over schrijf. En ook de laatste keer. Ik stop.....heel abrupt. Sorry. 

                                                                   STILTE.....

Liefs monique.

 

a512294422de868f8474d22344636f16dHJhYW4u

 

Reacties (11) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
ja, dat is een ernstige gebeurtenis, die je altijd met je meedraagt en bepalend is voor de keuzes in je leven
Ik heb het gelezen. Je krijgt een reactie via een PB.
Dapper van je, om het hier zo neer te zetten. Een duim omhoog lijkt wat ongepast, maar je snapt het wel. Zet 'm op!
het is het moeilijkste wat ik ooit geschreven heb, het was de tweede en laatste keer. Alleen is het verhaal nog niet compleet. Wie weet maakt ik het ooit af. Jullie zijn hartverwarmend, heel veel dank daarvoor.
tegen Knokker
1
Sterke meid !
Een echte knokker, ja zeker !
Liefs
Wat sterk van je om hierover te schrijven! Je mag misschien toeklappen, maar je hebt gedurfd om erover te schrijven. Dat is iets wat veel mensen zelfs niet kunnen, ongeacht hoe lang ze er mee rondlopen. Ik hoop dat je op een dag toch alles kunt opschrijven. In ieder geval bedankt voor dit prachtig artikel.
Ik hoop dat het schrijven je geholpen heeft. Ben er stil van..
Duim voor je artikel!